ประจันหน้ากับหัวหน้ากิลด์

"ความเงียบงัน... มักเป็นเครื่องประดับราคาแพงของคนที่จนมุมเสมอค่ะ, 'วาล์ว'!" เสียงปรบมือช้าๆ ดังขึ้นสามครั้งท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมภายในห้องโถงกิลด์อัสนีทมิฬ คีย์ก้าวเท้าออกไปเบื้องหน้าอย่างไม่เร่งรีบ ร่างกายของเด็กหนุ่มถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีเข้มที่พลิ้วไหวตามแรงลมจากหน้าต่างบานใหญ่ที่แตกละเอียด เศษกระจกเกลื่อนกลาดบนพื้นพรมราคาแพง แต่ไม่มีใครกล้าขยับตัวเข้ามาขวางทางเขาสักคน เบื้องหน้าของเขาคือ วาล์ว หัวหน้ากิลด์ใหญ่อันดับหนึ่ง ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะทองคำประดับอัญมณีระยิบระยับ ใบหน้าคมคายนั้นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดปูดโปーン แววตาของวาล์วไม่ได้มองคีย์เป็นแค่มนุษย์อีกต่อไป แต่มันคือสัตว์ประหลาดที่กำลังเหยียบย่ำศักดิ์ศรีที่เขาสั่งสมมาหลายปี "แก... แกมันแค่ผู้เล่นนอกรีตที่ใช้บัคสกปรกไต่เต้าขึ้นมา!" วาล์วคำรามเสียงต่ำ มือหนากำด้ามดาบใหญ่แน่นจนสั่นเทา "คิดว่าการแหกปากพูดความจริงในลานประลองเสมือนจริงนี้ แล้วจะมีใครเชื่อแกงั้นรึ? โลกนี้มีแต่ผู้ชนะและผู้แพ้ และแกก็กำลังจะกลายเป็นเศษขยะที่ถูกลบออกจากเซิร์ฟเวอร์!" คีย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและเหนือชั้น ดวงตาคู่คมกวาดมองเอกสารลับลอยตัวที่ถูกปลดล็อกกลางอากาศ ข้อมูลดิบจากระบบแบ็คเอนด์ที่เขาแฮกมาจากฐานข้อมูลหลักของกิลด์กำลังแสดงผลเป็นตัวอักษรสีแดงฉาน ประจานความฉ้อฉล การซื้อขายเงินจริงใต้โต๊ะ และการฮุบไอเทมบอสของกิลด์พันธมิตรอย่างชัดเจน "หลักฐานทนโท่ขนาดนี้ ต่อให้แกเอาข้ออ้างเรื่องผู้ชนะมาอ้าง มันก็กลายเป็นแค่เสียงเห่าหอนของสุนัขจนตรอกอยู่ดีค่ะ" คีย์เอ่ยเสียงเรียบ น้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจของผู้ฟัง "จำเมื่อสามปีก่อนไม่ได้เหรอคะ ตอนที่แกยอมขายแม้กระทั่งเพื่อนร่วมทีมเพื่อแลกกับตั๋วเข้าสู่ลีกอาชีพ... สันดานต่ำทรามแบบนี้ ต่อให้สวมเกราะทองคำฝังเพชร มันก็ยังเหม็นสาบกลิ่นปลอมๆ อยู่ดี" "บังอาจ!" วาล์วระเบิดอารมณ์ออกจนหมดสิ้น พลังเวทธาตุสายฟ้าสีทองคำขาวทะลักออกจากร่างราวกับพายุหมุน พื้นหินอ่อนใต้ฝ่าเท้าแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงกดดันระดับท็อปแรงก์เกอร์แผ่ขยายปกคลุมทั่วห้องจนผู้เล่นระดับแนวหน้าที่ยืนอยู่รอบๆ ถึงกับหายใจไม่ออกและต้องถอยร่นไปชิดผนัง เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! ดาบใหญ่ในมือของวาล์วถูกเคลือบด้วยออร่าสายฟ้าความเข้มข้นสูง มันคือสกิลเฉพาะตัว 'จッジメント·ธันเดอร์เบรก' ที่มีความเร็วระดับพริบตาและพลังทำลายล้างสูงพอจะลบผู้เล่นสายป้องกันให้หายisวับไปจากแผนการได้ในดาบเดียว เฟย์ที่ยืนกอดอกพิงเสาหินอยู่มุมห้องไม่ไกลนัก ดวงตาคู่สวยประกายแสงสีฟ้าจางๆ จากอินเทอร์เฟซระบบที่เชื่อมต่อกับเธอ AI สาวส่งรอยยิ้มบางๆ มาให้คีย์ ราวกับจะบอกว่า *'ข้อมูลการเคลื่อนไหวทั้งหมดอยู่ในสายตาแล้ว จัดการได้เลยค่ะ'* คีย์ไม่ขยับเขยื้อน ร่างกายยังคงผ่อนคลายราวกับกำลังเดินเล่นในสวนสาธารณะ ทว่าสติสัมปชัญญะกลับพุ่งพล่านถึงขีดสุด สมองประมวลผลความเร็วของคลื่นสมอง อัตราเฟรมเรตของเกม และช่องว่างระดับมิลลิวินาทีในกระบวนท่าของคู่ต่อสู้ *ตูม—!* ร่างของวาล์วหายวับไปจากจุดเดิม สายฟ้าสีทองพุ่งแหวกอากาศมาประชิดตัวในเสี้ยววินาที ความเร็วระดับนั้นเกินกว่าที่สายตามนุษย์ทั่วไปจะทันสังเกตเห็น ผู้เล่นรอบข้างต่างส่งเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจ บางคนถึงกับปิดตาลงเพราะไม่อยากเห็นภาพการสังหารหมู่ ทว่า... ดาบใหญ่กลับฟันผ่านความว่างเปล่า! "อะไรกัน?!" วาล์วเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเป้าหมายเบื้องหน้ากลายเป็นเพียงภาพติดตา (Afterimage) ที่กำลังสลายตัวเป็นละอองข้อมูลสีฟ้า "ช้าไปค่ะ... ช่องโหว่ของสกิลนี้คือจังหวะลงน้ำหนักที่หัวไหล่ขวา 0.15 วินาที" เสียงกระซิบดังขึ้นที่ข้างหูของวาล์วราวกับเสียงกระซิบจากยมทูต คีย์ปรากฏตัวขึ้นทางด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ ปลายเรียวของมีดสั้นเล่มเล็กที่ไม่มีชื่อเสียง กลับเรืองแสงสีรุ้งแปลกประหลาด มันคือไอเทมบัประดับพาราด็อกซ์ที่คีย์ดึงออกมาจากซอกหลืบของระบบเมื่อบทที่แล้ว ฉัวะ! มีดสั้นกรีดผ่านเกราะป้องกันระดับตำนานของวาล์วราวกับตัดเต้าหู้ ไม่มีเสียงระเบิดอลังการ มีเพียงเสียงคล้ายกระจกร้าวเบาๆ แต่ผลลัพธ์ที่ตามมากลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสิ่งใด แถบ HP สีเขียวขจีของหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งร่วงหล่นฮวบฮาบจาก 100% สู่ 0% ในพริบตาเดียว! ค่าสถานะความเสียหายพุ่งทะยานเป็นตัวเลขสีดำสนิท— *[Critical Error: Data Deleted]* วาล์วทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้น ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มด้วยความช็อก ดาบใหญ่หลุดจากมือกลิ้งไปกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น เขามองมือทั้งสองข้างของตัวเองที่เริ่มโปร่งใสและสลายกลายเป็นพิกเซลทีละน้อย ความพ่ายแพ้ที่ไม่ทันได้ตั้งตัวนี้ไม่ใช่แค่การตายในเกม แต่มันคือการพังทลายของอำนาจที่เขาใช้เวลาสร้างมาหลายปี "แก... แกทำอะไรกับระบบกันแน่..." วาล์วเค้นเสียงถาม นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวขั้นสุด คีย์ก้มตัวลงเล็กน้อย มองอดีตเพื่อนร่วมทีมที่เคยทรยศด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งความเคียดแค้น แต่ก็ไร้ซึ่งความเมตตาเช่นกัน "ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ... ฉันแค่พาความจริงกลับมาทวงคืนในพื้นที่ที่พวกแกเคยคิดว่ามันคือกฎหมายของตัวเองก็เท่านั้น" คีย์เอ่ยเสียงเบา ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทันใดนั้น เสียงเตือนจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ ไม่ใช่แค่ในห้องนี้ แต่ดังไปถึงหูของผู้เล่นทุกคนนับแสนคนที่กำลังออนไลน์อยู่! *[ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการละเมิดข้อตกลงผู้ใช้งาน (TOS) ระดับวิกฤต บัญชีผู้เล่น 'วาล์ว' และเครือข่ายกิลด์อัสนีทมิฬ ถูกระงับการใช้งานถาวรตามคำสั่งของระบบบริหารจัดการอัตโนมัติ]* *[คำเตือน: กำลังเริ่มต้นกระบวนการรีเซ็ตข้อมูลเขตพื้นที่ควบคุม 04...]* เสียงแจ้งเตือนระบบตัดฉับลงทันที พร้อมกับบรรยากาศในห้องที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แสงไฟสีแดงฉานจากระบบฉุกเฉินกะพริบถี่ๆ ส่องกระทบใบหน้าของคีย์และเฟย์ที่ยืนอยู่เคียงข้างกัน ทว่า... ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเรื่องราวจบลงแล้วและวิกฤตได้รับการแก้ไข เสียงฝีเท้าปริมาณมากก็ดังขึ้นจากทางบันไดหนีไฟด้านนอก แรงสั่นสะเทือนระดับที่ทำให้เศษกระจกบนพื้นสั่นระริกกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เฟย์หันขวับไปมองที่ประตูเหล็กหนาทางด้านหลัง ดวงตาของ AI สาวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—ปฏิกิริยาที่หาได้ยากยิ่งแสดงให้เห็นว่ามันไม่ใช่ผู้เล่นทั่วไป "คีย์..." เฟย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความเคร่งเครียดเป็นครั้งแรก "ไม่ใช่แค่กิลด์อัสนีทมิฬ... สัญญาณชีพจรนี้ มันคือ 'หน่วยกวาดล้าง' ระดับสูงที่ถูกซ่อนไว้ในชั้นใต้ดินของเซิร์ฟเวอร์... พวกมันตื่นขึ้นมาแล้วเพราะการรีเซ็ตเมื่อครู่!" ประตูกระแทกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเงาร่างนับสิบในชุดเกราะสีดำสนิทที่ไม่มีชื่อสังกัดปรากฏตัวขึ้น พร้อมรังสีอำมหิตที่กดดันจนอากาศรอบตัวแทบแข็งตัว! ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับคีย์ในบทนี้นะคะ พรีสต์สายลุยสัญญาว่าจะพาไปมันส์สะใจต่อในตอนหน้าค่ะ!