“หมื่นล้านเครดิตโอนเข้าสู่ระบบเสร็จสมบูรณ์… ตรวจพบเป้าหมายผู้บริหารสูงสุดแห่งสมาคมโลกกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าท่านในระยะประชิดครับ ท่านหลินเฟย”
เสียงแจ้งเตือนจากระบบจักรกลในหัวดังขึ้นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านไปทั่วชั้นลึกสุดของดันเจี้ยนระดับนรก บรรยากาศรอบกายหนתึบจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าหลินเฟยกลับยืนนิ่งสงบ ใบหน้าคมคายเจือด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน ดวงตาคู่คมกวาดมองร่างของชายในเงาดำที่ก้าวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวด้วยความรู้สึกเพียงอย่างเดียว—ความรำคาญใจ
ลินดา คู่หมั้นสาวผู้ยืนเคียงข้างเขามาตั้งแต่สมัยที่พวกเขายังเป็นแค่ฮันเตอร์ไร้ชื่อเสียง ขยับกายเข้ามาชิดเล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อของเขาไว้แน่น แม้ใบหน้าของเธอจะซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวต่อกองกำลังติดอาวุธนับสิบลำที่ล้อมรอบพวกเขากลางดันเจี้ยน แต่แววตากลับเด็ดเดี่ยวและมั่นคงอย่างยิ่ง ไม่มีรอยสั่นเทาให้เห็นแม้แต่น้อย
“กล้าดียังไงถึงขัดขวางการกวาดล้างดันเจี้ยนระดับนรกของฉัน หลินเฟย!”
เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจดังขึ้นจากชายในเงาดำ เขาคือ ‘วอลเตอร์’ ผู้บริหารระดับสูงผู้กุมชะตากรรมของสมาคมฮันเตอร์โลก รองเท้าหนังราคาแพงก้าวเหยียบลงบนพื้นหินที่เปื้อนคราบเลือดของอสูรกายระดับบอสที่เพิ่งถูกสังหารไปหมาดๆ รอบตัวของวอลเตอร์มีหน่วยรบพิเศษระดับ SSS ยืนคุมเชิงนับร้อยนาย ปืนพลังงานพลาสม่าถูกยกขึ้นเล็งตรงมาที่ศีรษะของหลินเฟยและลินดาอย่างพร้อมเพรียง
หลินเฟยไม่แม้แต่จะชายตาแลกระบอกปืนนับร้อยที่จ่ออยู่ เขากลับก้มลงมองนาฬิกาข้อมือราคาแพงที่เพิ่งซื้อจากระบบด้วยเงินสด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับวอลเตอร์ตรงๆ
“กวาดล้างงั้นหรือครับ?” หลินเฟยหัวเราะในลำคอ น้ำเสียงสุภาพแต่น่าเกรงขามจนวอลเตอร์ต้องชะงัก “ดันเจี้ยนระดับนรกที่พวกคุณส่งฮันเตอร์มือดีมาตายเป็นเบือเพื่อปิดปากความลับเนี่ยนะ… น่าเสียดายจังครับที่ผมดันเคลียร์มันหมดด้วยตัวคนเดียวภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที แถมยังใช้เงินในระบบซื้อสิทธิ์ขาดของดันเจี้ยนนี้มาเป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัวเรียบร้อยแล้วด้วย”
“สามหาว!” วอลเตอร์ตบะแตก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความโกรธเกรี้ยว “แกคิดว่าเงินสิบล้านล้านเครดิตจากแหล่งปริศนาจะช่วยให้แกซื้อกฎของโลกใบนี้ได้หรือไง! จับมันสองคนแยกจากกัน แล้วรีดไถรหัสผ่านระบบซะ! ถ้ามันขัดขืน… ยิงทิ้งได้ทันที!”
