ตื่นมาก็รวยเลย

"ถ้าคิดว่าฉันจะก้มหัวให้พวกคุณจนวันตายล่ะก็ ฝันไปเถอะค่ะ" เสียงก้องกังวานของลลินตวัดกรีดความเงียบงันภายในห้องประชุมสุดหรูของตลาดยักษ์ใหญ่ บรรยากาศรอบโต๊ะกระจกใสสะท้อนเงาของเหล่าผู้บริหารหน้าเลือดที่กำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาสมเพชและเหยียดหยาม เอกสารสัญญาปลดแผงหุ้นราคาถูกถูกผลักมาตรงหน้า พร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยจาก 'กรณ์' อดีตคู่หมั้นที่เพิ่งหักหลังเธอกל้าหาญไปซบอดีตเพื่อนสนิท หัวใจของลลินเจ็บแปลบ... ภาพความทรงจำวาระสุดท้ายก่อนลมหายใจจะดับลง ช่างโหดร้ายและเต็มไปด้วยคราบน้ำตา เธอถูกทรยศ ถูกพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่ศักดิ์ศรีในฐานะคุณหนูไฮโซผู้เคยค้ำฟ้า ทว่า ในวินาทีที่เปลือกตาปิดสนิทลงด้วยความคับแค้น ความมืดมิดก็ถูกฉีกกระชากด้วยแสงวาบสีทองระยิบระยับ พร้อมกับเสียงกลไกจักรกลปริศนาที่ดังขึ้นในโสตประสาท *ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นสมองของโฮสต์เสร็จสมบูรณ์... ระบบ 'ราชินีสายเปย์' ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ* ลลินสะดุ้งเฮือก กะพริบตาถี่เพื่อขับไล่ความพร่ามัว กลิ่นอายของความตายมลายหายไป เหลือเพียงกลิ่นหอมเย็นของน้ำหอมแบรนด์ดังในห้องประชุมเดิมที่เธอกลืนเลือดมาแล้วรอบหนึ่ง เธอยังไม่ตาย... ไม่สิ เธอย้อนเวลากลับมาในจุดเริ่มต้น จุดที่ความอัปยศอดสูที่สุดกำลังจะเริ่มขึ้น! "ลลิน เซ็นชื่อซะเถอะน่า อย่าทำให้มันยุ่งยากเลย" เสียงทุ้มต่ำของกรณ์เอ่ยขึ้นด้วยความรำคาญ มือหนาวางปากกาหมึกซึมราคาแพงลงบนเอกสาร "บริษัทสตาร์ทอัพของไอ้เด็กกะפิร่อยอย่างคีย์มันล้มละลายไปแล้ว ส่วนเธอก็แค่ตัวถ่วง... เลิกทำตัวสูงส่งแล้วยอมรับความจริงเถอะว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงตกอับคนหนึ่ง" ริมฝีปากอิ่มสีแดงชาดของลลินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นไม่ใช่ความหวาดกลัวหรือความอ่อนแออย่างที่เคยเป็น แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่เพิ่งได้อาวุธชิ้นใหม่ที่ทรงพลังที่สุดในโลก ดวงตากลมโตคมกริบกวาดมองหน้าทุกคนบนโต๊ะประชุมทีละคนอย่างใจเย็น ความทรงจำและแค้นฝังลึกถูกเก็บกดไว้ใต้ความนิ่งสงบ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนใสๆ จะดังขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง *[ภารกิจแรกเริ่ม: ฉีกหน้าพวกอวดดีด้วยความรวย!]* *[เงื่อนไข: ปฏิเสธการกดขี่และใช้เงินตบหน้าพวกมันภายใน 3 นาที]* *[รางวัล: เงินสดในบัญชีลับ 100,000,000 บาท และสิทธิ์การใช้งานบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด]* ลลินสูดลมหายใจเข้าลึก ภายในอกพองโตด้วยความสะใจที่กำลังจะระเบิดออกมา เธอมองหน้ากรณ์ที่กำลังทำหน้าไม่สบอารมณ์กับการนิ่งเงียบของเธอ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ทำเอาบรรยากาศในห้องประชุมเย็นเยียบลงถนัดตา "ตกอับอย่างนั้นหรือคะ... กรณ์?" ลลินเอ่ยทวนคำ เสียงหวานใสแต่ทรงอำนาจจนคนฟังต้องชะงัก เธอค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบเอกสารสัญญาฉบับนั้นขึ้นมาด้วยปลายนิ้วเรียวสวยราวกับมันเป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่า "เธอจะทำอะไร ลลิน?" กรณ์ขมวดคิ้วแน่น รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวหญิงสาวตรงหน้า เธอไม่ใช่ลลินผู้เปราะบางและร้องไห้ง่ายๆ คนเดิมอีกต่อไปแล้ว *ฉับ!