ความหวังที่ริบหรี่

หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานสั่นสะไหวด้วยการแจ้งเตือนจากระบบอัลกอริทึมที่เรย์เป็นคนเขียนขึ้นมากับมือ ทว่าในยามนี้ ตัวเลขกราฟสีแดงฉานที่ดิ่งพสุธากลับไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด สิ่งที่กำลังกัดกินห้องทำงานส่วนตัวจนแทบไม่เหลือออกซิเจนให้หายใจ คือเอกสารคำสั่งศาลฉบับล่าสุดที่เพิ่งถูกส่งแฟกซ์เข้ามาสดๆ ร้อนๆ "คีย์เล่นสกปรกกว่าที่เราคิด..." เสียงทุ้มต่ำของเรย์ลอดไรฟันออกมา ขณะที่นิ้วเรียวยาวขยี้ขมับตัวเองอย่างแรง อัลฟ่าหนุ่มผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน กำลังเผชิญหน้ากับเดดล็อกทางธุรกิจที่ถูกบล็อกทุกทางเดิน หุ้นของสตาร์ทอัพที่ปลุกปั้นมากับมือถูกเทขายจนร่วงแตะจุดต่ำสุด เซิร์ฟเวอร์หลักถูกฟ้องร้องละเมิดลิขสิทธิ์จากบริษัทนอมินีที่คีย์ชักใยอยู่เบื้องหลัง และที่แย่ที่สุดคือ สัญญากู้ยืมเงินก้อนโตกำลังจะครบกำหนดในอีกสี่สิบแปดชั่วโมงข้างหน้า หากหาเงินมาคืนไม่ทัน บริษัทจะตกเป็นของคู่แข่งทางธุรกิจรายนี้อย่างไร้เงื่อนไข เซนที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูมองภาพนั้นด้วยแววตาที่ไหววับ แม้ภายนอกไลฟ์โค้ชหนุ่มจะสวมเกราะความมั่นใจไว้หนาเตอะ แต่ลึกๆ แล้วกลิ่นฟีโรโมนกลิ่นชาเขียวมัทฉะเจือความเครียดที่ลอยวนอยู่ในอากาศกำลังฟ้องว่าเขากำลังเป็นห่วงคนตรงหน้ามากแค่ไหน "ถอยตอนนี้ยังทันไหมล่ะคุณเรย์" เซนเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่จงใจกวนประสาท "ไหนคุณเคยคุยนักคุยหนาว่าโค้ดของคุณไร้เทียมทาน แล้วทำไมตอนนี้ถึงปล่อยให้bug ตัวเดียวที่ชื่อคีย์ เข้ามาเจาะระบบชีวิตคุณจนพังไม่เป็นท่าแบบนี้ล่ะคะ" เรย์เงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ดวงตาคมกริบฉายแววกรุ่นโกรธแต่มันกลับเจือความอ่อนล้าที่ซ่อนไม่มิด "คุณก็รู้ว่ามันไม่ใช่แค่บั๊กธรรมดาเซน... คีย์มันซื้อทั้งคณะกรรมการและผู้ถือหุ้นใหญ่ไปหมดแล้ว พวกเขาต้องการบีบให้ผมคายสิทธิ์อัลกอริทึมหัวใจออกไป ถ้าผมยอมแพ้ ทุกอย่างที่เราพยายามทำมาด้วยกันมันจะสูญเปล่า" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้าไปหาโอเมก้าตัวบางที่ยังคงยืนนิ่ง ไหล่กว้างที่เคยแบกรับทุกอย่างสั่นน้อยๆ ด้วยความอัดอั้น ก่อนที่ร่างสูงจะทิ้งตัวลงซบหน้าลงกับลาดไหล่บางของเซนอย่างหมดแรง เป็นครั้งแรกที่อัลฟ่าผู้เย่อหยิ่งยอมแสดงความอ่อนแอให้เห็น เซนชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่มือเรียวจะยกขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มของเรย์อย่างเบามือ ความรู้สึกบางเบาที่ตีตื้นขึ้นมาในอกทำให้เขาต้องกลืนก้อนสะอื้นลงคอ "ถ้าทางออกมันไม่มี... เราก็แค่สร้างเส้นทางใหม่ขึ้นมาเองค่ะ" เซนกระซิบข้างใบหู น้ำเสียงมั่นคงและทรงพลังพอที่จะดึงเรย์ให้หลุดจากห้วงความมืด "คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าคุณคือเรย์ อัจฉริยะผู้สร้างอัลกอริทึมที่แม้แต่ฉันยังต้องยอมสยบ... อย่าเพิ่งยกธนาคารให้ใครถ้าเรายังไม่ได้รบจนหยดสุดท้ายนะคะ" เรย์เงยหน้าขึ้นสบตา สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างมีความหมาย เคมีระหว่างอัลฟ่าและโอเมก้าปะทุขึ้นท่ามกลางวิกฤต ความดุดันและดื้อรั้นในตัวเรย์ถูกหลอมละลายด้วยความเด็ดเดี่ยวของเซน ริมฝีปากหยักกำลังจะขยับเอื้อนเอยคำหวานออกมาเพื่อขอบคุณ ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างไร้มารยาท ก่อนที่บานประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอให้เจ้าของอนุญาต ร่างสูงโปรดปรานในชุดสูทแบรนด์เนมราคาแพงของ "คีย์" ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพห้องที่ยับเยินด้วยความสะใจ "ว้าว บรรยากาศน่าน้ำตาไหลดีจังครับคุณเรย์ ดูเหมือนว่าคู่หูสุดสตรองของคุณจะช่วยอะไรไม่ได้มากสินะครับ" คีย์ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า ห่างกันแค่เอื้อมมือ "ข้อเสนอของผมยังเหมือนเดิม เซ็นสิทธิ์อัลกอริทึมนั้นให้ผมซะ แล้วผมจะปล่อยให้บริษัทกากๆ นี่มีลมหายใจต่อ... ไม่อย่างนั้น พรุ่งนี้เช้า คุณสองคนคงต้องไปนั่งหางานทำใหม่ข้างถนนแน่นอนครับ" เรย์ขบกรามแน่นจนสันนัดขึ้นเป็นสัน เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบด้วยความโกรธเกรี้ยว มือหนากำหมัดแน่นจนสั่นเทา เตรียมจะพุ่งตัวเข้าไปซัดหน้าไอ้คนสารเลวให้หายแค้น ทว่าเซนกลับเอื้อมมือมาแตะแขนเขาไว้เบาๆ เป็นสัญญาณเตือนให้ใจเย็นลง เซนก้าวขึ้นมาบังหน้าเรย์ไว้ครึ่งหนึ่ง ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว ก่อนจะยกยิ้มมุมปากส่งให้คีย์อย่างเหนือกว่า "เสียใจด้วยนะคะคุณคีย์..." เซนเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวาน เยือกเย็น และบาดลึก "เพราะคนอย่างคุณ ไม่มีวันเข้าใจหรอกว่า... อัลกอริทึมที่สร้างมาจากหัวใจรักแท้ มันประเมินค่าไม่ได้ด้วยเงินสกปรกของคุณหรอกค่ะ" คีย์หุบยิ้มทันที สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจเมื่อเจอไม้นี้เข้า ทว่าในวินาทีที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนถึงขีดสุด หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานของเรย์ก็ส่งเสียงแจ้งเตือนดังลั่นขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับตัวเลขกราฟสีแดงที่เคยดิ่งเหว... กลับพลิกกลับหัวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสีเขียวขจีแบบร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มอย่างไร้รอยต่อ! ทั้งสามคนชะงัก หันขวับไปมองหน้าจอพร้อมกันด้วยความตกตะลึง เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบบล็อกเชนนิรนามที่โอนเงินทุนมหาศาลเข้าบัญชีบริษัทในเสี้ยววินาที พร้อมกับข้อความสั้นๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ... *“ยินดีต้อนรับกลับสู่เกมครับคุณลูกชาย... หวังว่ากระสุนนัดนี้จะพอใจคุณนะ”* ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางผ่านความสั่นสะท้านในหัวใจไปกับตอนนี้ด้วยนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!