ฟื้นขึ้นมาในร่างนางร้ายที่กำลังถังแตก

เสียงปรบมือเยาะเย้ยรอบห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหราสไตล์หลุยส์ดังระรัวราวกับเสียงปรบมือในโรงละครสัตว์ ทว่าสำหรับลลินแล้ว มันเป็นเพียงเสียงรบกวนสมาธิที่น่ารำคาญยิ่งกว่าเสียงแมลงหวี่ในฤดูร้อน ความทรงจำวุ่นวายของร่างเดิมเพิ่งไหลทะลักเข้าสู่สมองจนปวดขมับ แต่สัญชาตญาณของอดีตเชฟและนักบริหารหญิงผู้ผ่านสมรภูมิธุรกิจมาโชกโชนกลับตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้ตื่นตระหนก ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย และยิ่งไม่ได้คุกเข่าอ้อนวอนอย่างที่ "บทบาทนางร้าย" ของนิยายเรื่องนี้ถูกกำหนดเอาไว้ สิ่งที่ลลินทำ มีเพียงการปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนไหล่เสื้อเดรสสีดำราคาถูก ตัดสินใจเงยหน้าขึ้นสบตาคู่หมั้นหนุ่มรูปงามที่ยืนโอบเอวหญิงสาวอีกคนอยู่เบื้องหน้า "เพลิง... คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมคะ ว่าเอกสารฉบับนั้นคือประกาศตัดออกจากตระกูล และการยกเลิกการหมั้นอย่างเป็นทางการ" น้ำเสียงของลลินราบเรียบ เย็นชา และทรงพลังจนรอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของ "อัคนี" ชะงักค้างไปชั่วขณะ ภายในห้องจัดเลี้ยงของตระกูลไฮโซชื่อดัง บรรดาแขกเหรื่อต่างกระซิบกระซาบด้วยความสะใจ อัคนีมองหญิงสาวที่ตนเพิ่งเขี่ยทิ้งด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ เขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้เธอกับมือ พร้อมหัวเราะในลำคอ "ใช่! ลลิน เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าคนอย่างเธอที่กำลังถังแตก มีหนี้สินท่วมหัวเป็นร้อยล้าน จะคู่ควรกับตระกูลอัครา N&V ของฉัน? ทางเราเอ็นดูเธอมานานพอแล้ว ไสหัวออกไปจากชีวิตของฉันซะ และจำใส่สมองไว้ด้วยว่า ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เธอมันก็แค่ยาจกไร้ค่าคนหนึ่ง!" คำพูดดูถูกเหยียดหยามเรียกเสียงหัวเราะคิกคักจาก "พิมพ์พิลาศ" หญิงสาวผู้แย่งชิงตำแหน่งคู่หมั้น เธอยกมือขึ้นปิดปากด้วยจริตจะก้าน พร้อมเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงหวานเลี่ยนที่แฝงความร้ายกาจ "พี่ลลินคะ อย่าโกรธพวกเราเลยนะคะ คนเราต้องเจียมตัวค่ะ การที่พี่ไม่มีเงินแม้แต่จะจ่ายค่าเช่าห้องในเดือนนี้... การถูกตัดออกจากตระกูล อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับพี่แล้วล่ะค่ะ" ลลินมิได้โกรธเกรี้ยว เธอกลับยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา—รอยยิ้มที่ทำให้อัคนีรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างประหลาด *เจียมตัวอย่างนั้นหรือคะ?* ในวินาทีที่ความอดทนมาถึงขีดสุด เสียงกังวานใสราวกับระฆังแก้วก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของลลิน—ไม่ใช่เสียงของโลกใบนี้ แต่มันคือเสียงของ **"ระบบมหาเศรษฐีไร้ขีดจำกัด"** ที่เพิ่งทำการเชื่อมต่อสำเร็จ *[ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: โฮสต์ถูกเหยียดหยามและถูกขับไล่ออกจากตระกูลกระยาจก]* *[ระบบกำลังเริ่มทำงาน... อนุมัติวงเงินฉุกเฉินระดับ Black Platinum ไม่จำกัดวงเงิน!]