พลังหมอเทวะขั้นสูงสุด

เสียงครางต่ำของมิติที่ฉีกขาดดังสนั่นหวั่นไหวราวกับท้องฟ้ากำลังถล่มลงมาตรงหน้า "คำเตือนระดับวิกฤตสูงสุด! ตรวจพบการตื่นขึ้นของ 'บรรพบุรุษแห่งผู้กล้า' จากมิติบรรพกาล... และบุคคลที่ยืนอยู่หลังประตูมิตินั้น คือคนที่คุณคิดไม่ถึงที่สุดครับ" เสียงแจ้งเตือนจากระบบสีเลือดสาดส่องกระทบใบหน้าของหลินเฟยจนเป็นประกายวาววโรจน์ บรรยากาศในสนามรบที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและซากศพของอสูรระดับภัยพิบัติพลنينเงียบกริบลงทัน้อากาศ กองกำลังฮันเตอร์ระดับสูงจากทั่วโลกที่เคยเย่อหยิ่งและดูถูกเหยียดหยามเขาต่างกุมบาดแผลฉกรรจ์นอนเรียงรายราวกับสุนัขข้างถนน พวกมันไม่มีแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงร้องคร่ำครวญ มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจที่เงยขึ้นมองร่างของชายหนุ่มผู้ยืนตระหง่านอยู่ ณ จุดศูนย์กลาง ทว่า สายตาของหลินเฟยไม่ได้สนใจเศษสวะเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกริบของเขาจ้องมองตรงไปยังรอยแยกมิติสีม่วงเข้มที่กำลังแผ่ไอสังหารระดับทำลายล้างออกมา หมอกควันแห่งกาลเวลาค่อยๆ จางลง เผยให้เห็นเงาร่างสูงโปร่งที่ก้าวออกมาจากความมืดมิด ตึง! เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่างลงบนพื้นหินราวกับค้อนยักษ์ที่ทุบลงกลางอกของทุกคนในที่นั้น ลินดา คู่หมั้นสาวผู้ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่มาโดยตลอด แม้ในวันที่หลินเฟยเป็นเพียงฮันเตอร์ฝึกหัดไร้ค่า สูดลมหายใจเข้าลึก มือเรียวบางเอื้อมมากุมมือหนาของเขาไว้แน่น ไออุ่นจากฝ่ามือของเธอย้ำเตือนเขาเสมอว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจะไม่มีวันปล่อยมือจากเขาเด็ดขาด "ระวังตัวด้วยนะครับ หลินเฟย... พลังงานนั่น มันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ยุคนี้ควรจะรับมือได้เลย" เสียงหวานใสแต่หนักแน่นของลินดาเอ่ยเตือนด้วยความห่วงใย ดวงตาคู่สวยฉายแววเด็ดเดี่ยว พร้อมที่จะแหลกสลายไปพร้อมกับชายหนุ่มหากจำเป็น หลินเฟยหันไปมองเธอนิดหนึ่ง มุมปากหยักยกยิ้มอบอุ่นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะเวลาอยู่กับเธอ รอยยิ้มที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความเย็นชาไร้ความปราณีที่เขาใช้พิพากษาศัตรู "ไม่ต้องห่วงครับที่รัก... ต่อให้สิ่งที่ก้าวออกมาคือพระเจ้า ผมก็จะซื้อมันมาเป็นเบ๊ให้คุณให้ได้" สิ้นคำพูดของเขา ร่างที่ก้าวออกมาจากประตูมิติก็ปรากฏชัดเจนต่อหน้าต่อตา ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงเบิกโพลงด้วยความช็อกตาค้างจนแทบถลันหลุดจากเบ้า เพราะบุคคลที่ยืนอยู่หลังประตูมิติบรรพกาลนั้น... หาใช่ปีศาจโบราณหรือเทพเจ้าแห่งสงครามอย่างที่หวาดกลัวกัน แต่กลับเป็น "ผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์โลก" ผู้ที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อสิบปีก่อน และเป็นผู้มีพระคุณจอมปลอมที่เคยหักหลังครอบครัวของหลินเฟยอย่างไร้ความปราณี! "ฮ่าๆๆๆๆ... ตกใจล่ะสิ หลินเฟย! แกคิดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันคือผู้ที่ถือครองสายเลือดแท้จริงของบรรพบุรุษแห่งผู้กล้า!" เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังลั่น