การพบกันโดยบังเอิญในดันเจี้ยนร้าง

ตู้ม! แรงกระแทกจากการพุ่งชนของเงาร่างมหึมาทำให้เศษอิฐและปูนระเบิดกระจายกลายเป็นฝุ่นควันตลบอบอวล เรย์สะบัดตัวหลบไปด้านข้างตามสัญชาตญาณขั้นสูงสุด ปลายเท้าไถลไปกับพื้นหินอ่อนที่แตกละเอียด แรงลมจากการตวัดกรงเล็บของมอนสเตอร์โค้ดเสียหาย (Corrupted Code Beast) เฉียดผ่านหัวไหล่ของเขาไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร กลิ่นอายของความตายและกระแสไฟฟ้าสถิตที่ผิดปกติส่งเสียงซ่าแสบแก้วหู ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขบวนเช่นนี้ หัวสมองของเรย์กลับแล่นเร็วยิ่งกว่าหน่วยประมวลผลควอนตัม *ความเร็วในการเคลื่อนที่: 12 เมตรต่อวินาที... รูปแบบการโจมตี: พุ่งตรงเป็นเส้นตรงไร้การหักเลี้ยว... ค่าความทนทานของเกราะโครงสร้างอิฐบริเวณนี้เหลือศูนย์...* ดวงตาภายใต้กรอบแว่นของเรย์กวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว เขากลั้นหายใจ พุ่งตัวลอดใต้ท้องของเงาร่างบิดเบี้ยวตัวแรกที่พุ่งเลยผ่านไป มือขวาคว้าเอาแท่งเหล็กสนิมเขรอะที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างแม่นยำ นี่ไม่ใช่เวลามานั่งตื่นตระหนกกับความพ่ายแพ้ในอดีต ในโลกของ "The New Eden Online" แห่งนี้ ความลังเลแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวหมายถึงการกลับไปเกิดใหม่ที่จุดเซฟ และเขาไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด "ยังห่างไกลคำว่าสมบูรณ์แบบ... แต่ก็พอใช้ได้" เสียงทุ้มนุ่มอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นในห้วงความคิดของเรย์ เป็นเสียงที่เขาคุ้นเคยดีในช่วงเวลาวิกฤต น้ำเสียงของอาจารย์เอลล่าแฝงความเยือกเย็นและความมั่นใจเอาไว้เต็มเปี่ยม ซึ่งมันช่วยดึงสติของเขาให้กลับมาจดจ่ออยู่กับปัจจุบันได้อย่างน่าประหลาด "อาจารย์ครับ จุดอ่อนของฝูงนี้คืออะไรกันแน่? ข้อมูลในระบบเบื้องต้นบอกว่าพวกมันไร้เทียมทาน" เรย์ส่งกระแสจิตสื่อสารผ่านระบบภายในขณะที่กำลังกลิ้งตัวหลบกรงเล็บเหล็กที่ฟาดลงมาเฉียดฉิว ฝุ่นผงคละคลุ้งจนแทบมองไม่เห็นทาง "ไร้เทียมทานงั้นหรือ? หึ สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นย่อมมีช่องโหว่เสมอ โดยเฉพาะโค้ดขยะที่ถูกทิ้งไว้ในดันเจี้ยนร้างแห่งนี้" เอลล่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง "สังเกตจังหวะการกระพริบของแสงสีแดงที่หน้าอกพวกมันสิ เรย์... ทุกๆ สามวินาที วงจรคำนวณของพวกมันจะรีเซ็ตตัวเอง นั่นคือช่วงเวลาที่โค้ดมีความเสถียรต่ำที่สุด ใช้แท่งเหล็กในมือของเธอแทงทะลวงเข้าไปตรงจุดศูนย์กลางของแสงนั้นซะ" เรย์ไม่รอช้า เขาจดจำรูปแบบเวลาที่อาจารย์สาวบอกอย่างแม่นยำ หนึ่ง... สอง... สาม... ทันทีที่แสงสีแดงกระพริบ ดั่งเวลาถูกหยุดนิ่ง เรย์ดีดตัวพุ่งทะยานสวนทางกับเงาร่างมหึมาที่กำลังอ้าปากคำราม แรงกดดันมหาศาลซัดเข้าใส่ใบหน้าจนชาหนึบ แต่เขายังคงนิ่งสงบอย่างน่าทึ่ง ปลายแท่งเหล็กในมือถูกอาบด้วยพลังงานมานาสีฟ้าจางๆ ที่เขาดึงขึ้นมาใช้เป็นครั้งแรก