หน้าจอโฮโลแกรมสีครามตรงหน้ากำลังสะท้อนภาพเส้นกราฟที่บิดเบี้ยวอย่างไร้ระเบียบ—มันไม่ใช่ความงดงามของสถาปัตยกรรมดิจิทัลในเกมออนไลน์ระดับตำนานอย่าง *Nexus Online* ที่ถูกโฆษณาไว้ทั่วโลก แต่คือความเน่าเฟะของชุดคำสั่งที่ถูกฝังซ่อนไว้ราวกับมะเร็งร้ายในร่างของยักษ์ใหญ่
เรย์กดปุ่มลัดบนคีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความเร็วสูง นัยน์ตาสสีนิลภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนตัวเลขฐานสิบหกที่วิ่งผ่านไปมาราวกับสายฝน นิ้วเรียวยาวหยุดชะงักลงเมื่อโค้ดบล็อกหนึ่งสะดุดตา เธอไม่ได้เป็นเพียงเกมเมอร์ทั่วไปที่เฝ้ารอเวลาเซิร์ฟเวอร์เปิดในอีกสามนาทีข้างหน้า แต่เธอคืออดีตนักวิเคราะห์ระบบที่เคยยื่นมือเข้าตรวจสอบความโปร่งใสขององค์กรใหญ่—ก่อนที่ความยุติธรรมในโลกแห่งความจริงจะถูกบดขยี้ด้วยอำนาจและเม็ดเงิน จนเธอต้องปลีกตัวหลบเร้นเข้ามาสู่โลกเสมือนจริงใบนี้
"คิดจะซ่อนท่อระบายน้ำไว้ใต้พรมหรูหราอย่างนั้นหรือคะ... น่าสนใจดีนี่" เสียงพึมพำลอดผ่านริมฝีปากบางเบา แววตาของหญิงสาวฉายแววเยือกเย็นและท้าทาย
ในอีกด้านหนึ่งของห้องพักราคาประหยัด เอลล่ากำลังงอแงอยู่กับการปรับแต่งถุงมือหนังสีดำสนิทเพื่อใช้สำหรับการต่อสู้ประชิดตัว หญิงสาวเรือนผมสีเงินยววงสะบัดหน้ามามองเพื่อนร่วมทีมด้วยรอยยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสดใสและพลังงานเหลือเฟือราวกับเด็กสาวไร้เดียงสา ทว่าหากใครได้เห็นแววตาคู่นั้นในยามที่เธอจับอาวุธ ก็จะรู้ทันทีว่าสัญชาตญาณนักล่าของเธอนั้นน่ากลัวเพียงใด—แม้ว่าในหัวของเธอจะหลงลืมความทรงจำส่วนใหญ่ก่อนที่จะก้าวเข้ามาในเกมนี้ไปหมดแล้วก็ตาม
"เรย์จัง เลิกจ้องหน้าจอพวกนั้นแล้วมาช่วยฉันดูนี่หน่อยสิคะ! ทำไมเจ้าระบบปรับแต่งนี่ถึงไม่ยอมให้ฉันเพิ่มน้ำหนักของสนับมือล่ะ? แบบนี้เวลาชกหน้ามอนสเตอร์มันจะสะใจได้ยังไงกันเล่า" เอลล่าโวยวายพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ พลางชะโงกหน้ามองหน้าจอโฮโลแกรมที่เต็มไปด้วยโค้ดภาษาเครื่องที่ซับซ้อน
"เพราะถ้าเธอเพิ่มน้ำหนักลงไปอีกสามร้อยกรัม แรงต้านทานในระบบฟิสิกส์ของเกมจะลดทอนความเร็วในการออกหมัดลงสิบสองเปอร์เซ็นต์ค่ะ เอลล่า" เรย์ตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ นิ้วยังคงพิมพ์คำสั่งรัวเร็วเพื่อแก้ไขช่องโหว่ที่เธอพบ "และที่สำคัญ... โค้ดส่วนนี้กำลังทำหน้าที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่บั๊กธรรมดา แต่มันคือประตูหลังที่ถูกสร้างขึ้นโดยเจตนา เพื่อดึงข้อมูลไบโอเมตริกซ์ของผู้เล่นทุกคนที่ล็อกอินเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลักในวินาทีแรก"
เอลล่าหุบยิ้มลงทันที บรรยากาศรอบตัวของอดีตเกมเมอร์สาวเปลี่ยนจากความร่าเริงเป็นความจริงจังในเสี้ยววินาที สัญชาตญาณดิบในตัวเธอบอกให้รู้ว่าสิ่งนี้อันตราย "หมายความว่า... พวกมันกำลังแอบขโมยข้อมูลสำคัญของผู้เล่นงั้นเหรอคะ? แล้วเราจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ"
"แน่นอนค่ะ ฉันไม่มีวันยอมให้ใครมาใช้พื้นที่ปลอดภัยนี้เป็นเครื่องมือหาผลประโยชน์บนความไม่รู้ของคนอื่นเด็ดขาด" เรย์หันมาสบตากับคู่หู แววตาทั้งสองคู่ประสานกันอย่างรู้ใจ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆ เพิ่มเติม ความไว้วางใจที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางความอึมครึมของอดีตได้หลอมรวมพวกเธอให้กลายเป็นหนึ่งเดียว
