ดันเจี้ยนแรกกับภารกิจที่คาดไม่ถึง

เสียงกลไกของหินโบราณที่บดเข้าหากันดังสนั่นก้องกังวานไปทั่วโถงหินอัคนี เรย์ไม่แม้แต่จะเหลือบสายตากลับไปมองทางเข้าที่เพิ่งถูกปิดตายด้วยผนังศิลาหนาเตอะ เพราะเวลานี้ สมาธิทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดไว้ด้วยหน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งอยู่ตรงหน้า—นาฬิกาดิจิทัลสีแดงฉานกำลังนับถอยหลังอย่างไม่ปรานี *03:49:12... 03:49:11...* เหลือเวลาอีกไม่ถึงสี่ชั่วโมงก่อนที่ออกซิเจนในเขตอาคมนี้จะหมดลง และก่อนที่ "ผู้พิทักษ์แห่งสนิมศิลา" บอสประจำดันเจี้ยนระดับยากพิเศษ (Hard Mode) จะเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งถาวร "คำนวณไม่ผิดแน่..." เสียงพึมพำลอดผ่านริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด เรย์กวาดสายตามองร่องรอยการสึกหรอของพื้นหินเบื้องล่าง สลับกับเสาศิลาแกะสลักรูปอสรพิษเจ็ดเศียรที่ตั้งตระหง่านอยู่รอบลานประลอง ทั้งหมดไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อการประดับตกแต่ง แต่มันคือ "กลไกปริศนา" ที่ซ่อนตรรกะทางคณิตศาสตร์เวทมนตร์เอาไว้ "ดูเหมือนคุณจะพบคำตอบของห้องนี้แล้วสินะคะ?" น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านข้าง เซนก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเขาอย่างเงียบเชเชียบ ปราศจากเสียงฝีปากกระทบพื้นหิน ราวกับอีกฝ่ายเป็นเพียงเงาสะท้อนในกระจก กิลด์มาสเตอร์หนุ่มผู้สวมชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายดาราจักรขยับยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาคู่คมพินิจมองเสาศิลาแต่ละต้นก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความท้าทาย "แต่บอกไว้ก่อนว่า... เงื่อนไขการปลดล็อกไม่ได้มีแค่การเรียงลำดับรูนเวทตามตำรามาตรฐานหรอกนะคะ" เรย์เหลือบมองเสือหมอบข้างกายที่ตอนนี้กลายเป็นร่างจำแลงของเซน ชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ ออกมาอย่างระaอาใจเล็กน้อย "ฉันรู้หรอกน่า... คุณเซนช่วยหยุดทำตัวเหมือนอาจารย์ฝ่ายปกครองที่กำลังจับตาดูนักเรียนทำข้อสอบได้ไหมคะ มันชวนให้กดดันมากกว่าเดิมเสียอีก" แม้คำพูดจะดูตัดพ้อ แต่แววตาของอดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มกลับประกายแสงวับด้วยความกระตือรือร้น มือเรียวยกขึ้นปัดหน้าต่างระบบให้ขยับหลุดจากระยะสายตา ก่อนนิ้วเรียวยาวจะเริ่มแตะลงบนพื้นผิวศิลาของเสาต้นแรกอย่างรวดเร็วและแม่นยำ *ตึ้ง!* เสียงสะท้อนกังวานคล้ายเสียงดีดสายพิณโบราณดังขึ้น รูนเวทสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นตามรอยสลัก เสาศิลาต้นที่หนึ่งสั่นสะเทือนเบาๆ "การเรียงลำดับรูนเวทแบบย้อนศร..." เซนพึมพำเบาๆ ดวงตาคมกริบสะท้อนแสงสีทองจากเสาศิลา "ใช้ตรรกะการสะท้อนพลังของธาตุไฟและธาตุดินเพื่อหักล้างเกราะป้องกันของบอส เป็นวิธีที่ฉลาดมากค่ะ... สมกับที่เป็นคุณเรย์" "อย่าเพิ่งชมกันตอนนี้เลยค่ะ" เรย์กัดริมฝีปากแน่น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นตามไรผมเมื่อหน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงกะพริบถี่ขึ้น *[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในพื้นที่ บอสกำลังตื่นก่อนกำหนด!]