สงครามราคาอสังหาริมทรัพย์

"เซ็นสัญญาซะ! อย่าลีลาให้มันมากความ!" เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนังแท้ราคาแพงดังสนั่นห้องประชุมวีไอพีของสำนักงานจัดหาที่ดินเขตเศรษฐกิจพิเศษ โจวฮ่าวในชุดสูทแบรนด์เนมตัดเย็บพิเศษรับอรุณ สบถออกมาด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาบิดเบี้ยวด้วยความเครียดจากเหตุการณ์ตำรวจเศรษฐกิจบุกจับกุมเครือข่ายธุรกิจของตระกูลเมื่อสามนาทีที่แล้ว ทำให้เขากลายเป็นหมาจนตรอกที่ต้องรีบหาทางดึงดันผลงานชิ้นสุดท้ายเพื่อกอบกู้หน้า เบื้องหน้าของเขาคือแปลงที่ดินรกร้างขนาดใหญ่ห้าร้อยไร่ติดแนวเขตเกตดันเจี้ยนระดับ S ที่กำลังจะเปิดตัวในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า หากตระกูลโจวสามารถฮุบที่ดินแปลงนี้เพื่อสร้างศูนย์บัญชาการกิลด์และจุดพักสินค้าเวทมนตร์ได้สำเร็จ พวกเขาจะผูกขาดมูลค่าทางเศรษฐกิจมหาศาลและพลิกสถานการณ์กลับมาเป็นต่อได้ทันที "คุณโจวครับ... แต่ว่าทางเจ้าของที่ดินเดิมยังไม่ได้รับเงินมัดจำส่วนที่เหลือ..." ตัวแทนจำหน่ายที่ดินหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลท่วมกรอบแว่น เขาพยายามทักท้วงด้วยความหวาดกลัวอิทธิพลของตระกูลโจว "ไม่ต้องสนใจ! ฉันบอกให้แกยื่นข้อเสนอทุ่มซื้อขาดไปเลย! เอาเงินกองทุนสำรองของบริษัททั้งหมดเทลงไป ห้าพันล้านเครดิต! ฉันให้เวลาพวกมันห้านาทีจัดการโฉนดให้เรียบร้อย!" โจวฮ่าวตบโต๊ะเสียงดังลั่น ดวงตาแดงก่ำด้วยความบ้าคลั่ง ความแค้นที่มีต่อลู่เฉินสุมอกจนเขาแทบจะกระรอกเลือดออกมา เขารู้ดีว่าถ้าโปรเจกต์นี้พัง ตระกูลโจวของเขาจะล่มสลายกลายเป็นเพียงเศษสวะในสังคมฮันเตอร์ทันที ทว่า ในวินาทีที่ปากกาหมึกซึมราคาแพงกำลังจะจรดลงบนเอกสารสัญญาซื้อขาย เสียงปรบมือเบาๆ แต่ทรงพลังกลับดังขึ้นจากมุมมืดของห้องประชุม แปะ... แปะ... แปะ... "น่าประทับใจจริงๆ ครับ ความพยายามดิ้นรนเฮือกสุดท้ายของสุนัขจนตรอกเนี่ย ดูน่าเวทนาเสียจนผมเกือบจะใจอ่อนเลยทีเดียว" ร่างสูงโปรดของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงาแสงไฟ ลู่เฉินแย้มรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก แววตาคมกริบคู่นั้นเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจล้นพ้นที่กดทับบรรยากาศในห้องให้ดิ่งลงจนแทบหายใจไม่ออก ด้านข้างของเขาคือหลินม่านม่านที่สวมชุดเดรสเข้ารูปดูสง่างาม เธอมองดูโจวฮ่าวด้วยสายตาเรียเฉยราวกับกำลังมองดูมดปลวกตัวหนึ่ง "ลู่... ลู่เฉิน!" โจวฮ่าวผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ ดวงเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด เขากัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก "แก... แกกล้าดียังไงถึงโผล่มาที่นี่! ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ฮิลเลอร์เศษสวะอย่างแกจะเข้ามาเหยียบได้!" "เศษสวะอย่างนั้นหรือครับ?" ลู่เฉินหัวเราะในลำคอเบื้องต่ำ เขาก้าวเดินช้าๆ เข้าไปใกล้โต๊ะประชุม กลิ่นอายกดดันระดับ SSS ที่ถูกปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยวเดียวทำให้ตัวแทนจำหน่ายที่ดินถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น "คุณคงลืมไปแล้วสินะครับว่าใครกันแน่ที่กำลังจะกลายเป็นขอทานข้างถนน" โจวฮ่าวพยายามตั้งสติ แม้ขาของเขาจะสั่นเทาด้วยความกลัวที่อธิบายไม่ได้ "แกคิดจะทำอะไร อย่ามาขวางทางธุรกิจของฉันนะ! ที่ดินแปลงนี้ตระกูลโจวจองไว้ก่อน แกไม่มีปัญญาซื้อหรอก!" ลู่เฉินไม่แม้แต่จะชายตามองเอกสารบนโต๊ะ เขาหันไปพยักหน้ารินกาแฟให้หลินม่านม่านด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะหันกลับมาสบตากับโจวฮ่าวด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน "ไม่มีปัญญาอย่างนั้นหรือครับ? น่าเสียดายจังที่โลกนี้น่ะ... ใช้เงินพูดดังกว่าเสียงเห่าหอนของคุณ" ลู่เฉินหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยระบบสแกนม่วงตา