ผู้อำนวยการเฒ่าในชุดคลุมโบราณแผ่รังสีอำมหิตพุ่งทะยานเสียดฟ้า บาดแผลทั่วร่างของมันหายไปในพริบตา ราวกับได้รับพลังอันเป็นนิรันดร์จากมิติเบื้องบน มันกวาดสายตามองเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่เคยคุกเข่าให้หลินเฟย ก่อนจะแค่นเสียงดูถูก "พวกโง่เง่าเอ๋ย คิดว่าไอ้สวะหมอเทวะนี่มันจะช่วยพวกแกได้งั้นหรือ? มันก็แค่เศษสวะที่โชคดีได้ระบบขยะมาครอบครอง! จงกราบไหว้บรรพบุรุษผู้สร้างพวกแกขึ้นมาซะ!" แรงกดดันระดับมหาเทพกดทับลงมาจนพื้นดินรอบตัวยุบตัวลงเป็นหลุมลึก ฮันเตอร์หลายคนกระอักเลือดออกมาคำโต ความหวังที่จะรอดชีวิตพังทลายลงในพริบตา พวกเขาหันมามองหลินเฟยด้วยสายตาวอนขอความช่วยเหลือ ร้องระงมด้วยความสิ้นหวัง ทว่า หลินเฟยกลับยืนกอดอกนิ่ง สีหน้าเรียบเฉยราดรดด้วยความเย้ยหยัน เขาปรายตามองชายแก่ตรงหน้า ราวกับกำลังมองตัวตลกที่กำลังเต้นระบำอยู่บนฝ่ามือ "พูดจบหรือยังครับ?" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น ผู้อำนวยการเฒ่าชะงัก สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ "ไอ้เด็กเวร! แกยังกล้าปากดีอยู่อีกงั้นเรอะ? ตายซะเถอะ!" มันพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง ดาบแสงแห่งบรรพบุรุษในมือเงื้อขึ้นหมายจะผ่าร่างของหลินเฟยให้ขาดเป็นสองท่อนในดาบเดียว เสียงกรีดร้องของลินลาดังขึ้นด้วยความตกใจ แต่หลินเฟยกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายกมือซ้ายขึ้นช้าๆ ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่อากาศว่างเปล่า "ระบบครับ... เปิดใช้งานโหมด 'ล้างบางไอ้แก่ตัณหากลับ' หน่อยครับ" [ติ๊ง! ตรวจพบคำสั่งระดับ SSS ดำเนินการหักล้างพลังบรรพบุรุษแห่งผู้กล้าทันที!] [ยอดเงินคงเหลือในระบบ: 999,999,999,999,999 ดอลลาร์] [กำลังทำการหักเงินเพื่อซื้อสิทธิ์ความเป็นเจ้าของมิติบรรพกาล... หักสำเร็จ!] เปรี้ยงงงงง! สายฟ้าสีทองอร่ามผ่าลงมาจากท้องฟ้าที่ไร้เมฆอย่างไร้ที่ติ พลังกดดันมหาศาลที่ผู้อำนวยการเฒ่าภาคภูมิใจนักหนาถูกบดขยี้จนแหลกสลายกลายเป็นจุลในเสี้ยววินาที ร่างของชายแก่ที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศแข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อเห็นระบบสีเลือดปรากฏขึ้นตรงหน้าอกของมัน พร้อมกับข้อความสีแดงฉานที่เขียนว่า [ถูกซื้อขาดโดย: หลินเฟย] "ทะ... เป็นไปไม่ได้! พลังของบรรพบุรุษ... ฉันคือผู้ถูกเลือกนะเว้ยยย!" ผู้อำนวยการเฒ่าแผดเสียงกรีดร้องด้วยความคลุ้มคลั่งเมื่อร่างของมันค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองแสงทีละส่วน หลินเฟยเดินเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังจะหายไปนั้น ช้าๆ โน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวลแต่เย็นเยียบราดน้ำแข็ง "โลกนี้น่ะ... ไม่มีหรอครับเรื่องของผู้ถูกเลือก มีแต่คนที่มีเงินหนากว่าเท่านั้นแหละครับ และขอโทษด้วยนะ พอดีเงินในระบบของผมมันซื้อได้กระทั่งพระเจ้า... แล้วแกเป็นใครกันล่ะครับ?" ตู้มมมม! ร่างของผู้อำนวยการสมาคมระเบิดออกเป็นผุยผง ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก ทิ้งไว้เพียงความเงียบงัดที่ปกคลุมไปทั่วสนามรบ เหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่นอนรอความตายอยู่บนพื้นต่างอ้าปากค้าง สมองหยุดทำงาน พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงเมื่อตระหนักได้ว่า ชายหนุ่มที่พวกมันเคยเหยียบย่ำและดูถูกในอดีต บัดนี้ได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดที่เหนือกว่าแม้กระทั่งเทพเจ้าบรรพกาลไปเสียแล้ว ลินดาเดินเข้ามาเคียงข้าง มือเรียวแตะที่แขนของเขาเบาๆ สายตาที่มองหลินเฟยเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและรักใคร่ลึกซึ้ง "เหนื่อยไหมครับสามีของฉัน..." "ไม่เลยครับที่รัก..." หลินเฟยหันมายิ้มละมุนให้เธอ ก่อนจะกวาดสายตานิ่งสนิทไปยังกองกำลังพันธมิตรที่บาดเจ็บและกำลังสั่นเทาด้วยความกลัวอยู่เบื้องลึก "งานกวาดล้างขยะยังไม่จบ... และผมต้องใช้เงินอีกเยอะเลยเพื่อฟื้นฟูโลกใบนี้ให้คุณได้อยู่สบายที่สุด" เขายกมือขึ้นปัดอากาศเบื้องหน้า หน้าจอระบบสีทองอร่ามขนาดมหึมาปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วทั้งทวีป [ประกาศจากระบบหมอเทวะแรงก์ SSS: ทำการตรวจพบฮันเตอร์บาดเจ็บ 1,245 นายทั่วสนามรบ... ต้องการเปิดใช้งานฟังก์ชัน "ฟื้นฟูพลังระดับพระเจ้าแบบเหมาเข่ง" ทันทีเลยหรือไม่?] หลินเฟยเหลือบมองยอดเงินในกระเป๋าที่ยังคงเป็นอนันต์ ก่อนจะเอ่ยเบาๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "กดจ่ายเงินสด... และชุบชีวิตพวกมันขึ้นมาทั้งหมด เดี๋ยวนี้ครับ" [ติ๊ง! ทำการหักเงินสดจำนวน 50,000,000,000 ดอลลาร์ สำเร็จ!] [เริ่มกระบวนการฟื้นฟูพลังและรักษาบาดแผลให้พันธมิตรทุกคนพร้อมรบใน 3... 2... 1...] แสงสีเขียวมรกตเจิดจ้าสาดส่องปกคลุมทั่วทั้งสนามรบ บาดแผลฉกรรจ์ของเหล่าฮันเตอร์ประสานเข้าหากันในพริบตา พลังวิญญาณที่เหือดแห้งกลับพรั่งพรูขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ทุกคนลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึงระคนมึนงง ทว่าก่อนที่ใครจะได้เปล่งเสียงขอบคุณ ร่างของเงาดำนับหมื่นที่ซ่อนอยู่หลังมิติเบื้องล่างก็พุ่งทะยานขึ้นมาพร้อมกับเสียงคำรามก้องโลกที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม! ดวงตาสสีแดงฉานนับแสนคู่จ้องมองมาที่หลินเฟยและลินดาจากความมืดมิดเบื้องล่าง และเสียงหัวเราะเยือกเย็นของ "ราชาแห่งความมืด" ที่แท้จริงก็ดังขึ้นสะท้านสะเทือนโสตประสาทของทุกคน "ฮ่าๆๆๆ... เจ้ามนุษย์โง่เง่า เจ้าคิดว่าจัดการแค่ไอ้แก่ตัณหากลับนั่นแล้วจะจบงั้นหรือ? ของจริงมันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหากล่ะ..." หลินเฟยหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากหยักยกยิ้มเย็นเยียบขึ้นอีกครั้ง มือขวาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทอย่างใจเย็น พร้อมกับเสียงคลิกของบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้วงเงินที่ถูกดึงออกมาจากช่องว่างมิติ [คำเตือนระดับวิกฤตขั้นสุดยอด! ตรวจพบกองทัพบอสระดับมหาวิบัติภัย 100 ตนกำลังพุ่งเป้ามาที่คุณ... คุณจะเลือก "เปย์" หรือจะ "เปย์จนกว่าพวกมันจะตายหมดครับ?"] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของหมอเทวะสายเปย์คนนี้นะครับ