จุดเริ่มที่ไร้เงา

“เปอร์เซ็นต์ความสำเร็จในการโต้กลับครั้งนี้ คือศูนย์จุดศูนย์สามเปอร์เซ็นต์” เสียงราบเรียบของเรนดังก้องขึ้นในห้องสี่เหลี่ยมมืดมิด มีเพียงแสงสีฟ้าจางๆ จากจอโฮโลแกรมตรงหน้าเท่านั้นที่สะท้อนให้เห็นแววตาของเขา—ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น แต่บัดนี้กลับเหลือเพียงความว่างเปล่าที่ผ่านการแตกสลายมานับครั้งไม่ถ้วน นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะลงบนโต๊ะโลหะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ในหัวสมองของเขากำลังประมวลผลซากปรักหักพังของชีวิตนักวิเคราะห์เกมอาชีพที่พังทลายลงเพียงเพราะคำสั่งของ 'ผู้มีอำนาจ' ที่ต้องการล็อกผลการแข่งขัน “ถ้าผมก้าวเข้าไปที่นั่นอีกครั้ง ในฐานะผู้เล่น... ผมจะยังคงเป็นเพียงหมากที่ไร้ตัวตน หรือจะเป็นคนกุมกระดานกันแน่?” คำถามนั้นไม่มีคำตอบจากใคร มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเครื่อง Console รุ่นล่าสุดที่กำลังรอคอยการเชื่อมต่อ เรนสูดลมหายใจเข้าลึก เขาไม่ได้กำลังจะเข้าเกมเพื่อความสนุกสนาน ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียงหรือเงินทอง แต่เขามาที่นี่เพื่อ 'ลบ' ความผิดพลาดในอดีตที่ค้างคาใจ เขาสวมอุปกรณ์ Full-Dive ลงบนศีรษะ ความรู้สึกเย็นเยียบของเหล็กกล้าสัมผัสเข้ากับขมับ ในเสี้ยววินาทีนั้น โลกแห่งความจริงที่โสมมก็เริ่มเลือนหายไป แทนที่ด้วยการนับถอยหลังของระบบ [กำลังดำเนินการ Sync ข้อมูลผู้เล่น...] [ตรวจพบโปรไฟล์: เรน / นักวิเคราะห์ข้อมูลระดับ S] [หมายเหตุ: ระบบกำลังประเมินสถานะ... 99%... 100%] [ยินดีต้อนรับสู่ 'Aetheria' โลกที่ทุกทางเลือกคือความเป็นความตาย] แรงเหวี่ยงมหาศาลดึงสติของเรนให้จมดิ่งลงสู่ความว่างเปล่า ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นอีกครั้งท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายในจัตุรัสกลางเมืองหลวง 'อาเธอร์เทีย' กลิ่นอายของเวทมนตร์และเสียงผู้คนจอแจรอบข้างมันสมจริงจนน่าขนลุก เขาสำรวจร่างกายที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ชุดผู้เล่นเริ่มต้นสีมอซอและดาบไม้เก่าๆ ที่ดูไร้ค่า เรนไม่ได้ตื่นตระหนก เขาเริ่มประเมินสถานการณ์ด้วยสายตาที่เฉียบคมทันที *‘จำนวนผู้เล่นในเขตนี้มีราวสามพันคน ความหนาแน่นในจุดเกิดคือ 0.45 ต่อตารางเมตร... หากเกิดการปะทะ เส้นทางถอยที่ปลอดภัยที่สุดคือตรอกด้านหลังร้านขายอาวุธ’* เขาเดินผ่านฝูงชนอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางเสียงตะโกนเรียกรวมปาร์ตี้ของพวกมือใหม่ แต่เขากลับเลือกที่จะเดินแยกออกไปทางเขตเมืองเก่าที่เงียบสงัด ที่นั่น... แสงไฟสีนวลตาจากหน้าต่างอาคารหลังหนึ่งดูแตกต่างจากอาคารอื่นๆ มันดูโดดเดี่ยวแต่ทรงพลัง เรนหยุดยืนหน้าประตูไม้บานใหญ่ สัญชาตญาณนักวิเคราะห์เตือนเขาว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับผู้เล่นเลเวลหนึ่ง แต่มันมีอะไรบางอย่างดึงดูดเขา แกร๊ก... ประตูเปิดออกเองโดยไม่มีใครแตะต้อง ภายในนั้นคือห้องสมุดที่มีกองหนังสือสูงท่วมหัว และกลางห้องนั้นเอง... หญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทผู้มีเส้นผมสีเงินยาวสลวยกำลังนั่งจิบชาอยู่เพียงลำพัง เธอยังไม่เงยหน้าขึ้นมอง แต่บรรยากาศรอบตัวกลับกดดันจนเรนรู้สึกได้ถึงเหงื่อเย็นๆ ที่ไหลซึมออกมาตามไรผม “วิเคราะห์เสร็จแล้วงั้นเหรอ?” หญิงสาวถามขึ้นโดยไม่หันมามอง น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ทว่ากลับแฝงไปด้วยคมดาบที่พร้อมจะปลิดชีวิตใครก็ตามที่กล้าบุกรุก “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมกำลังวิเคราะห์?” เรนถามกลับ ความสุขุมของเขายังคงไม่สั่นคลอน “เพราะคนที่มีสายตาว่างเปล่าเหมือนคนตาย มักจะมองหาเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ผ่านตัวเลขเสมอ” เธอลุกขึ้นช้าๆ แล้วหมุนตัวกลับมา เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามราวกับรูปสลัก ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับไร้ก้นบึ้ง ราวกับผ่านสงครามมานับพันครั้ง “ยินดีต้อนรับสู่จุดจบของโลกใบนี้... เรน” เรนชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณรู้จักชื่อผม?” ลูเซียยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่น แต่มีความท้าทาย “ในโลกที่ไร้พ่าย ไม่มีใครรู้จักชื่อของฉัน... นอกจากคนที่กำลังจะตาย” ทันใดนั้น เสียงเตือนสีแดงฉานของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเรน พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขาอย่างฉับพลันด้วยข้อความที่เขาไม่คาดฝัน [ระบบตรวจพบสถานะพิเศษ!] [ภารกิจระดับ SSS: 'ผู้พิทักษ์ที่สาบสูญ' เริ่มต้นขึ้น] [เงื่อนไข: ท่านต้องเอาชีวิตรอดจากการทดสอบของ 'ผู้ไร้พ่าย' ภายใน 300 วินาที] [คำเตือน: หากล้มเหลว ลบตัวละครทิ้งถาวร!] เรนยังไม่ทันได้ขยับตัว ประกายดาบสีเงินก็พุ่งผ่านอากาศมาหยุดอยู่ตรงลำคอของเขาเพียงเสี้ยวเซนติเมตร แรงกดดันมหาศาลจนทำให้พื้นไม้ใต้เท้าแตกร้าว นี่ไม่ใช่การทดสอบธรรมดา แต่มันคือการประกาศสงครามครั้งแรกของชีวิตในเกมนี้ ลูเซียขยับใบหน้าเข้ามาใกล้จนเขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ “เอาล่ะ... โชว์ให้ฉันดูซิว่า ‘นักวิเคราะห์’ ที่เขาลือกันว่าเก่งนักเก่งหนา จะทำอย่างไรในวินาทีที่ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิตเป็น ‘ศูนย์’?” แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ตหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับก้าวแรกของเรนนะครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันครับ