จุดตกต่ำของคนกระจอก

“ไอ้สวะกระจอกอย่างแก มันก็เป็นได้แค่ที่เหยียบให้คนอื่นก้าวขึ้นไปนั่นแหละ ศิลา อย่าได้พยายามเสนอหน้าเข้ามาในเขตของตระกูลวรโชติเมธีอีกเลย เพราะแค่กลิ่นตัวแกที่ติดอยู่รอบๆ นี้ ก็ทำให้ฉันจะอาเจียนออกมาแล้ว” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ ‘ธันวา’ ดังขึ้นก้องไปทั่วโถงใจกลางของมหานครเสมือน ‘เน็กซัส’ ดินแดนที่เงินคือพระเจ้า และความอ่อนแอคือความผิดบาป ศิลา ยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อมของผู้เล่นระดับสูงในชุดเกราะทองอร่าม แววตาของเขาไม่ได้สั่นไหวไปตามคำดูถูก แต่ในใจกลับเยือกเย็นดั่งน้ำแข็งขั้วโลก ข้างกายของธันวาคือ ‘พินิตา’ หญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยสัญญาว่าจะเคียงข้างศิลาไปจนวันตาย แต่บัดนี้เธอกลับมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า เหมือนเขามีค่าไม่ต่างจากฝุ่นละอองใต้ฝ่าเท้า “ศิลา... กลับไปเถอะค่ะ” พินิตาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงความสมเพชไว้ในทุกคำพูด “การที่ฉันเลือกเดินออกมาจากชีวิตที่อดมื้อกินมื้อของนาย มันคือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิตแล้ว โลกนี้ไม่ใช่สนามเด็กเล่นสำหรับคนจนอย่างนาย อย่าให้ฉันต้องสั่งให้ระบบจัดการลบตัวละครแกทิ้งด้วยการประจานต่อหน้าคนทั้งเซิร์ฟเวอร์เลย” ศิลาแค่นยิ้มที่มุมปาก แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอดีตคนรัก เขาจำได้ดีถึงวันที่เขากับพินิตาแทบไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าหอพัก เขายอมอดเพื่อให้เธอได้กิน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาในวันนี้ คือการหักหลังและการเหยียบย่ำศักดิ์ศรี “ความอดมื้อกินมื้อเหรอ พินิตา?” ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบง่ายแต่ทว่ามีพลังอำนาจที่กดดันจนผู้คนที่ยืนรอบข้างเริ่มหุบปากเงียบ “จำได้ไหมว่าวันแรกที่เราเริ่มเกมนี้ ใครกันที่แบ่งค่าหน่วยความจำสุดท้ายให้เธอได้สร้างตัวละคร ใครกันที่นั่งอดหลับอดนอนเพื่อเก็บค่าสถานะพื้นฐานส่งให้เธอเพียงเพราะกลัวเธอจะเล่นเกมไม่สนุก” “หุบปาก!” ธันวาตวาดลั่น มือหนาขยับดาบศักดิ์สิทธิ์ที่ประดับด้วยอัญมณีราคาแพงระยับ “แกไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องความเห็นใจ คนอย่างแกมันก็แค่ขยะที่โชคดีได้อยู่ใกล้คนที่เขาสูงส่งกว่าแค่นั้นเอง!” ธันวาเงื้อมดาบขึ้นหมายจะประกาศชัยชนะด้วยการ ‘สังหาร’ ศิลาต่อหน้าฝูงชน เพื่อให้ตัวละครของเขากลายเป็นที่หัวเราะเยาะของคนทั้งเซิร์ฟเวอร์ ทว่าในวินาทีที่ปลายดาบกำลังจะสัมผัสผิวหนัง หน้าจอโปร่งแสงสีดำสนิทก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าศิลาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย [แจ้งเตือนจากระบบ: ยินดีด้วย คุณได้รับสิทธิ์ครอบครอง ‘บัตรวงเงินอนันต์’ ระดับพระเจ้า] [สถานะ: รหัสผ่านยืนยันตัวตน... ปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุด] [คำเตือน: วงเงินของคุณคือ ‘อนันต์’ ทุกสิ่งที่อยู่ในโลกนี้ สามารถซื้อได้ด้วยปลายนิ้ว เพียงแค่คุณสั่งการ] หัวใจของศิลาเต้นรัว ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นที่พุ่งพล่านไปทั่วอณูร่างกาย เขาเหลือบมอง ‘รินลดา’ ที่ยืนหลบมุมอยู่ในเงามืด หญิงสาวที่คอยวางแผนและสนับสนุนเขามาตลอดนับตั้งแต่วันที่เขาลำบาก เธอส่งสายตาเป็นนัยว่า ‘ถึงเวลาแล้ว’ ศิลาสูดหายใจลึก ก่อนจะกดนิ้วลงบนอากาศว่างเปล่าอย่างมั่นคง “ธันวา นายบอกว่าโลกนี้มีไว้สำหรับคนรวยใช่ไหม?” ศิลาเอ่ยถามขณะที่รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนใบหน้า “งั้นมาดูกันว่า เงินของนาย... หรือเงินของฉัน ที่จะทำให้โลกนี้ต้องสยบยอม” ศิลาแตะบัตรสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงเครื่องรูดบัตรล้ำสมัยดัง ‘ติ๊ด’ กังวานไปทั่วโถงกว้าง พร้อมกับตัวเลขศูนย์จำนวนมหาศาลที่พุ่งทะลุขีดจำกัดของระบบจนบัคกระจายไปทั่วทั้งพื้นที่ ท้องฟ้าของเมืองเน็กซัสเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเลือด สั่นสะเทือนไปตามแรงอำนาจทางการเงินที่ไม่มีใครเคยพบเห็นมาก่อน ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ที่หุ้มด้วยทองคำขาวจะบินแหวกอากาศลงมาจอดสนิทเบื้องหน้าศิลา แรงลมจากใบพัดทำเอาเหล่าผู้เล่นระดับสูงที่เคยยืนวางมาดต้องถอยกรูดด้วยความหวาดหวั่น พินิตาเบิกตากว้าง ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ เมื่อเห็นชื่อบัญชีของศิลาที่เด้งขึ้นเป็นประกาศนียบัตรระดับสูงสุดของระบบ... สูงเกินกว่าที่ตระกูลวรโชติเมธีจะเอื้อมถึง “เมื่อกี้ใครนะที่บอกว่าจะลบตัวละครผม?” ศิลาขยับเนคไทเบาๆ แล้วก้าวขึ้นไปยืนบนแท่นบันไดเฮลิคอปเตอร์ สายตาคมกริบจ้องมองธันวาที่ยืนตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า “ตอนนี้ผมซื้อที่ดินผืนนี้ไปแล้ว และตามกฎของเกม... คนที่ไม่มีตั๋วเข้าใช้พื้นที่นี้อย่างนาย ต้องออกไปภายในสามวินาที... หรือไม่งั้น ก็เตรียมตัวกลายเป็น NPC รับใช้ไปชั่วกัลปาวสานได้เลย” สิ้นคำพูดของศิลา เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังสนั่นไปทั่วทั้งเมืองพร้อมกัน [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น ‘ศิลา’ ได้ทำการซื้อกิจการเขตเมืองชั้นในทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ราคาซื้อขาย... ไม่จำกัด] ธันวาเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นทันที พินิตาอ้าปากค้างด้วยความตระหนกสุดขีด ในขณะที่ศิลาเพียงแค่ยิ้มหยันให้กับโชคชะตาที่กำลังพลิกผัน นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการชำระแค้นที่แม้แต่เงินในระบบก็ไม่สามารถประเมินค่าได้ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในมหากาพย์ครั้งนี้ครับ ลอร์ดออฟดาร์กเนส