ประกายกระบี่แรกสะท้านเมฆา

กลิ่นอายโลหิตคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นสาบของอาคมอสูรระดับสูงจนแทบอาเจียน ไอทมิฬม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นน่าสะพรึงกลัวกดทับยอดเขาหมื่นภูผาจนมวลหมู่เมฆาแปรเปลี่ยนเป็นสีเลือด สรรพเสียงแห่งธรรมชาติราวกับถูกแผดเผาจนมอดไหม้ เหลือเพียงเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยชีวิตที่กำลังคืบคลานเข้ามาประชิดเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ "ไอ้เด็กหนุ่มแซ่หลี่! หากมัวแต่หลับใหลซึมซับพลังปราณอยู่แบบนี้ เกรงว่าตูดของเจ้าคงได้ถูกย่างสดด้วยเพลิงอเวจีของพวกหมาป่าโลหิตพวกนั้นเสียก่อน!" เสียงแหบพร่ากึ่งคำรามดังสะท้อนก้องขึ้นในห้วงสมองของ **หลี่มู่ไป๋** มันคือเสียงของ **อสูรพยัคฆ์เพลิงทมิฬ** วิญญาณอสูรบรรพกาลที่หลับใหลอยู่ในตัวกระบี่วิญญาณข้างกาย หลี่มู่ไป๋มิได้สะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย เปลือกตาที่ปิดสนิทมาสามร้อยปีค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นนัยน์ตาคู่นคมดั่งคมกระบี่ที่ซ่อนประกายแสงสีทองระยิบระยับราวกับดาราจักร ไอร้อนระอุพวยพุ่งออกจากร่างของเขาจนหินผารอบกายแตกละเอียดเป็นผุยผงในพริบตา "เจ้าหนวกหูเกินไปแล้ว เจ้าพยัคฆ์แก่" หลี่มู่ไป๋เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไว้ด้วยพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "ข้าเพียงแต่โคจรลมปราณปรับสภาพกระดูกเส้นเอ็นเล็กน้อย พวกสุนัขรับใช้แห่งสำนักมารโลหิตพวกนี้ ถึงกับร้อนรนอยากมาเป็นปุ๋ยให้ยอดเขาหมื่นภูผาเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ" *เปรี้ยง!* อาคมโลหิตสายหนึ่งพุ่งกระแทกเข้าใส่ค่ายกลป้องกันรอบยอดเขาอย่างรุนแรง แรงปะทะสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งอาณาบริเวณ แรงสั่นสะเทือนทำให้เศษหินร่วงกราวลงมาราวกับหิมะโปรุยนรก เงาร่างนับร้อยในชุดคลุมสีเลือดปรากฏกายขึ้นบนยอดเขาสูงชัน บรรยากาศรอบด้านถูกแผ่ซ่านด้วยจิตสังหารอันเข้มข้นจนแทบกลายเป็นรูปธรรม ผู้นำกลุ่มมารเป็นชายชราหน้าตาอัปลักษณ์ ร่างกายกำยำใหญ่โต นัยน์ตาสีแดงฉานดั่งโลหิต ในมือถือค้อนกระดูกมนุษย์ยักษ์ที่ส่งเสียงโหยหวนระงม มันหัวร่อด้วยความฮึกเหิม เสียงหัวร่อนั้นบาดแก้วหูจนเลือดซิบ "ฮ่าๆๆๆ! หลี่มู่ไป๋! สามร้อยปีก่อนเจ้าสังหารปรมาจารย์สำนักมารของเราจนสะเทือนยุทธภพ วันนี้บรรพบุรุษของเราฟื้นคืนชีพแล้ว ยอดเขาหมื่นภูผาแห่งนี้จะต้องถูกย้อมด้วยเลือดของเจ้าเพื่อล้างมลทิน!" หลี่มู่ไป๋ลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างกายสูงโปร่งระหงภายใต้ชุดคลุมสีขาวสะอาดสะอ้านตัดกับความมืดมนของไอทมิฬรอบกาย เขาไม่ได้มองชายชราตรงหน้าแม้แต่น้อย สายตากลับทอดมองไปยังขอบฟ้าไกลโพ้น ทิศทางที่มุ่งตรงไปยังตำหนักเหมืองสวรรค์... ที่ซึ่งหญิงสาวผู้ครองใจเขากำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่เช่นกัน *นางคงกำลังรำคาญพวกแมลงวันที่มารบกวนการบำเพ็ญเพียรเหมือนกันสินะ...