วางแผนกู้สถานการณ์

"ถ้าคุณยังไม่อยากให้ภาพเมื่อครู่กลายเป็นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งในนิตยสารธุรกิจพรุ่งนี้เช้า ฉันแนะนำให้คุณช่วยกรุณา... ลุกออกจากไหล่ฉันเสียทีค่ะ ท่านซีอีโอ" เสียงกระซิบที่ลอดผ่านไรฟันของรินรดาไม่ได้เจือแววตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับใช้ปลายนิ้วเรียวสวยเคาะเบาๆ ลงบนหลังมือหนาที่ยังคงโอบเอวเธอไว้แน่น ราวกับกำลังเตือนสติเด็กชายตัวโตที่กำลังดื้อรั้น ดวงตากลมโตตวัดมองเลยผ่านร่างของเลขาหน้าห้องที่ยืนแข็งทื่อเป็นหุ่นปั้นอยู่หน้าประตู ร่างบางขยับตัวเพียงเล็กน้อยด้วยความนุ่มนวล ทว่าเด็ดขาด จนอาทิตย์จำต้องยอมผละใบหน้าออกจากซอกคอหอมกรุ่นอย่างเสียดาย ดวงตาคมกริบฉายแววไม่สบอารมณ์อย่างชัดเจนเมื่อถูกขัดจังหวะ เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง ปรับสีหน้าและแววตาให้กลับมาเป็นนักบริหารผู้เยือกเย็นและทรงอำนาจได้ภายในเสี้ยววินาที "ออกไป!" คำสั่งสั้นๆ ห้วนและทรงพลังหลุดจากริมฝีปากหยักของอาทิตย์ เลขาหน้าห้องสะดุ้งสุดตัว หน้าซีดเผือก รีบโค้งศีรษะแล้วถอยหลังกรูดปิดประตูกลับออกไปแทบไม่ทัน แรงปะทะระหว่างความเป็นส่วนตัวและความเป็นมืออาชีพถูกดึงกลับมาควบคุมห้องทำงานกว้างขวางอีกครั้ง เหลือเพียงความเงียบที่อวลไปด้วยประจุไฟฟ้าบางเบา รินรดาถอนหายใจเบาๆ เธอดึงเสื้อสูทให้เข้าที่ ปรับลมหายใจให้เป็นปกติ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้มีบาดแผลในใจลึกซึ้ง ซึ่งตอนนี้กำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เปลี่ยนจากความอ่อนล้าเป็นความดุดันที่พร้อมจะฉีกศัตรูให้เป็นชิ้นๆ "ตั้งสติได้แล้วใช่ไหมคะ คุณอาทิตย์?" รินรดาเปิดฉากด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม เธอเดินไปหยิบแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานขึ้นมาพลิกดูข้อมูลกราฟฟิกการเงินที่กำลังดิ่งลงเหว "ศัตรูของเราไม่ได้เล่นตามกติกา ถ้าคุณยังมัวแต่เอาอารมณ์นำเหตุผลแบบเมื่อกี้ เราคงแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้ยกดาบขึ้นสู้" อาทิตย์แค่นเสียงในลำคอ ร่างสูงเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังนุ่ม ดวงตาคมกวาดมองหญิงสาวที่ยืนกอดอกอยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งหงุดหงิดที่เธอรู้ทัน และ... หลงใหลในความเด็ดเดี่ยวนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น "คุณก็เห็นว่าพวกมันเล่นสกปรกแค่ไหน ข้อมูลลับของโปรเจกต์ใหญ่หลุดไปคู่แข่งในเวลาไล่เลี่ยกัน แถมยังมีข่าวลือโจมตีเสถียรภาพของบริษัทในตลาดหุ้นอีก ถ้าไม่ใช่คนวงในที่มีอำนาจมากพอ... ไม่มีทางทำเรื่องนี้ได้เนียนขนาดนี้หรอก" อาทิตย์ขบกรามแน่น สันจมูกโด่งเชิดขึ้นด้วยความถือดี "ฉันรู้ว่าใครเป็นหนอนกระรอก แต่หลักฐานยังไม่พอที่จะกระชากหน้ากากมันกลางที่ประชุมบอร์ดบริหาร" รินรดาหรี่ตามองเขาอย่างวิเคราะห์ เธอขยับเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกนิด โน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ระดับสายตาอยู่ในระนาบเดียวกัน โครงสร้างทางจิตวิทยาของอาทิตย์ในตอนนี้อยู่ในภาวะ "Overload" หรือรับภาระทางอารมณ์มากเกินไป การใช้เหตุผลเพียวๆ จะไม่ได้ผล ต้องใช้กลยุทธ์ทางจิตวิทยาเข้าช่วยกระตุ้นความฮึกเหิม "ในทางจิตวิทยา เมื่อคนเราถูกต้อนจนมุม สัญชาตญาณแรกคือการป้องกันตัวและโต้กลับอย่างไร้ทิศทาง... ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ประธานาธิบดีแห่งความฉิบหาย หรือก็นิיรุตต์ อาญาศึก อาศัยจังหวะที่คุณกำลังหัวร้อน รอให้คุณเดินตกหลุมพรางที่เขาขุดไว้" รินรดาเอ่ยชื่อคู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น อาทิตย์ชะงักไปนิด ดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อนั้น "คุณกำลังจะบอกว่า... ที่มันทำทั้งหมดนี้ เพื่อยั่วให้ฉันสติหลุดแล้วเซ็นอนุมัติขายหุ้นส่วนใหญ่คืนให้กลุ่มทุนของมัน?" "ฉลาดมากค่ะ" รินรดายิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอ่อนหวาน แต่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ของนักเจรจาชั้นครู "นิรุตต์ต้องการทำลายความน่าเชื่อถือของคุณในฐานะซีอีโอ เพื่อบีบให้บอร์ดบริหารลงมติปลดคุณ ดังนั้น... แทนที่เราจะวิ่งตามเกมหาหลักฐานไปไล่บี้เขาแบบเดิม เรามาเปลี่ยนเกมกันดีกว่าค่ะ" ห้องทำงานกว้างตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศเบาๆ อาทิตย์จ้องมองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ประกายตาของเธอดึงดูดใจเขาอย่างประหลาด ความตึงเครียดที่เกาะกุมหัวใจเขามาตลอดหลายวันเริ่มคลายลงอย่างน่าอัศจรรย์ "เปลี่ยนเกมยังไง?" อาทิตย์เอ่ยถาม เสียงทุ้มต่ำลงโดยไม่รู้ตัว โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อฟังแผนการจากริมฝีปากอิ่มสวยนั้น "เกมจิตวิทยาขั้นสูงค่ะ" รินรดายืดตัวขึ้น หมุนตัวไปหยิบไวท์บอร์ดล้อเลื่อนมาตั้งไว้ตรงหน้า ก่อนจะดึงปากกาเคมีสีดำออกมา "เราจะใช้หลักการ 'ย้อนศรและล่อเสือออกจากถ้ำ' ในเมื่อนิรุตต์อยากได้ข่าวลือเรื่องความสั่นคลอนของเรานัก... เราก็จัดให้เขาเสพข่าวที่เขาอยากเห็น จนเขาย่ามใจและประมาท" เธอเริ่มเขียนผังความสัมพันธ์และตัวเลขลงบนกระดานไวท์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว อธิบายแผนการเป็นฉากๆ ด้วยน้ำเสียงที่ฉับไว เด็ดขาด และเปี่ยมด้วยเสน่ห์ของมืออาชีพ ทุกคำพูด ทุกการเคลื่อนไหว สะสะกดสายตาของอาทิตย์ให้อยู่กับเธอเพียงผู้เดียว เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ แสงไฟในห้องทำงานเริ่มเปลี่ยนสีตามเงาของอาทิตย์อัสดงด้านนอก ทว่าบรรยากาศระหว่างคนทั้งคู่กลับร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ จากการระดมสมองกลายเป็นการประสานสายตาที่เต็มไปด้วยเคมีอันตราย "แผนนี้... เสี่ยงเกินไป ถ้าพลาดนิดเดียว บริษัทเราจะเสียความเชื่อมั่นในตลาดหุ้นถาวร" อาทิตย์ท้วงขึ้นเมื่อฟังแผนขั้นสุดท้ายจบ ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ "และที่สำคัญ... ฉันไม่ชอบให้ใครเอาชื่อเสียงของฉันไปล้อเล่น แม้แต่ตัวคุณเองก็ตาม" รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอวางปากกาลง ก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทำงานของเขาจนแทบไม่มีระยะห่าง ปลายจมูกโด่งรั้นเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย "ความเสี่ยงกับความสำเร็จมันคือเหรียญบาทเหรียญเดียวกันค่ะ คุณอาทิตย์... ถ้าคุณไม่กล้าแลก ก็ไม่มีวันชนะ และถ้าคุณไม่ไว้ใจฉันตั้งแต่แรก คุณคงไม่อนุญาตให้ฉันยืนอยู่ตรงนี้หรอกจริงไหมคะ?" คำพูดที่แทงใจดำทำเอาอาทิตย์นิ่งอึ้ง มือหนาที่วางอยู่บนโต๊ะกำเข้าหากันแน่น ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงของเขาทำให้รินรดาต้องแหงนหน้ามองเล็กน้อย ทว่าหญิงสาวไม่มีทีท่าว่าจะถอยหลังหนีแม้แต่นินทาเดียว เธอกลับเงยหน้าสบตากับเขาตรงๆ แรงดึงดูดระหว่างคนทั้งคู่พุ่งสูงจนแทบจะสัมผัสได้ "คุณนี่มัน... ดื้อด้านเสียจริง รินรดา" อาทิตย์พึมพำเสียงพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดหน้าผากมน "ฉันไม่ได้ดื้อค่ะ ฉันแค่... พาคุณเดินไปสู่ชัยชนะต่างหาก" เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของซีอีโอหนุ่มผู้เย่อหยิ่งเต้นผิดจังหวะอย่างรุนแรง มือหนายื่นออกไปหมายจะแตะปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มเนียน ทว่าก่อนที่ปลายนิ้วจะได้สัมผัสผิวเนื้อนุ่ม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูห้องทำงานจะถูกผลักเปิดออกผางโดยไม่รออนุญาต! ร่างสูงโปรดปรานของเลขาหน้าห้องก้าวพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าซีดเผือกจนแทบไร้สีเลือด เสียงหอบหายใจดังสะท้อนก้องห้อง "ท่านซีอีโอคะ... แย่แล้วค่ะ! ตอนนี้... ตอนนี้คุณนิรุตต์พากลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่บุกมาถึงหน้าห้องประชุมใหญ่แล้วค่ะ พวกเขาบอกว่ามีมติเร่งด่วนที่จะ... จะปลดคุณออกจากตำแหน่งทันทีค่ะ!" รินรดาชะงัก รอยยิ้มบนริมฝีปากค้างเติ่ง เช่นเดียวกับอาทิตย์ที่หันขวับไปมองหน้าประตู ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ถูกจุดขึ้นอีกครั้งอย่างรุนแรง *** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ หวังว่าจะชอบแผนการกู้สถานการณ์สุดเดือดในตอนนี้ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนหน้าค่ะ!