สิ้นคำสั่ง หน่วยรบพิเศษพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับพายุหมุน แรงกดดันระดับฮันเตอร์แรงก์ SSS กระแทกเข้าใส่ร่างของลินดาจนเธอเซถอยหลังไปครึ่งก้าว
แต่ทว่า… หลินเฟยเร็วกว่า
*ฟึบ!*
ร่างของหลินเฟยหายวับไปจากจุดเดิมในพริบตา ก่อนจะปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหัวหน้าหน่วยรบพิเศษที่กำลังจะคว้าตัวลินดา ปลายนิ้วเรียวยาวสะกิดเบาๆ ที่กลางหน้าผากของอีกฝ่ายอย่างไร้ซึ่งความปราณี
“ความเร็วระดับนี้… ยังช้าไปสำหรับผมนะครับ”
*ตูม!*
คลื่นพลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกจากการสัมผัสเพียงครั้งเดียว ร่างของฮันเตอร์แรงก์ SSS กระเด็นทะลุกำแพงหินแกรนิตหนาสองเมตรจนฝุ่นตลบอบอวล เลือดสีสดสาดกระเซ็นย้อมพื้นดันเจี้ยนสีดำสนิทให้กลายเป็นสีแดงฉาน ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก วอลเตอร์ถึงกับถอยหลังกรูด ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด
“เป็นไปไม่ได้… แกมันก็แค่อดีตฮันเตอร์ฝึกหัดที่ถังแตกไม่ใช่หรือไง!” วอลเตอร์ตะโกนเสียงหลง มือที่ถือรีโมตควบคุมระบบสั่นเทา
หลินเฟยค่อยๆ ปัดฝุ่นตามเสื้อสูทราคาแพงของตนเองอย่างใจเย็น เขาก้าวเดินเข้าไปหาวอลเตอร์ทีละก้าว ช้าๆ แต่มั่นคง ทุกย่างก้าวสร้างแรงกดดันมหาศาลกดทับหน้าอกของทุกคนในที่นั้นจนหายใจไม่ออก
“ถังแตกเหรอครับ? คำนั้นมันใช้กับอดีต… แต่ตอนนี้ ระบบหมอเทวะแรงก์ SSS ของผม บอกว่ายอดเงินในบัญชีมันล้นจนไม่รู้จะเอาไปทำอะไรแล้วล่ะครับ” หลินเฟยหยุดยืนห่างจากวอลเตอร์เพียงแค่คืบ สายตาคมกริบราวกับพญายมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นระริกของอีกฝ่าย “และที่สำคัญที่สุด… การที่คุณกล้าส่งคนมาแตะต้องผู้หญิงของผม นั่นคือความผิดพลาดเดียวในชีวิตที่คุณไม่มีวันได้แก้ตัว”
ลินดามองแผ่นหลังกว้างของคู่หมั้นด้วยความรู้สึกที่เอ่อล้นในอก มือที่เคยสั่นเทากำเข้าหากันแน่น ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาแทนที่ความหวาดกลัวทั้งหมด ผู้ชายคนนี้… คนที่เคยยอมก้มหัวให้คนอื่นเพื่อหาเงินมารักษาเธอในวันนั้น บัดนี้ได้กลายเป็นราชาผู้กุมอำนาจเงินตราและพลังที่แม้แต่สมาคมโลกยังต้องสั่นสะท้อน
“นายจะทำอะไรฉัน… ฉันคือนายทุนใหญ่ สมาคมโลกจะไม่มีวันปล่อยแกแน่!” วอลเตอร์พยายามอ้างอำนาจเฮือกสุดท้าย
หลินเฟยยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้วอลเตอร์รู้สึกเหมือนตกลงไปในขุมนรกโลกันต์ นิ้วเรียวแตะลงที่หน้าจอโฮโลแกรมสีดำที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
“สมาคมโลกเหรอครับ? เกรงว่าอีกสามวินาทีข้างหน้า… พวกเขาคงไม่มีเวลามาสนใจคุณแล้วล่ะครับ” หลินเฟยเอ่ยเสียงเรียบ “ระบบ… ทำการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของสมาคมโลกด้วยเงินสด 100% ณ บัดนี้”
*ติ๊ด! ยืนยันคำสั่งสำเร็จ… ทำการเทคאו์เวอร์สมาคมโลกสมบูรณ์ 100% ครับท่านหลินเฟย*
เสียงระบบจักรกลดังชัดเจนก้องไปทั่วโถงดันเจี้ยน วอลเตอร์หน้าถอดสีทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีราวกับคนสิ้นไร้ไม้ตอก โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของเขาแผדเสียงแจ้งเตือนรัวระเบิดราวกับจะแหลกสลาย ข้อความอีเมลจากบอร์ดบริหารแจ้งว่าเขาถูกปลดจากตำแหน่งและยึดทรัพย์สินทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว
หลินเฟยมองซากอำนาจที่กองอยู่แทบเท้าด้วยสายตาไร้อารมณ์ ก่อนจะยื่นมือไปโอบเอวบางของลินดาเข้ามาแนบชิดอย่างทะนุถนอม รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันทีที่หันมามองหญิงสาวข้างกาย
“กลับบ้านกันเถอะครับที่รัก มื้อค่ำวันนี้ผมจองภัตตาคารลอยฟ้าทั้งตึกไว้รอเราแล้ว”
ทว่า ในวินาทีที่หลินเฟยกำลังจะหันหลังเดินออกจากดันเจี้ยนนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานระดับวิกฤตก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นจากหน้าจอระบบของเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
*แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการปลดผนึก 'ประตูมิติปริศนา' ชั้นใต้ดินระดับ SSS+ และสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่เนื้อมนุษย์กำลังก้าวข้ามมิติออกมา… เป้าหมายแรกที่มันกำลังพุ่งเข้าใส่ คือตำแหน่งที่ท่านและคู่หมั้นกำลังยืนอยู่ครับ!*
ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมมาโดยตลอดนะครับ!
ฮันเตอร์หมอเทวะ: ขอโทษที พอดีเงินในระบบมันเยอะไปหน่อย•ตอนที่ 8
ประกาศศักดาในดันเจี้ยน
ผลงานโดย หมอเทวะแรงก์ SSS
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (หมอเทวะแรงก์ SSS)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ฮันเตอร์หมอเทวะ: ขอโทษที พอดีเงินในระบบมันเยอะไปหน่อย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!