ฉึบ! เสียงโลหะเสียบทะลุผ่านเนื้อโค้ดที่ผิดรูปดังขึ้นอย่างถนัดถู ร่างของมอนสเตอร์ตัวแรกหยุดชะงักลงทันที ดวงตาสสีแดงฉานดับวูบลง ก่อนที่มันจะแตกสลายกลายเป็นละอองข้อมูลสีทองระยิบระยับลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ *ติ๊ง! ผู้เล่นเรย์ทำการวิเคราะห์จุดอ่อนและกำจัด 'Corrupted Code Beast' สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ +1,500 แต้ม* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว แต่เรย์ไม่มีเวลาแม้แต่จะดีใจ เพราะเพื่อนร่วมฝูงของมันอีกแปดตัวกำลังพุ่งเข้ามาล้อมกรอบเขาไว้ทุกทิศทุกทาง แรงสั่นสะเทือนจากฝีนับสิบคู่ทำให้พื้นดินใต้เท้าเริ่มปริร้าว เสียงคำรามก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถงหินอับทึบ กลิ่นอับชื้นผสมผสานกับกลิ่นไอฟ.ของระบบที่กำลังรวนเรทำให้บรรยากาศยิ่งกดดันหนักหน่วงขึ้นไปอีก เรย์หอบหายใจถี่รัว เม็ดเหงื่อไหลย้อยลงมาตามสันจมูก กล้ามเนื้อแขนเริ่มล้าจากการใช้งานหนักเกินขีดจำกัด ตัวเลขพลังงานชีวิต (HP) ของเขาลดฮวบลงเหลือเพียงสามสิบเปอร์เซ็นต์จากการโดนแรงกระแทกเมื่อครู่ หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่เกินสองนาทีเขาต้องกลายเป็นศพเฝ้าดันเจี้ยนแห่งนี้อย่างแน่นอน "อย่าเพิ่งถอดใจสิ เรย์ การต่อสู้ไม่ได้มีแค่การโจมตีฝ่ายเดียว" เสียงเตือนของเอลล่าดังแทรกขึ้นมาทันท่วงที ราวกับเธอกำลังนั่งจิบชาชมการแสดงอยู่ใกล้ๆ "ลองมองไปที่ผนังด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือสิ อิฐบล็อกเหล่านั้นมีการจัดเรียงที่ผิดแปลกจากโครงสร้างสถาปัตยกรรมทั่วไปถึงสิบสององศา มันคือช่องระบายความร้อนของระบบเซิร์ฟเวอร์เก่า หากเธอทำให้ฝูงมอนสเตอร์พวกนั้นพุ่งชนตรงจุดนั้น แรงระเบิดจากระบบจะจัดการที่เหลือให้เอง" ดวงตาของเรย์เป็นประกายวาบขึ้นมาทันที เขามองตามคำแนะนำของอาจารย์สาว สมองประมวลผลมุมตกกระทบและแรงปะทะอย่างรวดเร็วดุจคอมพิวเตอร์อัจฉริยะ นี่คือแผนการที่บ้าบิ่นที่สุด แต่มันก็เป็นหนทางรอดเดียวที่มีความน่าจะเป็นสูงสุด! "เอาวะ เป็นไงเป็นกัน!" เรย์พึมพำกับตัวเองเบื้องล่างรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เขาพลิกตัวกลับหลังหัน วิ่งสุดฝีเท้าพุ่งตรงไปยังผนังทิศตะวันตกเฉียงเหนือทันที เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดของฝูงมอนสเตอร์โค้ดเสียหายดังไล่หลังมาติดๆ แรงลมจากฝีเท้าของพวกมันแผดเผาแผ่นหลังของเขาจนรู้สึกได้ เรย์กะระยะอย่างแม่นยำ จนกระทั่งเหลือระยะห่างเพียงแค่สามก้าวสุดท้ายก่อนจะถึงกำเป้าหมาย สาม... สอง... หนึ่ง... พรึบ! เรย์ทิ้งตัวสไลด์ไปกับพื้นอย่างงดงาม เงาร่างมหึมาตัวนำหน้าพุ่งเลยผ่านหัวเขาไปอย่างเฉียดฉิว และด้วยความเร็วที่ไม่สามารถเบรกได้ทัน ทำให้มันพุ่งชนเข้ากับผนังอิฐบล็อกบริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนืออย่างจัง! ตูมมมม! แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้ระบบป้องกันฉุกเฉินของเซิร์ฟเวอร์ทำงานทันที กระแสไฟฟ้าสีม่วงเข้มสว่างวาบขึ้นราวกับฟ้าผ่า