* กระดาษราคาแพงถูกฉีกออกเป็นสองส่วนอย่างไม่ใยดี ก่อนจะถูกโยนลงบนโต๊ะตรงหน้าชายหนุ่มทีละชิ้นจนกระจัดกระจาย ลลินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดสูทสีขาวเข้ารูปขับเน้นเรือนร่างระหงให้ดูทรงพลังและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน เธอกวาดสายตามองรอบห้องด้วยความเย่อหยิ่งที่กลับมาทวงบัลลังก์ "บอกไว้ก่อนนะคะ ว่าคนอย่างลลิน ไม่เคยจำนนต่อเศษสวะอย่างพวกคุณ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม บาดลึกถึงขั้วหัวใจของทุกคน "และไอ้บริษัทสตาร์ทอัพที่พวกคุณเหยียดหยามนักหนาว่ามันกำลังจะเจ๊งน่ะ..." ลลินเว้นจังหวะเล็กน้อย ยกมือขึ้นปัดปอยผมอย่างสง่างาม ก่อนจะเผยรอยยิ้มพิฆาตที่ทำเอาผู้บริหารหลายคนถึงกับกลืนน้ำลายไม่ลงคอ "วันนี้แหละ ฉันจะกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของที่นี่... และเขี่ยพวกคุณออกไปให้พ้นหูพ้นตาในฐานะ 'ลูกจ้าง' ของฉันเองค่ะ!" *ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ! เงินจำนวน 100,000,000 บาท ถูกโอนเข้าบัญชีธนาคารส่วนตัวของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ในกระเป๋าเสื้อคลุม ลลินหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงขึ้นมาปลดล็อกหน้าจออย่างไร้ความกังวล ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด พวกเขาอ้าปากค้างราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ เมื่อหน้าจอแสดงยอดเงินในบัญชีที่พุ่งทะยานสู่หลักร้อยล้านในพริบตาเดียว! ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นทางการ ก่อนที่ประตูกระจกบานใหญ่จะเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงโปรดของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้ม ดวงตาสีนิลคู่คมกวาดมองเข้ามาภายในห้องด้วยความเย็นชา และบุคคลนั้นก็คือ 'คีย์' CEO หนุ่มไฟแรงที่เพิ่งถูกพวกมันรุมเหยียดหยามไปหมาดๆ คีย์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสบตาเข้ากับลลิน หญิงสาวผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขาด้วยคำพูดเจ็บแสบในอดีต แต่ในยามนี้ เธอกลับยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางซากเอกสารสัญญา พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะอย่างน่าประหลาด "คุณ... มาทำอะไรที่นี่?" กรณ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าซีดเผือดลงถนัดตาเมื่อเห็นเจ้าของสตาร์ทอัพที่ตนคิดว่าล้มละลายไปแล้ว เดินเข้ามาพร้อมกับทนายความส่วนตัวและแฟ้มเอกสารชุดใหญ่ คีย์ไม่ได้สนใจกรณ์แม้แต่น้อย สายตาคมกลาบจับจ้องมาที่ลลินเพียงคนเดียว มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นนิดๆ อย่างมีความหมาย ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกลมหายใจในห้องประชุมต้องสะقفหยุดนิ่ง "ผมได้ยินว่ามีคนกำลังจะซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัทนี้... บังเอิญจังครับ พอดีผมสนใจอยากจะ 'ขาย' มันให้คุณพอดี คุณหนูลลิน" ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!