หัวหน้าคนใหม่หรือเจ้ากรรมนายเวร

“ผมไม่สนว่าใครจะใหญ่มาจากไหน แต่ถ้าโค้ดในโปรเจกต์นี้พังเพราะความไร้ระเบียบของคุณ ต่อให้คุณเป็นถึงลูกเจ้าของบริษัท ผมก็จะส่งใบลาออกไปวางบนโต๊ะคุณในเช้าวันพรุ่งนี้” เสียงของผม—คีย์—กร้าวและเรียบสนิทพอที่จะทำให้บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน ผมกดปุ่ม Enter ปิดหน้าจอโน้ตบุ๊กดัง *ปึก* สะท้อนความไม่สบอารมณ์ที่พุ่งพล่านอยู่ในอกตลอดหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เพราะการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทีมกะทันหัน ทำให้โปรแกรมเมอร์ที่ทำงานเป็นระบบระเบียบอย่างผมต้องมานั่งปวดหัวกับแผนงานที่เหมือนเขียนด้วยอารมณ์มากกว่าตรรกะ “พูดจาใจร้ายจังนะครับ... คุณคีย์” น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ปนความขี้เล่นดังขึ้นจากหัวโต๊ะ อาคเนย์... ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่เพิ่งก้าวเข้ามาเป็นหัวหน้าโปรเจกต์ใหม่ เขาไม่ได้ดูเดือดดาลกับคำขู่ของผมแม้แต่น้อย เขากลับเท้าคางมองผมด้วยดวงตาเรียวรีที่ดูเหมือนจะยิ้มอยู่ตลอดเวลา “โปรเจกต์นี้ไม่ได้ต้องการแค่ความเป๊ะ แต่มันต้องการความสนุก ถ้าคุณเอาแต่ก้มหน้าเขียนโค้ดโดยไม่มองว่าคนใช้งานต้องการอะไร ต่อให้โค้ดคุณสวยหรูแค่ไหน มันก็เป็นได้แค่ขยะเทคโนโลยีเท่านั้นแหละครับ” “แล้วการเปลี่ยนตรรกะการรัน Database กลางคัน เพื่อแค่ความ ‘สนุก’ อย่างที่คุณว่า มันเรียกว่าการทำงานมืออาชีพเหรอครับ?” ผมสวนกลับทันควัน ขยับแว่นสายตาเพื่อซ่อนความหงุดหงิดในแววตา อาคเนย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวผ่านโต๊ะประชุมไม้ตัวยาวมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม เขามีกลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ทำให้ผมรู้สึกเสียสมาธิ กลิ่นคล้ายป่าหลังฝน... สดชื่นจนน่าหงุดหงิด “ถ้าผมบอกว่าสิ่งที่ผมแก้ มันคือหัวใจสำคัญที่ทำให้ยอดดาวน์โหลดพุ่งขึ้น 200% ในช่วงทดสอบล่ะครับ?” เขาโน้มตัวลงมา ใบหน้าอยู่ห่างจากผมไม่ถึงคืบ “คุณกล้าเดิมพันกับความมั่นใจของตัวเองไหมครับว่าคนอย่างผม... จะไม่มีน้ำยาพอที่จะคุมโปรเจกต์นี้” ผมถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากคนตรงหน้า อาคเนย์ไม่ใช่แค่หัวหน้างาน เขามีจริตที่น่ารำคาญใจ—สายตาที่เหมือนมองทะลุเข้าไปถึงข้างในจิตใจของผม ทุกครั้งที่เขาจ้อง ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นบั๊กในระบบที่เขาต้องการจะแก้ไขให้เข้าที่เข้าทางด้วยวิธีที่ผมไม่ต้องการ “ผมไม่ชอบการเดิมพัน” ผมตอบเสียงเย็น “ผมชอบความชัดเจน” “ดีครับ ผมก็ชอบความชัดเจนเหมือนกัน” อาคเนย์ขยับยิ้มมุมปาก มือข้างหนึ่งของเขาเอื้อมมาหยิบสมุดบันทึกที่วางอยู่ข้างมือผมไปถือไว้ “งั้นเรามาทำความรู้จักกันใหม่ให้ดีกว่านี้ดีไหม? ในฐานะหัวหน้า... กับพนักงานที่ผม ‘สนใจ’ ที่สุดในทีม” ผมขมวดคิ้ว “สนใจในเรื่องงานเหรอครับ?” “สนใจ... ในทุกเรื่องที่เกี่ยวกับคุณนั่นแหละครับ” เขาก้มลงมากระซิบข้างใบหูของผม เสียงนั้นต่ำและสั่นพร่าด้วยความนัยบางอย่างที่ทำให้หัวใจของผมกระตุกวูบอย่างห้ามไม่ได้ กลิ่นหอมจางๆ จากตัวเขาอบอวลอยู่รอบตัวผม ราวกับถูกขังอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวที่เขาจงใจสร้างขึ้นมาเพื่อกักตัวผมไว้ “อย่ามาล้อเล่นกับผม อาคเนย์ ผมไม่มีเวลามาเล่นเกมกับคุณ” ผมพยายามจะแย่งสมุดคืน แต่เขากลับถอยหลังหลบอย่างว่องไว ดวงตาคู่คมจ้องประสานเข้ามาในดวงตาผมโดยไม่กะพริบ ในวินาทีนั้นเอง ผมรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ความรู้สึกที่ว่า... ชายคนนี้อาจจะกลายเป็นหายนะที่รุนแรงที่สุดในชีวิตการทำงานที่แสนสงบของผม อาคเนย์ยังคงยิ้มกว้าง ก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้ผมอีกครั้ง จนระยะห่างระหว่างเราเหลือเพียงลมหายใจกั้น เขาวางสมุดลงบนโต๊ะข้างหลังผม แล้วใช้แขนทั้งสองข้างกักตัวผมไว้กับขอบโต๊ะประชุม “ถ้าไม่ชอบการเดิมพัน งั้นลองมาทำสัญญาใจดูไหมครับ” เขาเอ่ยเสียงพร่าพลางก้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน “ตราบใดที่ผมยังเป็นหัวหน้าของคุณ... คุณจะหนีไปจากสายตาของผมไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว” ในจังหวะที่ผมกำลังจะอ้าปากด่าเพื่อรักษาระยะห่าง เสียงเคาะประตูห้องประชุมก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของเลขาฯ หน้าห้องที่ผลักประตูเข้ามาโดยไม่ทันได้รอคำอนุญาต “คุณอาคเนย์คะ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ Server หลักแล้วค่ะ! ข้อมูลลูกค้าทั้งหมดถูกสั่งลบทิ้งภายในห้านาทีนี้!” อาคเนย์ไม่ได้ตกใจกับข่าวร้ายนั้น เขายังคงจ้องตาผมด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะผละออกไปอย่างรวดเร็วและหันไปสั่งงานด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิทราวกับคนละคนกับเมื่อครู่ “คีย์... ถ้าคุณเก่งจริง นี่คือโอกาสพิสูจน์ฝีมือ” เขาหันมาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไป “ตามผมมา... หรือจะยืนอึ้งอยู่ที่เดิม แล้วปล่อยให้โปรเจกต์ของผมพังพินาศไปพร้อมกับศักดิ์ศรีของคุณ เลือกเอาครับ” ผมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ความโกรธและความกระหายที่จะเอาชนะพุ่งพล่านไปทั่วร่าง นี่มันไม่ใช่แค่การแก้บั๊ก แต่มันคือสงครามประสาทที่ผมไม่มีทางยอมแพ้... แม้จะต้องเอาความรู้สึกของตัวเองไปเสี่ยงกับหัวหน้าคนใหม่ที่แสนอันตรายคนนี้ก็ตาม ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับเรื่องราวของคีย์และอาคเนย์ในบทแรกนะครับ ไฟเยอร์บลัดจะรังสรรค์ความเข้มข้นให้รี้ดเดอร์ทุกท่านอย่างสุดฝีมือในตอนถัดไปครับ