* มุมปากของหลี่มู่ไป๋ยกย่องขึ้นเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มบางเบา "เจ้ามนุษย์หน้าโง่นั่นยังกล้าส่งเสียงเห่าหอนอยู่ได้ ข้าทนไม่ไหวแล้วโว้ย!" อสูรพยัคฆ์เพลิงทมิฬในกระบี่ส่งเสียงคำรามลั่น เล่มกระบี่สั่นสะท้านอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงหวีดหิวบาดแก้วหู ไอเพลิงสีดำทมิฬพวยพุ่งทะลักออกมาจากฝักกระบี่แผดเผาพื้นดินรอบตัวจนกลายเป็นทะเลเพลิงสีนิล "ส่งร่างข้าไปฟาดหัวพวกมันสักทีเถอะ หลี่มู่ไป๋! ข้าอยากลิ้มลองรสชาติวิญญาณของพวกมันมานานลิบลิ่วแล้ว!" "ใจร้อนเสียจริง" หลี่มู่ไป๋กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม มือขวาเรียวยาวดั่งหยกขาวเอื้อมไปกุมด้ามกระบี่วิญญาณที่เหน็บอยู่ข้างเอวอย่างมั่นคง ในวินาทีนั้นเอง จิตสังหารนับหมื่นสายจากเหล่าผู้ฝึกตนสำนักมารก็พุ่งเป้ามาที่เขาพร้อมกัน เงาดาบและคมหอกนับร้อยพุ่งแหวกอากาศเข้ามาประชิดตัวในชั่วพริบตา คลื่นพลังทำลายล้างสูงลิ่วที่พร้อมจะบดขยี้ร่างของเขากระจุยเป็นจุลในพริบตาเดียว! หลี่มู่ไป๋หาได้หลบเลี่ยงไม่ เขายังคงยืนหยัดอย่างสง่างาม นัยน์ตาคมกริบกวาดมองกลุ่มศัตรูที่ดาหน้าเข้ามาดั่งฝูงตั๊กแตน *แคว่ก!* นิ้วมือเรียวยาวของเขาขยับเพียงเล็กน้อย เสียงเหล็กกระทบฝักกระบี่ดังขึ้นกังวานก้องเสียดแทงฟ้าดิน... ประกายกระบี่แรกสีเงินยวงผสมผสานกับเปลเพลิงทมิฬพวยพุ่งออกจากฝัก ดั่งสายฟ้าฟาดจากสรวงสวรรค์ที่แหวกผืนฟ้าและผืนแผ่นดินออกเป็นสองซีกในกระบวนท่าเดียว! ... *พรึบ!* ก่อนที่ประกายกระบี่นั้นจะสะท้านฟ้าดินจนมอดไหม้เหล่ากองกำลังมารให้กลายเป็นจุล เสียงฝีเท้าเบาหวิวดังขึ้นแผ่วเบาจากด้านหลังของหลี่มู่ไป๋ พร้อมกับกลิ่นอายความเย็นเยือกของน้ำแข็งหมื่นปีที่แผ่ซ่านกดทับไอทมิฬทั้งหมดให้หยุดชะงักลงทันที เงาร่างระหงในอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ดั่งหิมะโปรยปรายปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ ปิ่นหยกบนเรือนผมสีดำสนิทสะท้อนแสงจันทร์สีเลือด นัยน์ตาคู่สวยเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลกกวาดมองศัตรูรอบกายด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ ก่อนที่ริมฝีปากบางเฉียบจะขยับเอ่ยคำพูดอันเยือกเย็นออกมาเบาๆ "ใครอนุญาตให้พวกสวะชั้นต่ำเหล่านี้... มาเหยียบย่างเข้ามาในอาณาเขตของท่านพี่... กัน?" -------------------------------------------------- ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางท่องยุทธภพไปด้วยกันในบทแรกนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ - ลั่วอสูรหมื่นภูผา