* บรึ้มมม! พื้นศิลาใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษหินและฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดานโถงถ้ำ ใจกลางลานประลอง ร่างมหึมาของโกเลมเหล็กไหลที่ปกคลุมด้วยสนิมเขียวค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นยืน ดวงตาสสีแดงฉานคู่ใหญ่เปิดโพลงขึ้นท่ามกลางความมืดมิด มันส่งเสียงคำรามต่ำลึกที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ แรงกดดันระดับบอสเผ่าพันธุ์โบราณแผ่ขยายออกมาราวกับคลื่นพายุ "เวลาเหลือน้อยลงครึ่งหนึ่งแล้วนะคะ" เซนก้าวขึ้นมาบังหน้าเรย์ไว้ครึ่งก้าว แม้ท่าทางจะยังคงผ่อนคลายราวกับกำลังเดินเล่นในสวนดอกไม้ แต่ปลายนิ้วเรียวของชายหนุ่มกลับมีละอองแสงสีครามเข้มรวมตัวกันเป็นดาบเวทมนตร์โปร่ง เรย์ไม่ได้ตอบคำดึงดัน เขารู้ดีว่าหากมัวแต่เสียเวลาเถียงกัน ทั้งคู่คงกลายเป็นเศษซากฝุ่นผงใต้เท้าเจ้าโกเลมยักษ์ตัวนี้แน่ สายตาดุดันคมกริบกวาดมองข้อต่อของบอสที่กำลังขยับอย่างติดขัด... *ใช่แล้ว! จุดอ่อนของมันไม่ได้อยู่ที่แกนกลาง แต่มอยู่ที่ 'จังหวะการหมุนของเฟืองวงแหวนรอบที่สาม' ต่างหาก!* "เซน! ดึงความสนใจมันสามวินาที!" เรย์ตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่เปลี่ยนจากความเกรงใจเป็นสัญชาตญาณของผู้นำสนามรบ "รับทราบค่ะ, ท่านนักวิเคราะห์" สิ้นเสียงทุ้มต่ำ เซนก็พุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วที่แทบจะทิ้งร่องรอยไว้เพียงสายลม ร่างสูงโปรดปรานกระโดดขึ้นเหยียบบ่าของโกเลมยักษ์อย่างแม่นยำ ดาบเวทสีครามในมือตวัดฟันเข้าที่รอยต่อคอของมันอย่างรุนแรงจนเกิดประกายไฟสว่างวาบ ดึงดูดเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของบอสให้หันมาสนใจแต่ผู้บุกรุกเพียงคนเดียว นี่คือจังหวะเวลาที่เรย์รอคอย! ชายหนุ่มพุ่งตัวเข้าไปประชิดเสาศิลาต้นสุดท้าย มือทั้งสองข้างทาบลงบนศิลาเย็นเฉียบ รวบรวมสมาธิทั้งหมดถ่าย *[ระบบกำลังตรวจสอบรหัสผ่าน... 98%... 99%... สมบูรณ์!]* *คลิก—!* เสียงกลไกสุดท้ายดังขึ้นราวกับเสียงปลดล็อกประตูนิรภัย แสงสีทองสว่างวาบพุ่งทะยานจากเสาทุกต้นขึ้นสู่เพดาน เกิดเป็นตาข่ายอาคมกักขังที่รัดรึงร่างของโกเลมยักษ์เอาไว้จนมันไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ แรงกดดันมหาศาลมลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความเงียบงันที่กลับคืนสู่โถงถ้ำอีกครั้ง เรย์หอบหายใจเบาๆ ไหล่บางลู่ลงเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้า เขายกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนจะหันไปสบตากับเซนที่เดินกลับมาด้วยรอยยิ้มบางเบา "ยอดเยี่ยมมากค่ะ" เซนเอ่ยชมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าความสัมพันธ์ของเพื่อนร่วมกิลด์ทั่วไป ทว่า... ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากตอบอะไร หน้าต่างระบบสีดำสนิทที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นระหว่างคนทั้งสอง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนสังเคราะห์ที่เย็นเยียบจนน่าขนลุก *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบตัวตนปริศนาแทรกแซงดันเจี้ยนระดับ SSS]* *[เงื่อนไขซับควสต์ 'ผู้กล้าที่ถูกลืม' ถูกกระตุ้นโดยไม่คาดคิด]* *[คำเตือน: สิ่งที่หลับใหลอยู่ใต้รากฐานของกิลด์... กำลังลืมตาตื่นขึ้นเพื่อทวงคืนทุกสิ่ง]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปกับปริศนานี้ด้วยกันนะคะ!