เสียงแจ้งเตือนปริศนาในวันเปิดเทอม

กลิ่นอายของกระดาษโบราณและละอองมานาเข้มข้นที่อบอวลอยู่ภายในห้องพักเดี่ยวของหอพักปีหนึ่ง สถาบันเวทมนตร์อาร์คานา ไม่ได้ทำให้คิลรู้สึกผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวชะงักค้างอยู่เหนือขอบโต๊ะไม้โอ๊ก แก้วชาอุ่น ๆ ส่งไอน้ำลอยกรุ่น แต่สติสัมปชัญญะของเด็กหนุ่มกลับพุ่งตรงไปที่สิ่งที่กำลังลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ—หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าครามที่สะท้อนเงาตัวหนังสือเรืองแสงแปลกประหลาด ไม่มีเสียงเตือน ไม่มีสัญญาณชีพจรจากเวทมนตร์อัญเชิญใด ๆ มันปรากฏขึ้นมาเอง ราวกับรอยร้าวของความเป็นจริงที่ถูกกรีดด้วยคมมีด [ ตรวจพบโฮสต์: คิล ] [ ระดับจิตวิญญาณ: สอดคล้องตามเงื่อนไข 'ระบบประเมินค่าแห่งจุดจบ' ] [ เริ่มต้นการซิงโครไนซ์ฐานข้อมูลโลก... 10%... 50%... 100% สมบูรณ์ ] "ระบบ... งั้นหรือครับ?" คิลพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาคู่คมกวาดมองข้อความเหล่านั้นอย่างพินิจพิจารณา เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่จะตื่นตระหนกกับเรื่องเหลือเชื่อ ตำราเวทมนตร์โบราณนับร้อยเล่มที่เขาอ่านจบตั้งแต่ยังไม่เข้าสถาบันสอนให้รู้ว่า บนโลกใบนี้ยังมีสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยหลักการทางเวทมนตร์กระแสหลักอีกมาก แต่การที่มันมาปรากฏตรงหน้าเขา ในเช้าวันแรกของการเปิดภาคเรียนที่ควรจะเต็มไปด้วยความวุ่นวายของการปฐมนิเทศ... นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน พรึบ! ตัวอักษรสีฟ้ากลุ่มใหม่พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า ขยายตัวกลายเป็นแผงสเตตัสขนาดย่อมที่แสดงข้อมูลส่วนตัวของเขาอย่างละเอียด [ ชื่อ: คิล ] [ อายุ: 16 ปี ] [ สังกัด: นักเรียนปีหนึ่ง ภาควิชาเวทมนตร์ทั่วไป ] [ พลังเวทพื้นฐาน: ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย (คำเตือน: ความหนาแน่นของมานาในร่างกายอยู่ในระดับวิกฤต) ] [ ฉายาพิเศษ: 'ผู้รอดชีวิตจากเศษซาก' (ปลดล็อกเงื่อนไขลับ) ] [ ทักษะประจำตัว: เนตรวิเคราะห์ (ระดับ 1) - ความสามารถในการมองเห็นจุดอ่อนโครงสร้างมานาของสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิต ] คิลหรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วชี้เคาะเบา ๆ บนพื้นโต๊ะเป็นจังหวะสามครั้ง—นิสัยติดตัวยามใช้ความคิด "พลังเวทต่ำกว่าค่าเฉลี่ย... ช่างเป็นการประเมินที่ซื่อตรงเสียจริงนะครับ" คิลมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ปรากฏไม่ได้ไปถึงดวงตา มันเป็นรอยยิ้มของนักหมากรุกที่กำลังมองดูเบี้ยบนกระดานถูกสลับตำแหน่ง เขารู้ตัวดีว่าร่างกายนี้ไม่ได้มีพรสวรรค์ด้านปริมาณมานาเหมือนพวกลอร์ดตระกูลใหญ่ หรือพวกสัตว์ประหลาดที่สอบเข้าด้วยคะแนนเต็มทุกหมวด แต่สิ่งที่เขาแลกมากับการมีมานาน้อยนิด คือ 'ความแม่นยำ' และ 'ความเข้าใจ' ในโครงสร้างของเวทมนตร์อย่างถ่องแท้ การที่ระบบนี้มอบทักษะ 'เนตรวิเคราะห์' มาให้... มันเหมือนกับการยื่นดาบเล่มที่คมที่สุดให้กับนักฆ่าที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ก๊อก ๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ ตามด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจที่ต่อให้ไม่ได้เห็นหน้า คิลก็จำได้ขึ้นใจตั้งแต่พิธีปฐมนิเทศเมื่อวาน "คิล ออกมาได้แล้ว นายมีเวลาอีกสามนาทีในการลงไปรายงานตัวที่ลานประลองกลาง ถ้าไม่อยากถูกบันทึกชื่อเป็น 'นักเรียนเกเร' ตั้งแต่วันแรก" เสียงของเรน่า... รุ่นพี่ปีสาม ประธานสภานักเรียนผู้ได้ฉายา 'ดาบเพลิงกัลป์' หญิงสาวผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในสถาบันแห่งนี้ และเป็นบุคคลที่คิลถูกเตือนจากรุ่นพี่ปีสองว่า 'อย่าไปขวางทางนางเด็ดขาด ถ้าไม่อยากกลายเป็นควัน' คิลถอนหายใจเบา ๆ ปัดมือขวาเพื่อปิดหน้าต่างระบบสเตตัสที่ยังคงกระพริบเตือนสีส้มตรงมุมขวาบน ดวงตาสีเข้มฉายแววครุ่นคิดขณะเดินไปหยิบเสื้อคลุมประจำสถาบันมาสวมทับ "ครับ รุ่นพี่ ผมกำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละครับ" เขาตอบรับด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลตามแบบฉบับ พร้อมกับก้าวเท้าไปที่ประตู โดยไม่ทันสังเกตเห็นว่า หน้าต่างระบบที่ควรจะปิดไปแล้ว กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน และมีข้อความใหม่พิมพ์ขึ้นมาอย่างช้า ๆ ท่ามกลางความเงียบงัน [ ⚠️ ภารกิจเร่งด่วนระดับ SSS ปรากฏขึ้น ] [ เป้าหมาย: หลบเลี่ยงการโจมตีถึงตายจาก 'ดาบเพลิงกัลป์' ภายใน 10 วินาทีข้างหน้า ] [ บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียสิทธิ์ในการใช้เวทมนตร์ถาวร ] ก๊อก! ประตูไม้ถูกกระชากเปิดออกโดยฝั่งตรงข้ามอย่างแรง แรงลมมหาศาลพร้อมกับไอความร้อนแผดเผาพุ่งทะลักเข้ามาในห้องทันทีก่อนที่ประตูปิดจะทันได้อ้ากว้างจนสุด และสิ่งที่คิลเห็นผ่าน 'เนตรวิเคราะห์' ที่เพิ่งตื่นขึ้น คือคมดาบสีแดงฉานที่พุ่งตรงมายังลำคอของเขาด้วยความเร็วเหนือเสียง โดยไม่มีแม้แต่คำเตือนใด ๆ ทั้งสิ้น! --- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดประตูบานแรกสู่อาร์คานาไป1ด้วยกันนะครับ