เสียงคำรามกึกก้องของราชันย์มังกรโลหิต ‘วอลแคนัส’ ดังก้องสะเทือนไปทั่วทั้งมหาวิหารใต้พิภพ แรงกดดันมหาศาลระดับ S-Rank แผ่ขยายออกเป็นระลอกคลื่นสีแดงฉาน บด
บังทัศนียภาพจนมืดมิด คินยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้า หายใจเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ สายตาสีเข้มกวาดมองแถบพลังชีวิตของบอสใหญ่ที่เหลือเพียงร้อยละสามเท่านั้น สมองส่วนวิเคราะห์ของอดีตโปรเพลเยอร์ประมวลผลอย่างรวดเร็วดั่งเครื่องจักร คำนวณความน่าจะเป็นในอัตราส่วนหนึ่งต่อร้อย หากพวกเขาสามารถต้านทานการโจมตีระลอกสุดท้ายนี้ไปได้ ชัยชนะและไอเทมระดับตำนานจะตกเป็นของพวกเขา
“คิน! ระวังข้างบน!”
เสียงตะโกนเตือนที่เต็มไปด้วยความร้อนรนดังขึ้น รินรดาในชุดเกราะนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ปักลวดลายด้ายทองกำลังพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงสุด ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้ฉายแววความเอาแต่ใจเหมือนเช่นวันวาน มีเพียงความเด็ดเดี่ยวและห่วงใยอย่างสุดซึ้งที่สะท้อนอยู่ภายใน
บอสใหญ่แห่งดันเจี้ยนอ้าปากกว้าง เปลวเพลิงสีดำทมิฬรวมตัวกันเป็นลูกบอลพลังงานขนาดยักษ์—สกิลขั้นสุดท้าย ‘เพลิงพิฆาตสุริยันดับ’ ที่ถูกออกแบบมาให้กวาดล้างผู้เล่นในพื้นที่รัศมีห五十ตารางเมตรให้ราบเป็นหน้ากลอง คินขยับตัวจะใช้สกิล ‘ก้าวพริบตา’ หลบหลีกตามแผนที่วางไว้ แต่ทว่า… ระบบความหน่วงของเซิร์ฟเวอร์ที่เกิดจากความเสียหายสะสมกลับทำให้การตอบสนองของตัวละครช้าลงไปเพียงเสี้ยววินาที
เสี้ยววินาทีเดียว… ที่ตัดสินความเป็นความตาย
รินรดาเห็นภาพนั้นชัดเจน ร่างเพรียวบางของหญิงสาวตัดสินใจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เธอยกไม้เท้าคริสตัลคู่ใจขึ้นฟ้า ร่ายมนตร์ป้องกันระดับสูงสุด ‘บาเรียแห่งพันธสัญญา’ ทว่าเป้าหมายของการกางโล่กลับไม่ใช่ตัวเธอเอง หากแต่เป็นร่างของคินที่กำลังติดสถานะเคลื่อนไหวช้า
รัศมีแสงสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นปกคลุมร่างของชายหนุ่มทันที แรงกระแทกมหาศาลจากลูกบอลเพลิงสีดำพุ่งเข้าปะทะร่างของรินรดากลางอากาศอย่างจัง เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวราวกับโลกถล่ม แสงแฟลชสีขาวและสีแดงฉานสาดส่องจนแสบตา กลิ่นอายความร้อนแผดเผาทุกอณูอากาศในห้องโถง
“ริน!”
