เงาที่ติดตามมา

เสียงคำรามต่ำของระบบแจ้งเตือนก้องสะท้อนในโสตประสาทของเรย์ราวกับเสียงระฆังเตือนภัย ยิ่งตอกย้ำให้คำพูดของอาจารย์เอลล่าเมื่อครู่มีน้ำหนักราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจ "มันเร็วกว่าที่ฉันคำนวณไว้สามวัน..." เอลล่าพึมพำซ้ำอีกครั้ง ดวงตาสีไพลินภายใต้ฮู้ดสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยจนแทบเป็นเส้นตรง นิ้วเรียวยาวของเธอกำลังกวาดผ่านหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่เต็มไปด้วยชุดคำสั่งและเส้นกราฟสีแดงฉานที่พุ่งทะยานขึ้นสูงอย่างผิดปกติ เรย์กวาดสายตามองหน้าต่างสถานะของกิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์ที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อร่วมมือ แต่กำลังยืนขวางเส้นทางหลักของดันเจี้ยนระดับสูงที่เรย์เพิ่งจะโซโล่ผ่านไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนด้วยคะแนนระดับ S "คุณเอลล่า หมายความว่า... พวกเขาจับตาดูล็อกสถิติการเคลียร์ดันเจี้ยนของเราตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ" เรย์เอ่ยถาม เสียงของเขาพยายามรักษาความนิ่งเอาไว้ให้ได้มากที่สุด แม้ว่าเม็ดเหงื่อกาฬจะเริ่มซึมบริเวณขมับ "ตั้งแต่ตอนที่นายใช้เทคนิคการคำนวณคูลดาวน์สกิลแบบเหลื่อมเวลาในชั้นที่สาม" เอลล่าตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ "มนุษย์เรามักจะหวาดกลัวสิ่งที่ไม่เข้าใจ เรย์ นายทำลายสถิติที่กิลด์ 'มังกรเพลิงทมิฬ' ใช้เวลาฝึกซ้อมร่วมกันสามเดือนด้วยตัวคนเดียว แถมยังใช้เวลาไปไม่ถึงครึ่งหนึ่ง... สำหรับพวกมัน นั่นไม่ใช่ความเก่งกาจ แต่มันคือ 'ความผิดปกติ' ที่ต้องกำจัด หรือไม่ก็ต้องควบคุม" บรรยากาศรอบตัวพวกเขาทั้งคู่ในเขตพักผ่อนลับใต้ดินเงียบสงัด มีเพียงเสียงกระพริบของแสงนีออนสีฟ้าจากเสาเซิร์ฟเวอร์หลักที่ส่งเสียงฮัมเบาๆ เคมีระหว่างคนทั้งสองยังคงเต็มไปด้วยความเข้าขา เรย์ในฐานะนักวิเคราะห์ผู้ยึดมั่นในตรรกะและตัวเลข กำลังประเมินความเสี่ยงอย่างรวดเร็ว ส่วนเอลล่าผู้กุมความลับของโค้ดระบบเสมือนจริงทำหน้าที่เป็นเข็มทิศคอยชี้จุดบอดที่เขาอาจมองข้าม "ถ้าเช่นนั้น การที่เราปรากฏตัวในอีเวนต์รวมกิลด์สัปดาห์นี้ จะกลายเป็นเป้าใหญ่ทันทีสินะครับ" เรย์ขยับแว่นตาอัจฉริยะบนดั้งจมูก นิ้วมือขวาเคาะเบาๆ ลงบนโต๊ะไม้จำลองตามจังหวะความคิดที่กำลังแล่นฉิว "ไม่ใช่แค่ตกเป็นเป้าธรรมดา..." เสียงของเอลล่าทุ้มต่ำลง แฝงไปด้วยความกังวลที่หาได้ยากยิ่ง "ข้อมูลการปรับแต่งแพทช์ล่าสุดที่นายดึงออกมาจากรอยแยกของระบบเมื่อวานนี้ มีกิลด์ระดับท็อปอย่างน้อยสามกิลด์กำลังตามหาตัวผู้สร้างมันอยู่ และหนึ่งในนั้น... มีคนที่รู้จักสไตล์การเขียนโค้ดนี้เมื่อสามปีก่อนรวมอยู่ด้วย" เรย์ชะงักไปชั่วขณะ หัวใจกระตุกวูบ ภาพความทรงจำสีเทาจากการแข่งขันอีสปอร์ตระดับโลกเมื่ออดีตผุดขึ้นมาในหัวแวบหนึ่ง ความพ่ายแพ้ที่เขาถูกตราหน้าว่าเป็นต้นเหตุทำให้ทีมต้องล่มสลาย ความรู้สึกไร้พลังที่เคยคิดว่าถูกฝังกลบไว้ใต้ก้นบึ้งของจิตใจ กลับถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้งด้วยชื่อของ "อดีต" *ไม่... ตอนนี้ฉันไม่ใช่คนเดิมแล้ว* เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติกลับมา เขามองหน้าอาจารย์สาวที่ยังคงยืนเคียงข้าง พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงขึ้นกว่าเดิม "ผมเข้าใจแล้วครับ ถ้าพวกเขาอยากพิสูจน์ว่าผมเป็นแค่บั๊กของระบบ หรือเป็นแค่พวกโกงเกม... ผมก็จะแสดงให้พวกเขาเห็นเองว่า การวิเคราะห์ด้วยมันสมองและข้อมูล มันเหนือกว่าทรัพยากรเงินตราและจำนวนคนนับร้อยอย่างไร" เอลล่าเงยหน้าขึ้นสบตากับเรย์ มุมปากของหญิงสาวหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภูมิใจและความคาดหวังที่ซ่อนอยู่ภายใน "ดีมาก นั่นถึงจะเป็นลูกศิษย์ของฉัน..." เอลล่าสะบัดมือปิดหน้าต่างโฮโลแกรมทั้งหมด ก่อนจะโยนไอเทมชิ้นหนึ่งให้เรย์ "สวมหน้ากากนี้ซะ มันจะช่วยอำพรางซิกเนเจอร์การปล่อยคลื่นมานาของนายจากการตรวจสอบระดับสูง แต่อย่าชะล่าใจไป... เพราะอีกไม่ถึงสิบนาทีข้างหน้า มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญกำลังจะมาเคาะประตูห้องทดลองของเราแล้ว" เรย์รับหน้ากากโลหะสีดำสนิทที่มีลวดลายวงจรเวทมนตร์สีครามเรืองแสงจางๆ มาถือไว้ในมือ น้ำหนักของมันเบาหวิวแต่กลับให้ความรู้สึกแน่นหนาและปลอดภัยอย่างน่าประหลาด ทว่า... ก่อนที่เรย์จะได้สวมมันลงบนใบหน้า เสียงระฆังเตือนภัยระดับฉุกเฉินของฐานลับก็ดังสนั่นขึ้นพร้อมกับแสงไฟสีแดงฉานที่กระพริบถี่รัว หน้าจอหลักของระบบแสดงข้อความแจ้งเตือนสีเลือดที่ไม่มีใครคาดคิด: [แจ้งเตือนระบบ: มีผู้เล่นระดับท็อป 10 ของเซิร์ฟเวอร์ "คาร์ลอส" หัวหน้ากิลด์ดาบคลั่งสุริยัน ได้ทำการล็อกพิกัดประตูทางเข้าเขตพื้นที่ส่วนตัวของคุณแล้ว และกำลังเริ่มกระบวนการ "เจาะทะลวงไฟร์วอลล์" ในอีก 30 วินาที...] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเรย์และอาจารย์เอลล่าเสมอนะครับ