ดันเจี้ยนชั้นล่างที่ไร้ผู้รอดชีวิต

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและละอองฝุ่นอับชื้นที่ลอยคลุ้งอยู่ในความมืด ไม่ได้ทำให้จังหวะการหายใจของฉัน—อาร์ค—เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย ดวงตาสีเทาเข้มภายใต้ฮู้ดสีคล้ำกวาดมองผ่านความมืดมิดของดันเจี้ยนชั้นล่างสุด แสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินยังคงกะพริบเตือนเป็นระยะ ทว่าสิ่งที่น่าสนใจกว่าตัวเลขค่าสถานะที่พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง คือสีหน้าของสมาชิกในทีม [Zero-Gravity] ที่ยืนล้อมรอบตัวฉันอยู่ ณ ขณะนี้ "ประตูทางออก... หายไปไหนวะ?" เรย์จิคำรามในลำคอ เสียงทุ้มต่ำของนักรบคลั่งเจือไปด้วยความหงุดหงิดระคนระอุ ขวานยักษ์ในมือถูกกำจนข้อต่อปลายนิ้วขึ้นสีขาว เขากวาดสายตามองกำแพงศิลาโบราณที่เพิ่งเลื่อนปิดสนิทลงมาขังพวกเราไว้เบื้องหลัง "ระบบบ้านี่เล่นตลกอะไรวะเนี่ย ระดับ SSS บ้าบอคอแตกอะไร ทำไมจู่ๆ ถึงดีดความยากขึ้นมาสิบเท่าตัว!" "ใจเย็นก่อนเรย์จิ การสบถไม่ได้ช่วยขยายพื้นที่ออกซิเจนในห้องนี้หรอกนะคะ" ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงกระแสความสุขุมที่ช่วยดึงสติของคนตรงหน้าได้ชะงัก นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนคัมภีร์เวทเก่าแก่ในมือ คำนวณความหนาแน่นของมานาในอากาศที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ในฐานะอดีตนักวิเคราะห์ข้อมูล สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ความยากของมอนสเตอร์ แต่คือ "ความผิดปกติของโครงสร้างระบบ" ดันเจี้ยนชั้นล่างที่ควรจะเป็นแค่พื้นที่เก็บเลเวลธรรมดา กลับมีค่าพารามิเตอร์บางอย่างถูกเขียนทับด้วยโค้ดสีแดงฉาน นั่นหมายความว่า... พวกเราไม่ได้แค่บังเอิญเดินเข้ามาเคลียร์เควสต์ แต่กำลังถูก "ต้อน" เข้าสู่พื้นที่ปิดตายโดยเจตนา กึก... ครืนนน—! พื้นศิลาใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเบาๆ เสียงคำรามต่ำทุ่วิ่งสะท้านขึ้นมาจากพื้นดิน ราวกับเสียงหัวใจของยักษ์ใหญ่ที่เพิ่งฟื้นจากการหลับใหลยาวนานนับพันปี ไอหมอกสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นตามรอยแตกของพื้นห้องโถง กลิ่นอายกดดันระดับที่ทำให้ลมหายใจสะดุดแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง บีบให้กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายตื่นตัวโดยอัตโนมัติ [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงจากบอสลับระดับตำนาน — "ผู้พิทักษ์แห่งหุบเขาลืมเลือน (Forgotten Guardian)" กำลังตื่นจากการหลับใหล...] [คำเตือน: เกราะป้องกันเวทมนตร์ทั้งหมดจะลดลง 50% ในพื้นที่อาณาเขตแห่งความมืด] "เวรเอ๊ย เกราะลดครึ่งหนึ่งในพริบตาเนี่ยนะ!" สมาชิกสายแทงค์ของทีมอุทานออกมาอย่างตื่นตระหนก ใบซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นหลอดพลังชีวิตของตัวเองลดวูบลงทันทีที่หมอกสีดำสัมผัสโดนผิวเกราะ โลกของเกม VRMMO สมัยนี้ไม่ได้ใจดีเหมือนเมื่อก่อน