วิกฤตการณ์ตลาดหุ้นล่มสลาย

เสียงลมหายใจที่สะดุดติดขัดของบอร์ดบริหารนับสิบชีวิตดังแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศในห้องประชุมใหญ่ ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ประธานาธิบดีสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติไม่ได้สนใจสายตาตื่นตะลึงของใครเลยแม้แต่น้อย ร่างท้วมในชุดสูทตัดเย็บชั้นดีโค้งคำนับลงต่ำจนศีรษะเกือบชิดขอบโต๊ะ แสดงออกถึงความยำเกรงอย่างสุดซึ้งต่อชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงหัวโต๊ะ คีย์ปรายตามองชายผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการฮันเตอร์ด้วยแววตาสงบนิ่ง ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงเรื่องสามัญธรรมดา ใบหน้าคมคายฉายแววสุขุมลึกล้ำ ขณะที่มือเรียวยาวเคาะนิ้วลงบนพื้นโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ "ยินดีต้อนรับครับ ท่านประธาน... หวังว่าการเดินทางมาถึงที่นี่ด้วยเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว จะไม่ทำให้ท่านเหนื่อยจนเกินไปนะครั้บ" คีย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศในห้องสั่นสะเทือน "ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ ท่านคีย์! ทันทีที่ผมได้รับคำสั่งผ่านระบบลับ ผมก็รีบละทิ้งภารกิจทั้งหมดเพื่อเดินทางมาที่นี่ทันทีครับ" ประธานาธิบดีสมาคมรีบตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยจากความตื่นตระหนกและความเคารพ ลินินที่นั่งอยู่เคียงข้างถึงกับผ่อนลมหายใจยาวออกมา เธอเอื้อมมือเรียวมาสัมผัสหลังมือของคีย์แผ่วเบาเพื่อส่งความห่วงใย แม้ในยามนี้ตลาดหุ้นกำลังปั่นป่วน และหุ้นของบริษัทกำลังดิ่งลงเหวจากการทุ่มตลาดของกันต์ แต่อาการนิ่งสงบของชายหนุ่มข้างกายเธอกลับสร้างความเชื่อมั่นอย่างประหลาด ราวกับเขากำลังถือไพ่เหนือกว่าในทุกๆ ด้าน ในขณะเดียวกัน ที่มุมหนึ่งของห้องประชุม กันต์ อดีตเพื่อนสนิทที่ผันตัวมาเป็นศัตรูคู่อาฆาต กำลังยืนกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปーン ใบหน้าที่เคยหยิ่งทะนงบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดระแวง ดวงตาแดงก่ำจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจยอมรับได้ *เป็นไปได้ยังไงวะไอ้คีย์! มันเป็นแค่ฮันเตอร์แรงก์ F ที่กูเคยเหยียบย่ำ ทำไมประธานสมาคมถึงต้องก้มหัวให้มันขนาดนั้น!* กันต์คำรามก้องในใจ ความพยายามทั้งหมดในการทุ่มเงินทุนมหาศาลเพื่อกดดันบริษัทของคีย์ให้อยู่ในภาวะล้มละลายกำลังจะพังทลายลง หากเขายังปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ "ท่านประธานสมาคมครับ!" กันต์ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาตะโกนแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด "ท่านกำลังทำบ้าอะไรอยู่! มันก็แค่ไอ้เศษสวะที่อาศัยโชคช่วย! ทำไมท่านต้องไปให้เกียรติมันขนาดนั้นด้วย!" ประธานาธิบดีสมาคมหันขวับไปมองกันต์ด้วยสายตาเย็นเยียบราวกับมองมดปลวก รังสีอำมหิตระดับฮันเตอร์แรงก์ S แผ่พุ่งออกมาจนกันต์ถึงกับผงถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "สามหาว! เจ้าโง่... แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้มีอำนาจระดับไหน!" คีย์ยกมือขึ้นห้ามปรามประธานาธิบดีสมาคมด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะปรายตามองกันต์ที่กำลังสติแตก เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจเงินตราที่ไร้ขีดจำกัด "ใจเย็นๆ ครับคุณกันต์..." คีย์เอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "การทุ่มตลาดด้วยเงินทุนสำรองทั้งหมดของตระกูลคุณเมื่อเช้านี้ ทำได้ดีมากเลยนะครับ... หุ้นร่วงลงไปสิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง น่าประทับใจจริงๆ" กันต์กัดฟันกรอด ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ "แก... แกู้ได้อย่างไรว่าฉันทุ่มเงินไปเท่าไหร่?" "ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะครับ ในเมื่อเงินทุกบาททุกสตางค์ที่คุณพยายามเอามาทุบหุ้นบริษัทผมน่ะ... มันวิ่งผ่านระบบแลกเปลี่ยนที่ผมเป็นคนควบคุมอยู่ต่างหากเล่า" คีย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นชาและน่าขนลุกสำหรับกันต์ หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ที่ผนังห้องจู่ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาเอง โดยปราศจากการควบคุมจากพนักงาน ข้อมูลทางการเงินระดับความลับสูงสุดปรากฏขึ้นพร้อมกับกราฟเส้นสีแดงที่พุ่งดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็ว ตัวเลขเงินทุนสำรองของตระกูลกันต์กำลังละลายหายไปต่อหน้าต่อตา "นี่มัน... อะไรกันวะ!" กันต์พุ่งพรวดเข้าไปใกล้จอภาพ มือสั่นเทาขณะชี้ไปยังตัวเลขที่กำลังติดลบมหาศาล "ทำไมเงินสำรองของบริษัทฉันถึง... หายไปไหนหมด! ใครเป็นคนทำ!" "ก็ฝีมือคุณเองไม่ใช่หรือครับ ที่เลือกเส้นทางนี้" คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายแผ่ไอAuraแห่งความน่าเกรงขามออกมาจนทุกคนในห้องต้องก้มหน้าหลบสายตา "คุณคิดว่าการใช้เงินมหาศาลซื้อหุ้นคืนแล้วกดดันให้ผมล้มละลาย จะทำให้คุณชนะงั้นหรือ? น่าเสียดายนะครับที่คุณประเมิน 'ระบบ' ของผมต่ำเกินไป" ข้อความแจ้งเตือนสีทองอร่ามปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของคีย์—[ระบบผู้กล้าเลเวลอัป: ตรวจพบความพยายามในการโจมตีทางการเงินจากศัตรู ทำการดูดซับและแปลงสภาพสินทรัพย์เรียบร้อยแล้ว ยอดเงินในบัญชีปัจจุบัน: เพิ่มขึ้น 500,000,000,000 บาท] คีย์หันไปมองลินิน ภรรยาที่รักซึ่งส่งยิ้มบางๆ ให้ด้วยความไว้วางใจ เขาเดินเข้าไปใกล้เธอ โอบไหล่บางเอาไว้ด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะหันกลับไปสบตากับกันต์ที่ตอนนี้ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นห้องด้วยความหมดแรง สีหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "บริษัทของคุณตอนนี้... ไม่เหลือมูลค่าอะไรอีกแล้วนะครับคุณกันต์" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่น้ำหนักคำพูดราวกับค้อนยักษ์ที่ทุบลงกลางกระหม่อม "หนี้สินทั้งหมดที่คุณสร้างขึ้นเพื่อมากดดันผม ได้ถูกโอนมาเป็นกรรมสิทธิ์ของผมเรียบร้อยแล้วในเสี้ยววินาทีนี้" กันต์เบิกตากว้างจนแทบถסתออกจากเบ้า เขาอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุด เมื่อตระหนักได้ว่าในพริบตาเดียว เขากลายเป็นคนหมดเนื้อประดาตัว และตกเป็นทาสหนี้ของคนที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยาม "และก่อนที่เราจะไปจัดการเรื่องเอกสารการล้มละลายของคุณ..." คีย์ยิ้มเยือกเย็นพลางหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ขอบบัตรฝังเพชรแท้ขึ้นมาหมุนเล่นในมือ "ผมคิดว่าเราควรจะมาดูการซื้อกิจการครั้งสุดท้ายของวันกันสักหน่อยดีไหมครับ?" ในวินาทีนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของกรรมการบริหารทุกคนในห้องพร้อมใจกันดังขึ้นพร้อมเพรียงกันอย่างน่าขนลุก ทุกคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนที่ดวงตาของแต่ละคนจะเบิกกว้างด้วยความช็อกสุดขีด เมื่อพบว่าบริษัทคู่แข่งยักษ์ใหญ่ทั้งหมดในประเทศ ได้ถูกกว้านซื้อหุ้นจนหมดสิ้นในเวลาเพียงสามวินาทีโดยบุคคลปริศนาที่มีนามว่า 'K' ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมเสมอนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่