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาท เป็นสัญญาณบอกเวลาเที่ยงคืนตรง—เวลาที่เซิร์ฟเวอร์เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ แสงสีขาวเจิดจ้าสาดส่องลงมาจากเพดานห้องจำลอง บังคับให้ทัศนียภาพทั้งหมดถูกกลืนหายไปในความเวิ้งว้างชั่วขณะ ก่อนที่สติสัมปชัญญะของเรย์จะถูกดึงดูดเข้าสู่ห้วงมิติของ *Nexus Online*
ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้คือกลิ่นอายของดินชื้นและสายลมเย็นยะเยือกที่พัดผ่านผิวแก้ว เรย์กะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพเบื้องหน้าคือมหานครโบราณที่ถูกโอบล้อมด้วยกำแพงหินสูงตระหง่าน ท้องฟ้ายามค่ำคืนประดับประดาด้วยดวงดาวนับล้านดวงที่ดูสมจริงจนเกินกว่าจะเป็นแค่โปรแกรมคอมพิวเตอร์ เสียงผู้เล่นนับแสนคนที่หลั่งไหลเข้ามาเริ่มดังเซ็งแซ่ไปทั่วจัตุรัสกลางเมือง
ทว่า... มีบางอย่างผิดปกติ
หน้าต่างสถานะตัวละครของเรย์ไม่ได้ปรากฏขึ้นมาตามมาตรฐานทั่วไปที่ควรจะเป็น เลเวลเริ่มต้นที่ควรเริ่มจากศูนย์กลับถูกแทนที่ด้วยเครื่องหมายคำถามสีแดงฉาน และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ชุดคำสั่งแปลกปลอมที่เธอพยายามแก้ไขก่อนล็อกอิน กลับไม่ได้ถูกลบออกไป—แต่มันกำลังเชื่อมต่อเข้ากับระบบอัตโนมัติของเธอโดยตรง!
*แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน:*
*ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดระดับรากฐาน (Root Access) จากผู้เล่น "Ray"*
*ระบบกำลังทำการตรวจสอบสถานะพิเศษ...*
*เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ปลดล็อกภารกิจพิเศษระดับ SSS [ผู้ลักลอบแห่งอัลกอริทึม]*
*คำเตือน: ท่านได้กลายเป็นเป้าหมายการกวาดล้างของระบบหลัก (System Administrator) นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป*
ก่อนที่เรย์จะทันได้ขยับตัวเพื่อเรียกใช้งานเมนูตั้งค่า เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ก็ดังขึ้นจากตรอกซอกซอยมืดมิดรอบตัว เสียงเกราะเหล็กกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับร่างของเงาดำนับสิบที่ปรากฏกายขึ้นพร้อมอาวุธครบมือ ดวงตาส색แดงก่ำภายใต้หน้ากากเหล็กไร้ใบหน้าจ้องมองตรงมาที่เธอราวกับจะกลืนกิน
เอลล่าที่เพิ่งปรากฏตัวเคียงข้างรีบชักสนับมือคู่ออกมาตั้งรับอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความตื่นตัวขั้นสุด "เรย์จัง... ดูท่าทางเราจะไม่ได้แค่เข้ามาเล่นเกมแก้เหงาซะแล้วล่ะค่ะ ดูเหมือนระบบมันจะต้อนรับพวกเราด้วย 'แขกไม่ได้รับเชิญ' ชุดใหญ่เลยนะคะ!"
เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก and กวาดสายตามองกลุ่มเงาดำเหล่านั้นด้วยความเยือกเย็น แม้สถานการณ์จะคับขันจนแขวนอยู่บนเส้นด้าย แต่ริมฝีปากของเธอกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย—รอยยิ้มของนักคำนวณผู้ถือไพ่เหนือกว่าในวินาทีสุดท้าย
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางก้าวแรกไปกับเรย์และเอลเล่นะคะ หวังว่าจะสนุกและตื่นเต้นไป1ด้วยกันค่ะ!
อัลกอริทึมแห่งความทรงจำ กับเงาผู้เล่นนิรนาม•ตอนที่ 1
รหัสลับในวันที่เซิร์ฟเวอร์เปิด
ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมแห่งความทรงจำ กับเงาผู้เล่นนิรนาม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!