การออกแบบดันเจี้ยนมีความซับซ้อนและไร้ความปรานีต่อผู้เล่นหน้าใหม่ แต่สำหรับทีม Zero-Gravity ที่ผ่านความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ความตื่นตระหนกไม่ใช่ทางเลือก ฉันก้าวเท้าเข้าไปยืนขนาบข้างเรย์จิเงียบๆ แสงสีทองอ่อนโยนจากสกิลซัพพอร์ตระดับต่ำถูกร่ายคลุมร่างของเพื่อนร่วมทีมทีละคนอย่างเป็นระเบียบ แม้มานาจะถูกกดทับด้วยม่านพลังของบอส แต่จังหวะการร่ายเวทของฉันยังคงราบรื่นไร้ที่ติ ไม่มีร่องรอยของความตื่นตูมแม้แต่น้อย "อาร์ค... นายเห็นอะไร" เรย์จิหันมามองชั่วครู่ ดวงตาสีแดงฉานของนักรบคลั่งสะท้อนภาพใบหน้าสงบนิ่งภายใต้ฮู้ดของฉัน เขาเริ่มคุ้นเคยกับการพึ่งพา "นักบวชสายซัพพอร์ต" ที่ดูบอบบางคนนี้เสียแล้ว ทั้งที่ในความเป็นจริง ฉันไม่เคยปล่อยให้ตัวเองตกเป็นภาระของใครเลยสักครั้ง "เห็นจุดอ่อนที่ซ่อนอยู่หลังเกราะเหล็กหนาเตอะนั่นค่ะ" ฉันแย้มยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของเงาดำมหึมาที่กำลังก้าวพ้นม่านหมอกเบื้องหน้า ร่างสูงใหญ่กว่าสี่เมตรปรากฏขึ้นในสายตา มันคืออัศวินโครงกระดูกสวมชุดเกราะเหล็กกล้าขึ้นสนิม ดาบใหญ่ในมือซ้ายลากไปกับพื้นจนเกิดประกายไฟสีเขียวมรกต ทว่าสิ่งที่ทำให้อาร์คต้องหรี่ตามองอย่างพินิจพิจารณา คือ "อัญมณีสีคราม" ที่ฝังอยู่ตรงกลางอกของมัน ซึ่งกำลังเต้นตุบๆ ตามจังหวะมานาที่ไหลเวียน—นั่นคือแกนกลางพลังงาน และจุดตายเดียวของบอสตัวนี้ "ฟังให้ดีนะคะทุกคน..." ฉันเอ่ยเสียงเรียบแต่ก้องกังวานผ่านระบบสื่อสารภายในทีม "เรย์จิ เป็นตัวล่อดึงความสนใจของมันไปทางด้านขวา ใช้สกิล [Berserk Charge] เพื่อกระตุ้นเกราะป้องกันของมันให้เปิดช่องว่าง ส่วนแทงค์... ถอยร่นไปตั้งรับที่แนวเสาหินศิลาที่สาม อย่าให้มันใช้ดาบกวาดแนวหลังเด็ดขาด" "แล้วนายล่ะอาร์ค?" เรย์จิถามสวนขึ้นมาทันที ขณะที่มือหนากระชับขวานในมือแน่น "ฉันจะเดินเข้าไปใกล้พอมscที่มันจะมองไม่เห็นค่ะ..." ฉันตอบสั้นๆ พร้อมกับก้าวเท้าออกไปข้างหน้า ทิ้งระยะห่างจากกลุ่มปลอดภัยเข้าสู่เขตสังหารของบอสระดับ SSS โดยไม่ลังเล รอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นภายใต้เงาฮู้ด "บางครั้ง... การเป็นแค่นักบวชซัพพอร์ตตัวเล็กๆ ก็มีข้อดีตรงที่ ไม่มีใครคิดจะระวังตัวจากเราหรอกนะคะ" ทันใดนั้นเอง ดวงตาสีแดงฉานของ "ผู้พิทักษ์แห่งหุบเขาลืมเลือน" ก็หันขวับมาทางฉันราวกับรับรู้ถึงตัวตนที่อันตรายที่สุดในห้องโถงนี้ ดาบยักษ์ขึ้นสนิมเงื้อขึ้นสูงพร้อมพุ่งทะยานลงมาหมายบดขยี้ร่างให้แหลกเป็นจุลในคราเดียว ทว่า ก่อนที่คมดาบจะถึงตัว หน้าต่างระบบสีแดงฉานอีกบานก็ดีดเด้งขึ้นมาขวางกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ทำให้หัวใจของทุกคนหยุดเต้นไปชั่วขณะ— [ระบบแจ้งเตือนลับ: ตรวจพบรหัสผ่านลับของผู้เล่น "เอลีอาส" — ทำการปลดล็อกระบบควบคุมดันเจี้ยนขั้นที่ 1...] [คำเตือนจากระบบ: บอสลับไม่ได้กำลังตื่นขึ้นมาเพื่อฆ่าพวกคุณ... แต่มันกำลังรอ "ผู้ถือสิทธิ์คนใหม่" ต่างหาก!] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับทีมดิบเถื่อนกลุ่มนี้นะคะ พรีสต์สายลุยจะพาไปลุยกันต่อในตอนหน้าค่ะ!