แสงจ้าบาดตาแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างกลืนกินร่างของฝูงมอนสเตอร์ทั้งหมดจนหายลับไปกับตา แรงระเบิดส่งผลให้พื้นห้องโถงสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น แต่เรย์ใช้แท่งเหล็กปักลงกับพื้นเพื่อยึดร่างตัวเองไว้ไม่ให้ปลิวไปตามแรงลม เมื่อกลุ่มควันและแสงสว่างเริ่มจางหายไป ความเงียบสงบก็กลับคืนมาสู่อีกครั้ง เรย์นั่งหอบหายใจรดรินอยู่บนพื้นหินที่เย็นเฉียบ เสื้อผ้าคลายความตึงเครียดลงเล็กน้อย ร่างกายเต็มไปด้วยร่องรอยขีดข่วน แต่นัยน์ตาของเขากลับสว่างไสวไปด้วยความตื่นเต้นและโล่งอก เขาทำมันได้... เขาเอาตัวรอดจากดงมอนสเตอร์ระดับสูงได้ด้วยมันสมองและกลยุทธ์ ไม่ใช่ด้วยพลังดิบๆ "เก่งมาก... เติบโตขึ้นเยอะนี่ เจ้าหนูนักวิเคราะห์" เสียงหวานใสแต่เต็มไปด้วยความลึกลับดังขึ้นใกล้ๆ เรย์สะดุ้งเล็กน้อย รีบหันขวับไปมองยังต้นเสียง ท่ามกลางเศษซากปรักหักพังและละอองข้อมูลที่กำลังลอยฟุ้ง หญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายวงจรเวทมนตร์สีเงินระยิบระยับกำลังยืนกอดอกพิงเสาหินเก่าแก่ เส้นผมสีเงินยวงยาวสลวยสะท้อนกับแสงเรืองรองของระบบ ใบหน้าครึ่งบนถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากแฟนซีลวดลายปีกผีสกรีนลึกลับ เผยให้เห็นเพียงริมฝีปากอิบอิ่มที่กำลังยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก นี่คือครั้งแรกที่เขาได้เห็นร่างอวาตาร์ของอาจารย์เอลล่าใกล้ขนาดนี้ หลังจากที่ติดต่อกันผ่านแค่เสียงและตัวอักษรมาโดยตลอด "อาจารย์เอลล่า..." เรย์พึมพำเบาๆ ด้วยความประหลาดใจ เขาพยายามจะลุกขึ้นยืนเพื่อทำความเคารพตามมารยาทสุภาพบุรุษ แต่เพราะอาการบาดเจ็บทำให้ขาข้างหนึ่งทรุดลงไปอีกรอบ เอลล่าส่ายหัวเบาๆ รอยยิ้มเอ็นดูปรากฏขึ้นบนมุมปาก เธอขยับตัวเข้ามาใกล้ด้วยฝีเท้าที่เบาราวกับไร้น้ำหนัก ก่อนจะยื่นมือเรียวบางที่สวมถุงมือหนังสีดำยื่นมาตรงหน้าเขา "อย่าเพิ่งรีิบลุกเลย นักวิเคราะห์ตัวน้อย... งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่ดูเหมือนว่า 'แขกรับเชิญ' ตัวจริงเสียงจริงของดันเจี้ยนแห่งนี้ จะเพิ่งเดินทางมาถึงเพื่อต้อนรับการมาเยือนของเราต่างหาก" คำพูดของเอลล่าทำให้เรย์ชะงักกึก ความรู้สึกเย็นยะเยือกแล่นพล่านขึ้นมาจากฝ่าเท้าตรงดิ่งสู่สันหลังทันที คร... ครืนนนนน! พื้นดินใต้เท้าของพวกเขากลับมาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกครั้ง แต่มันไม่ใช่แรงสั่นจากการระเบิดธรรมดา มันคือแรงกดดันระดับมหาศาลที่ทำให้หินรอบด้านร้าวรานราวกับแผ่นดินแยก เสียงคำรามต่ำทุ้มดังสะท้อนมาจากความมืดมิดเบื้องล่าง ราวกับมีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อหน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้า พร้อมกับตัวอักษรเตือนภัยระดับสูงสุดที่สั่นไหวอย่างรุนแรง *Warning! ตรวจพบการตื่นขึ้นของบอสลับระดับทวีป 'The Forgotten Core Overlord' (ระดับ SSS)* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับเติบโตของเรย์นะครับ!