ถูกหักหลังในดันเจี้ยนระดับนรก

กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนแสบจมูก ทว่าสิ่งที่บาดลึกยิ่งกว่าความเจ็บปวดจากบาดแผลฉกรรจ์กลางลำตัว คือเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่สะท้อนก้องไปทั่วผนังหินชื้นแฉะของดันเจี้ยนระดับนรกแห่งนี้ "ลู่เฉิน... นายมันก็เป็นได้แค่ฮีลเลอร์แรงก์ F ขยะตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ อย่าได้คิดว่าการติดตามพวกเรามาจะทำให้ชีวิตนายมีค่าขึ้นมาเลยนะ" เสียงของ *โจวฮ่าว* รองหัวหน้าปาร์ตี้อัคคีทมิฬดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะหยันที่บิดเบี้ยว ร่างของชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมด้วยชาติตระกูลและไอเทมระดับตำนานก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว โดยมีสายตาเย็นชาของ *หลี่อิง* อดีตคนรักที่ลู่เฉินเคยยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องยืนมองอยู่เคียงข้าง เธอมองเขาด้วยแววตาไร้เยื่อใย ราวกับกำลังมองเศษขยะที่กำลังจะถูกกวาดทิ้งลงถังขยะ ลู่เฉินพยายามใช้มือที่สั่นเทากุมแผลฉีกขาดบริเวณหน้าท้อง เลือดสดๆ ไหลทะลักผ่านง่ามนิ้วย้อมพื้นหินสีดำให้กลายเป็นสีชาด ภายในดันเจี้ยนระดับนรกที่มอนสเตอร์ระดับบอสกำลังจะตื่นจากการจำศีล การถูกทิ้งให้อยู่ลำพังโดยไม่มีแม้แต่โพชั่นฟื้นฟูเลือด... ไม่ต่างอะไรกับการถูกพิพากษาประหารชีวิตทั้งเป็น "ทำไม... ทำไมถึงทำกับฉันแบบนี้ หลี่อิง ฉันเคยช่วยชีวิตเธอไว้สามครั้งในดันเจี้ยนเขตแดนเหนือ... ลืมไปแล้วหรือไง?" เสียงของลู่เฉินแหบพร่า ลมหายใจเริ่มติดขัด ความโกรธแค้นและความเจ็บปวดผสมปนเปกันจนแทบแยกไม่ออก หลี่อิงปรายตามองเขาด้วยความรังเกียจ เธอกระชับดาบเวทมนตร์ในมือแน่นก่อนจะเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาไร้หัวใจ "ช่วยชีวิตเหรอ? ฮึ... มันก็แค่หน้าที่ของนายที่เป็นฮีลเลอร์ไม่ใช่หรือไง? แต่อย่าลืมสิว่าคนอย่างนายมันไม่มีค่าพอที่จะยืนเคียงข้างฉันในสังคมฮันเตอร์ระดับสูงหรอกนะ โจวฮ่าวให้ข้อเสนอที่ดีกว่า... และนายก็หมดประโยชน์แล้ว ลาขาดลู่เฉิน ขอให้ตายอย่างทรมานก็แล้วกัน" สิ้นคำพูดนั้น โจวฮ่าวก็โยนคริสตัลดึงดูดมอนสเตอร์ที่ส่งกลิ่นคาวเลือดรุนแรงลงแทบเท้าของลู่เฉิน ก่อนที่ทั้งปาร์ตี้จะหันหลังเดินเข้าสู่ประตูวาร์ปแสงสีฟ้าโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองร่างที่กำลังจะสิ้นใจอีกเลย เสียงฝีเท้าค่อยๆ เงียบหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัว และเสียงคำรามต่ำๆ ที่ดังสะเทือนมาจากความมืดเบื้องลึกของโถงดันเจี้ยน มอนสเตอร์ระดับราชา "อสูรเงาทมิฬ" กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที ลู่เฉินนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหินเย็นเยียบ สติของเขาเริ่มเลือนราง ความรู้สึกพ่ายแพ้และถูกหักหลังกัดกินขั้วหัวใจ แต่นัยน์ตาคู่คมกลับไม่ได้ฉายแววหวาดกลัว มีเพียงประกายความอาฆาตมาดร้ายที่ลุกโชนขึ้นราวกับเปลวเพลิงในกองอัคคี *ถ้าสวรรค์ไม่เมตตา... ถ้าพวกมันต้องการให้ฉันตาย... ฉันนี่แหละจะกลับมาเหยียบพวกมันให้จมดิน!* [ตรวจพบเจตจำนงค์เอาชีวิตรอดถึงขีดสุด... เงื่อนไขการปลุกพลังลับผ่านเกณฑ์สมบูรณ์] [ระบบกำลังทำการเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณของโฮสต์...] [เชื่อมต่อสำเร็จ...] [ยินดีต้อนรับโฮสต์ "ลู่เฉิน" สู่ระบบ "หมอเทวะแรงก์ SSS" และระบบมหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัด!] เสียงจักรกลสังเคราะห์ที่ราบเรียบแต่ทรงพลังดังก้องขึ้นภายในห้วงความคิดของลู่เฉิน ราวกับเสียงกัมปนาทที่ผ่ากลางความมืดมิด ทันใดนั้น ความเจ็บปวดทั่วร่างก็พลันมลายหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พลังงานสีทองอร่ามบริสุทธิ์พวยพุ่งออกจากร่างของเขา แผ่ขยายอาณาเขตขับไล่ความมืดและกลิ่นอายมรณะภายในดันเจี้ยนให้ถอยร่น แผลฉกรรจ์ที่หน้าท้องประสานเข้าหากันด้วยความเร็วที่แม้แต่ฮีลเลอร์แรงก์ S ก็ยังต้องตื่นตะลึง ร่างกายของลู่เฉินถูกยกระดับขึ้นสู่จุดสูงสุดที่มนุษย์ธรรมดาไม่เคยเอื้อมถึง ดวงตาสองข้างเปล่งประกายแสงสีทองเรืองรอง อำนาจอันไร้ขีดจำกัดไหลเวียนอยู่ปลายนิ้ว [ระบบตรวจพบอาการบาดเจ็บสาหัสของโฮสต์... ทำการฮีลอัตโนมัติ 100% เรียบร้อย] [ปลุกสกิลติดตัวระดับ SSS: "หัตถ์เทพพลิกชะตา" — สามารถชุบชีวิตคนตาย รักษาได้ทุกโรค และกำหนดความเป็นความตายของสิ่งมีชีวิตได้ตามใจนึก] [ปลุกสกิลติดตัวระดับ SSS: "บัญชาการเงินตรา" — ปลดล็อกบัญชีธนาคารลับระดับโลก เงินในบัญชีเพิ่มขึ้น 1,000 ล้านบาททุกๆ หนึ่งวินาที ไม่จำกัดวงเงินการใช้จ่าย] ลู่เฉินค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาก้มมองมือทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นอย่างเย็นชา รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นของมัจจุราช ในวินาทีนั้นเอง อสูรเงาทมิฬตัวมหึมาพุ่งทะยานออกมาจากความมืด อ้าปากกว้างหมายจะขย้ำร่างของเขาให้แหลกเป็นจุล ลู่เฉินแม้แต่จะไม่หลบเลี่ยง เขายื่นมือขวาออกไปเบาๆ โดยไม่แม้แต่จะชายตามอง "แค่เดรัจฉานชั้นต่ำ... ยังกล้ามาขวางทางว่าที่นายเหนือหัวของพวกแกอีกงั้นเหรอ?" *เปรี้ยง!* คลื่นพลังสีทองระเบิดออกจากการสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ร่างมหึมาของอสูรเงาทมิฬระดับราชาแตกสลายกลายเป็นละอองแสงในพริบตาเดียว แรงระเบิดแผ่ขยายจนทำให้ผนังดันเจี้ยนระดับนรกสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว ลู่เฉินปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าเบาๆ ก่อนจะหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นเก่าที่หน้าจอแตกละเอียดขึ้นมาจากพื้น ทว่าทันทีที่ระบบเชื่อมต่อ ข้อมูลในเครื่องก็ถูกอัปเกรดเป็นสมาร์ทโฟนทองคำขาวฝังเพชรระบบปิด หน้าจอแสดงยอดเงินคงเหลือในบัญชีที่พุ่งทะยานผ่านหลักแสนล้านบาทไปอย่างรวดเร็ว และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง เขากดเปิดระบบค้นหาตำแหน่งของปาร์ตี้อัคคีทมิฬทันที บนแผนที่โฮโลแกรมปรากฏจุดสีแดงสามจุดกำลังเคลื่อนตัวออกจากปากทางเข้าดันเจี้ยน พร้อมกับเสียงหัวเราะด้วยความสะใจของโจวฮ่าวที่ดังลอยมาตามสัญญาณภาพและเสียงที่ระบบดักจับไว้ได้ "ฮ่าๆๆ ป่านนี้ไอ้ขยะลู่เฉินคงกลายเป็นขี้ฟันของอสูรเงาทมิฬไปเรียบร้อยแล้ว หลี่อิง เธอทำถูกแล้วล่ะที่เลือกฉัน คนอย่างมันไม่มีค่าอะไรให้จดจำหรอก" หลี่อิงหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุขในอ้อมแขนของโจวฮ่าว โดยไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่า... เงาแห่งความตายกำลังคืบคลานเข้าหาพวกเธอในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ลู่เฉินมองภาพนั้นผ่านหน้าจอโฮโลแกรมด้วยแววตาที่ว่างเปล่า เขากดโทรศัพท์ออกไปยังหมายเลขส่วนตัวของประธานกลุ่มบริษัทการเงินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ พร้อมกับกดปุ่มอนุมัติคำสั่งซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลโจวในเวลาเพียงสามวินาที "เตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวมารับฉันที่หน้าดันเจี้ยนระดับนรก... อ้อ แล้วก็ เตรียมใบประกาศิตขับไล่ตระกูลโจวออกจากสมาคมฮันเตอร์ไว้ด้วย ภายในสิบนาทีนี้ ฉันต้องการให้พวกมันกลายเป็นขอทานข้างถนน" [รับทราบครับ นายท่าน! คำสั่งทุกประการจะถูกดำเนินการทันที] เสียงปลายสายตอบรับด้วยความหวาดกลัวและยำเกรงสุดขีด ลู่เฉินกดวางสาย รอยยิ้มอำมหิตปรากฏขึ้นที่มุมปาก ขณะที่เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวหกลำเริ่มบินมาปรากฏเหนือปากทางเข้าดันเจี้ยน แสงไฟสปอตไลท์สาดส่องลงมายังร่างของเขาที่ก้าวเดินออกมาจากความมืดอย่างสง่างาม หวังว่าพวกเธอจะเตรียมใจรับมือกับความพินาศครั้งใหญ่ไว้แล้วนะ... เพราะบัญชีแค้นนี้ ฉันจะทวงคืนให้สาสมทีเดียว --- ขอบพระคุณท่านรี้ดทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจในครั้งนี้นะครับ