* *[ภารกิจแรกเริ่ม: ซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลอัครา N&V ภายใน 24 ชั่วโมง เพื่อตบหน้าพวกมันให้ราบคาบ!]* ดวงตากลมโตคู่สวยของลลินพราวระยับด้วยประกายแห่งความอำมหิต เธอไม่ได้เป็นนางร้ายผู้โง่เขลาที่เอาแต่กรีดร้องอีกต่อไปแล้ว แต่เธอกำลังจะกลายเป็น "เจ้าหนี้" รายใหญ่ที่สุดในชีวิตของพวกมันต่างหาก "พวกคุณพูดถูกค่ะ..." ลลินก้าวเท้าเข้าไปใกล้อัคนีช้า ๆ ส้นสูงสีดำกระทบพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานทรงอำนาจจนอัคนีต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว "คนเราต้องเจียมตัว... แต่ไม่ใช่ฉันหรอกค่ะที่เป็นคนจนตรอกในตอนนี้" "เธอหมายความว่ายังไง ยัยสติหลุด!" อัคนีตะคอกกลบเกลื่อนความประหม่า ลลินหยิบกระดาษใบประกาศตัดออกจากตระกูลขึ้นมาพิจารณา ก่อนจะฉีกมันทิ้งต่อหน้าต่อตาอย่างไม่แยแส เธอดึงโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าออกมา ปัดหน้าจอเปิดแอปพลิเคชันธนาคารที่ระบบเพิ่งอัปเกรดให้ พร้อมกับกดเปิดสปีกเกอร์โฟนเพื่อโทรหาบุคคลสำคัญ สัญญาณรอสายดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ปลายสายก็กดรับด้วยน้ำเสียงนุ่มทุบแต่เย็นชาและเป็นมืออาชีพทันที "เรียน คุณลลินครับ ทนายกรินทร์สแตนด์บายรอฟังคำสั่งอยู่ครับ เอกสารเข้าซื้อหุ้น 51% ของตระกูลอัครา N&V พร้อมเซ็นอนุมัติทันทีที่คุณหญิงสั่งการครับ" เสียงทุ้มต่ำอันทรงเสน่ห์ของกรินทร์ดังชัดเจนก้องไปทั่วห้องโถงที่เงียบสงบลงอย่างกะทันหัน ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง อัคนีหน้าถอดสีทันที ส่วนพิมพ์พิลาศถึงกับอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก ลลินปรายตามองอัคนีที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เธอยกยิ้มมุมปากอย่างงดงามและเฉียบคม ก่อนจะเอ่ยประโยคคำสั่งที่กรีดลึกลงไปในหัวใจของพวกดูถูกคน "จัดการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของตระกูลอัคราให้เกลี้ยงตลาด... แล้วพรุ่งนี้เช้า ฉันจะไปนั่งเก้าอี้ประธานบริษัท ในฐานะ 'เจ้าของใหม่' ที่จะไล่พวกมันออกทีละคนด้วยมือของฉันเองค่ะ" *แปะ... แปะ... แปะ...* เสียงปรบมือครั้งใหม่ดังขึ้นจากความมืดตรงทางเข้าประตูใหญ่ของงาน พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดปรานในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ทนายกรินทร์ก้าวเข้ามาพร้อมกับกระเป๋าเอกสารสีดำสนิทในมือ สายตาคมกริบกวาดมองผู้คนในงานราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองเหยื่อในกำมือ เขาก้าวตรงมาหยุดคุกเข่าข้างหนึ่งเบื้องหน้าลลินอย่างจงรักภักดี พร้อมยื่นบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับถวายให้เธอด้วยสองมือ "ทุกอย่างเป็นไปตามบัญชาของท่านประธานแล้วครับ... ดัชเชสของผม" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่อาณาจักรแห่งความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