คินตะโกนเรียกชื่อนั้นสุดเสียง น้ำเสียงที่เคยเยือกเย็นและควบคุมสถานะทุกอย่างได้เสมอ กลับสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในรอบหลายปี ข้อมูลและตัวเลขในหน้าจออินเตอร์เฟซกลายเป็นสิ่งไร้ความหมายเมื่อร่างในชุดเกราะสีขาวปลิวละลิ่วกระแทกกับพื้นหินอ่อนเบื้องล่าง เลือดสีแดงสดทะลักออกจากมุมปากของหญิงสาว ท่ามกลางแถบพลังชีวิตของเธอที่ดิ่งฮวบลงสู่เลขศูนย์ในพริบตาเดียว
ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะเก็ดไฟที่ยังคงปะทุอยู่เบื้องล่าง คินพุ่งเข้าไปประคองร่างที่ไร้เรี่ยวแรงนั้นขึ้นมาอย่างทะนุถนอม มือหนาสั่นเทาเล็กน้อยขณะเอื้อมไปสัมผัสแก้มเนียนที่ตอนนี้ซีดเผือด ไร้ซึ่งสีเลือด ดวงตาของรินรดาปรือลงช้าๆ ลมหายใจแผ่วเบาราวกับจะขาดหัก
“นาย… ปลอดภัยนะ… ดีจัง…” เสียงกระซิบแผ่วเบารอดริมฝีปากที่สั่นเทรอกจากความเจ็บปวดในโลกเสมือนจริง แม้จะรู้ว่าเป็นเพียงตัวละครในเกมและความเจ็บปวดจะถูกลดทอนลงตามระบบ แต่ความรู้สึกสูญเสียที่ตีตื้นขึ้นมาในอกของคินกลับรุนแรงและบีบคั้นหัวใจจนแทบหยุดหายใจ
“เธอทำบ้าอะไรลง
รู้ตัวไหมว่าทำไมถึงต้องเอาตัวมาบัง! แผนของผมคือการใช้สกิลสะท้อนความเสียหายต่างหาก!” คินพยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่น แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกิน
รินรดายิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่คินเคยเห็นมาตลอดระยะเวลาที่ร่วมเดินทางกัน “เพราะ… ฉันไม่อยากเห็นนาย… ต้องแพ้… หรือเสียใจ… เหมือนตอนนี้น่ะสิ… นายฉลาดจะตาย… แต่บางที… นายก็ชอบแบกทุกอย่างไว้คนเดียวเกินไปนะ… คิน”
สิ้นคำพูดนั้น ร่างของรินรดาเริ่มโปร่งแสงและสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองคำขาวลอยเคว้งคว้างขึ้นสู่เพดานมหาวิหาร ตามกฎของเกมเมื่อผู้เล่นเสียชีวิตในดันเจี้ยนระดับความยากสูงสุด ร่างอวตารจะถูกส่งกลับไปยังจุดเซฟในเมืองหลวงทันที พร้อมกับติดสถานะหลับใหลลึกเป็นเวลาสิบสองชั่วโมงเต็มในโลกจริง
คินคุกเข่าลงบนพื้นหินเย็นเฉียบ มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว บรรยากาศรอบตัวของอดีตโปรเพลเยอร์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความสุขุมเยือกเย็นถูกแทนที่ด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างอย่างไม่ปิดบัง ดวงตาสีเข้มจ้องมองไปยังราชันย์มังกรโลหิตที่กำลังคำรามด้วยความฮึกเหิมอีกครั้ง
ไม่มีการคำนวณความคุ้มค่า ไม่มีกลยุทธ์การต่อสู้อย่างระมัดระวังอีกต่อไป ในวินาทีนี้ มีเพียงความโกรธเกรี้ยวและสัญชาตญาณดิบของนักสู้ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ดาบยาวในมือของคินเปล่งแสงสีฟ้าเข้มจัดจนกลายเป็นสีดำทมิฬ
[แจ้งเตือนระบบหลัก: ผู้เล่น ‘คิน’ เข้าสู่สถานะ ‘สภาวะจิตวิญญาณแห่งผู้ปกป้อง’ (Protector's Wrath) พลังโจมตีทั้งหมดเพิ่มขึ้น 300% ความเร็วในการเคลื่อนที่เพิ่มขึ้น 200% และปลดล็อกสกิลลับขั้นสูงสุด ‘ดาบพิฆาตนิรันดร์’]
[คำเตือน: สถานะนี้จะดึงพลังงานชีวิตของผู้ใช้ในโลกจริงมาเป็นเชื้อเพลิง หากใช้งานเกิน 180 วินาที อาจส่งผลกระทบต่อระบบประสาทส่วนกลางของท่าน]
คินไม่สนใจคำเตือนสีแดงกระพริบที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า เขาย่างสามขุมเข้าไปหาราชันย์มังกรด้วยฝีเท้าที่หนักแน่นและไร้เสียง ความมุ่งมั่นในแววตาแน่วแน่วราวกับเหล็กกล้า บอสระดับ S-Rank ที่เคยน่าเกรงขาม บัดนี้กลับดูตัวเล็กลงถนัดตาเมื่อเผชิญหน้ากับความเดือดดาลของชายหนุ่มผู้สูญเสียสิ่งสำคัญไปต่อหน้าต่อตา
— ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าฟันสมรภูมิเดือดนี้ไปด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน•ตอนที่ 33
การเสียสละครั้งสุดท้าย
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ขอคุม แต่ทำไมคุณหนูตัวแสบถึงชอบมาป่วน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!