ปลายนิ้วเรียวยาวกดแตะหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้ง เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางแห่งมหานครฮันเตอร์ก็ดังสะท้อนก้องห้องประชุม *ติ๊ง! ยืนยันการทำธุรกรรมสำเร็จ* *โอนเงินจำนวน 10,000,000,000 เครดิต (หนึ่งหมื่นล้านเครดิต) เข้าสู่บัญชีกลางของสำนักงานจัดหาที่ดินเรียบร้อยแล้ว* ตัวเลขศูนย์เก้าตัวปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่กลางห้องประชุม ทำเอาลมหายใจของทุกคนในที่นั้นหยุดชะงัก "มะ... เป็นไปไม่ได้!" โจวฮ่าวหวีดร้องเสียงหลง ใบหน้าซีดเผือกไร้สีเลือด "หมื่นล้าน! นั่นมันเงินทุนสำรองทั้งหมดของบริษัทฉัน! แกเอาเงินมาจากไหน! แกเป็นแค่ฮิลเลอร์จนๆ ทำไมถึงมีเงินซื้อที่ดินแปลงนี้ด้วยเงินสด!" "คุณโจวครับ... คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอครับ?" ลู่เฉินก้าวเข้าไปประชิดตัว ชายหนุ่มโน้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยือกถึงกระดูกดำ "ที่ดินแปลงนี้... รวมถึงบริษัทตระกูลโจวของคุณ... ตอนนี้ได้ถูกกว้านซื้อและตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผมทั้งหมดแล้วครับ" โจวฮ่าวเซถอยหลังชนกำแพง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด สมองของเขาขาวโพลนเมื่อตระหนักได้ว่า การเคลื่อนไหวของตระกูลโจวถูกลู่เฉินอ่านขาดมาโดยตลอด ทุกก้าวที่พวกเขาเดินคือหลุมพรางที่ถูกขุดรอไว้แล้ว "แก... แกมันปีศาจ!" โจวฮ่าวตะโกนลั่นด้วยความสติแตก เขายกมือขึ้นหมายจะพุ่งเข้ามาทำร้ายลู่เฉินด้วยความโกรธแค้น ทว่า ลู่เฉินเพียงแค่ปรายตามองอย่างเย็นชา วินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ความปรานี เจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคงแห่งมหานครในชุดเกราะล้ำสมัยพร้อมอาวุธครบมือพุ่งเข้ามาตรึงร่างของโจวฮ่าวให้กดลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ทางสู้ "ปล่อยฉันนะเว้ย! พวกแกไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร!" โจวฮ่าวแหกปากโวยวายขณะถูกกดตัวแนบพื้น ลู่เฉินย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วแตะปกเสื้อสูทของโจวฮ่าวที่ยับยู่ยี่ด้วยความนุ่มนวล แต่แววตากลับไร้ซึ่งความปรานีโดยสิ้นเชิง "จำไว้นะครับ... คนที่เคยเหยียบย่ำผู้อื่น วันหนึ่งก็ต้องตกลงมาในโคลนตม และสำหรับคุณ... ผมเตรียมหลุมศพที่ลึกที่สุดไว้ให้เรียบร้อยแล้วครับ" ลู่เฉินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง โอบเอวบางของหลินม่านม่านให้แนบชิด พร้อมกับที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวเพื่อยืนยันชัยชนะขั้นเด็ดขาด *ติ๊ง! ปลดล็อกภารกิจกว้านซื้ออสังหาริมทรัพย์ระดับตำนานสำเร็จ! รางวัล: สิทธิ์การถือครองตึกระฟ้าใจกลางเมืองและระบบการเงินขั้นสูงสุด!* ทว่า ในจังหวะที่ลู่เฉินกำลังจะก้าวเดินออกจากห้องประชุมนั้นเอง หน้าจอสมาร์ทโฟนในมือของเขาก็สั่นสะไทรุนแรง ข้อความฉุกเฉินจากระบบความปลอดภัยส่วนตัวปรากฏขึ้นพร้อมกับสัญญาณเตือนสีแดงฉาน *คำเตือน: ตรวจพบการเข้าถึงรหัสลับระดับพระเจ้าจากบุคคลนิรนาม... เป้าหมายการโจมตีพิกัดปัจจุบันคือ... หอคอยหลักของบริษัทม่านม่านกรุ๊ป!* ลู่เฉินชะงักฝีเท้า ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยและเปี่ยมด้วยความมั่นใจพลันแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบถึงขีดสุด ดวงตาคู่นั้นทอประกายสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมาวูบหนึ่ง "คิดจะเล่นตอดหลังผมอย่างนั้นเหรอครับ..." ลู่เฉินพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมุมปากที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม ขณะที่มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน โปรดติดตามตอนต่อไปครับ --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" เสมอมานะครับ