เสียงเรียกจากเบื้องหลังจอ

"ข้อมูลโค้ดชุดนี้ไม่ได้ถูกเขียนขึ้นด้วยมนุษย์... และยิ่งไม่ใช่สิ่งที่ระบบหลักของเกมอนุญาตให้มี" เสียงของเรย์ราบเรียบและเย็นเยียบ ทว่าก้องกังวานอยู่ในห้องใต้ดินลับของกิลด์การค้าเฟอร์ซิออน แสงสีฟ้าอมม่วงจากหน้าต่างโฮโลแกรมสาดกระทบแว่นตาไร้กรอบของเขาจนเกิดประกายสะท้อนวับวาว นิ้วเรียวยาวบนถุงมือผ้าไหมสีดำกำลังกดแป้นพิมพ์เวทมนตร์รัวเร็ว รหัสโค้ดนับล้านบรรทัดไหลทะลักผ่านม่านตาของเขาเหมือนสายน้ำตกดิจิทัลที่บ้าคลั่ง เอลล่าที่ยืนกอดอกพิงผนังอิฐมอญโบราณอยู่ใกล้ ๆ ขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตสีอำพันกวาดมองหน้าจอหลักและจอสำรองนับสิบที่เรียงรายอยู่รอบห้อง ใบหน้าสวยคมฉายแววเคร่งเครียดอย่างที่หาได้ยาก เธอกัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดจะห้วนแต่นุ่มนวล "นายกำลังจะบอกว่า... มีใครบางคนกำลังเขียน 'กฎหมาย' ชุดใหม่ขึ้นมาซ้อนทับกับระบบหลักของ Nexus Online งั้นเหรอคะเรย์?" "ไม่ใช่แค่ซ้อนทับค่ะเอลล่า..." เรย์หยุดนิ้วที่กำลังพิมพ์ เขาหันกลับมาสบตากับหญิงสาว แววตาหลังเลนส์แว่นเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงที่ถูกเก็บกดไว้ใต้ความสุขุม "แต่มันคือ 'การเขียนทับความทรงจำ' ของผู้เล่นทีละคนต่างหาก หลักฐานชิ้นนี้... คือฟังก์ชันลบข้อมูลอัตโนมัติที่จะทำงานทันทีเมื่อผู้เล่นคนนั้นเข้าใกล้ความจริงของเซิร์ฟเวอร์เบื้องหลัง" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที เสียงหึ่งเบา ๆ ของเครื่องประมวลผลเวทมนตร์ดังก้องอยู่ราวกับเสียงนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลังสู่วันสิ้นโลก ย้อนกลับไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน ระหว่างที่พวกเขากำลังตรวจสอบบันทึกการล็อกอินย้อนหลังของผู้เล่นระดับท็อปที่จู่ ๆ ก็ "หายตัวไป" จากกระดานจัดอันดับอย่างไร้ร่องรอย เรย์ได้ใช้ทักษะเฉพาะตัว [Data Forensics - ระดับ 7] เจาะลึกเข้าไปในชั้นข้อมูลดิบที่แม้แต่วิซาร์ดสายระบบของเกมก็ยังมองไม่เห็น สิ่งที่เขาพบไม่ใช่บั๊กหรือข้อผิดพลาดทั่วไปของระบบ แต่เป็น "รอยนิ้วมือดิจิทัล" ที่ถูกจงใจทิ้งไว้ บนหน้าจอตรงหน้า ตอนนี้ปรากฏภาพจำลองสามมิติของเส้นใยข้อมูลสีแดงฉานที่กำลังพันธนาการไอคอนของผู้เล่นนับร้อยคน เส้นใยเหล่านั้นไม่ได้เชื่อมต่อกับศูนย์กลางของเมืองหลวงอาคาทิส แต่มันพุ่งดิ่งลงไปสู่ "เขตต้องห้าม: ซากปรักหักพังเซนเทรีย" พื้นที่ที่ถูกปิดตายตั้งแต่เปิดให้บริการเกมปีแรก "แปลกมากนะคะ..." เอลล่าเดินเข้ามาใกล้หน้าจอมากขึ้น เธอโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อเพ่งมองชุดคำสั่งแปลกปลอมที่เรย์กำลังแกะรอย "โครงสร้างตรรกะแบบนี้... มันคุ้นตาอย่างประหลาด เหมือนกับสถาปัตยกรรมโค้ดที่ฉันเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง... ก่อนที่ความทรงจำของฉันจะหายไป" เรย์ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวผู้เป็นคู่คิดด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีจริงจัง "คุณจำอะไรได้เพิ่มขึ้นอีกแล้วเหรอคะเอลล่า?" "แค่ภาพราง ๆ ค่ะ... เหมือนกับว่า มือคู่นี้เคยพิมพ์อะไรที่อันตรายกว่านี้มาก่อน" เอลล่าพึมพำเบา ๆ ยกมือขึ้นกุมขมับชั่วขณะก่อนจะสลัดความรู้สึกนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ดวงตากลับมาคมกริบและดุดันดังเดิม "แต่ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะค่ะ ในเมื่อเราเจอหลักฐานชิ้นแรกที่มัดตัว 'เงาผู้เล่นนิรนาม' คนนี้แล้ว แผนการต่อไปของเราคืออะไรคะ?" เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุขนัก แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่พบเหยื่อติดกับดัก "เราจะไม่รอให้มันเล่นงานเราก่อนค่ะเอลล่า จากการวิเคราะห์ความหนาแน่นของข้อมูล ชุดคำสั่งทำลายผู้เล่นนี้กำลังรอ 'การยืนยันตัวตน' ครั้งต่อไปในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่กิลด์ใหญ่กำลังจะจัดเรดบอสครั้งใหญ่พอดี" เรย์ดึงการ์ดข้อมูลสีทองอร่ามออกมาจากช่องเก็บของระบบ มันคือไอเทمพิเศษที่พวกเขาได้มาจากดันเจี้ยนก่อนหน้า [กุญแจเข้าระดับรากเหง้า - Root Access Key] "เราจะใช้ช่องโหว่นี้ ย้อนรอยสัญญาณกลับไปหาต้นตอ..." เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นเด็ดเดี่ยว "ไปกระชากหน้ากากของคนที่เล่นสนุกกับชีวิตและความทรงจำของผู้เล่นในเกมนี้ให้หลุดออก" เอลล่าแย้มยิ้มกว้าง เธอหยิบดาบสั้นคู่ใจขึ้นมาหมุนควงในมืออย่างคล่องแคล่ว เสียงโลหะกระทบกันเบา ๆ ในความมืดให้ความรู้สึกฮึกเหิมอย่างประหลาด "ถ้าอย่างนั้นก็อย่ารอช้าเลยค่ะเรย์ ฉันชักอยากจะรู้เหมือนกันว่า เจ้าของเงาปริศนานั่นจะมีฝีปากสักแค่ไหนเวลาที่โดนดาบของฉันจ่ออยู่ที่คอ" ทั้งคู่เตรียมพร้อมสำหรับภารกิจเสี่ยงตายครั้งใหม่ เรย์กดปุ่มยืนยันการเชื่อมต่อเพื่อเตรียมเจาะระบบเข้าสู่เขตต้องห้ามเซนเทรียตามพิกัดที่แกะรอยได้ แสงสีฟ้าเข้มสาดส่องใบหน้าของทั้งสองคนจนกลายเป็นสีเดียวกับความมืดมิดเบื้องหน้า ทว่า... ในวินาทีที่นิ้วเรียวของเรย์กำลังจะกดแตะลงบนปุ่มคำสั่งสุดท้าย หน้าจอหลักทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ! ความมืดสนิทเข้าปกคลุมห้องใต้ดินชั่วขณะ ก่อนที่หน้าจอสีดำสนิทจะค่อย ๆ ปรากฏตัวอักษรสีแดงฉานทีละตัวด้วยความเร็วสูงราวกับมีใครกำลังพิมพ์มันขึ้นมาสด ๆ ตรงหน้า *[คำเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงที่ไม่ได้รับอนุญาต]* *[โปรโตคอลความปลอดภัยระดับ SSS: กำลังถูกแทนที่ด้วยคำสั่งจากผู้ดูแลระบบนิรนาม]* *[ยินดีต้อนรับสู่กับดักของคุณ... เรย์ และ เอลล่า]* ข้อความบรรทัดสุดท้ายเด้งขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำและเย็นเยียบที่ดังขึ้นมาจากลำโพงในห้อง... ทั้งที่ระบบเสียงถูกตัดการเชื่อมต่อตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับเรานะคะ พรีสต์สายลุยสัญญาว่าจะพาไปมันส์สะใจในตอนต่อไปอย่างแน่นอนค่ะ!