ถูกทิ้งในวันที่ไร้ค่า

“เราเลิกกันเถอะรินทร์... แล้วก็ช่วยเก็บของออกจากกิลด์ ‘พยัคฆ์ทมิฬ’ ภายในสิบนาทีนี้ด้วย” น้ำเสียงของ ‘เมย์’ เย็นชาดุจน้ำแข็งที่ถูกราดลงบนกองไฟแห่งความรักที่คุกรุ่นมานานสามปี ดวงตาคู่สวยที่เคยอ่อนโยนกับรินทร์บัดนี้กลับทอดมองเขาด้วยความสมเพช ราวกับเขามิใช่มนุษย์ แต่เป็นเพียงขยะชิ้นหนึ่งที่เกะกะสายตา รินทร์ชะงักมือที่กำลังถืออุปกรณ์ทำความสะอาดชุดเกราะราคาถูก เขานิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาหญิงสาวตรงหน้า แววตาของเขาไม่ได้สั่นไหวอย่างที่เธอคาดหวัง ตรงกันข้าม มันกลับดูว่างเปล่าและเยือกเย็นจนน่าขนลุก “เหตุผลล่ะ? เพราะฉันเป็นแค่ฮันเตอร์เกรด F ที่ทำได้แค่ซ่อมเกราะให้พวกเธอสินะ?” รินทร์เอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบจนน่าใจหาย เมย์แค่นหัวเราะ เหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง “ยังต้องถามอีกเหรอ? คุณน่ะเป็นตัวถ่วงความเจริญของกิลด์เรามานานพอแล้ว หัวหน้ากิลด์ต้องการฮันเตอร์เกรด A เข้ามาเสริมทัพเพื่อลุยดันเจี้ยนระดับสูง และที่สำคัญ... ฉันเองก็กำลังจะเปิดตัวคบหากับ ‘คุณคิน’ ฮันเตอร์เกรด S ที่เพิ่งเซ็นสัญญาเข้ามาใหม่” คำว่า ‘คุณคิน’ ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะเกรดพรีเมียมที่เดินเข้ามาโอบเอวเมย์อย่างถือสิทธิ์ เขาปรายตามองรินทร์ด้วยสายตาเหยียดหยาม ก่อนจะเตะกล่องอุปกรณ์ของรินทร์จนกระจัดกระจายไปทั่วพื้นห้องโถงกิลด์ “ไปซะไอ้สวะ อย่าให้เห็นหน้าในกิลด์นี้อีก ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้รู้ว่าความเจ็บปวดที่แท้จริงมันเป็นยังไง” คินกล่าวพลางกดนิ้วลงบนไหล่ของรินทร์อย่างแรง หวังจะให้เขาทรุดลงไปคุกเข่าต่อหน้าสมาชิกกิลด์คนอื่นๆ ทว่า... รินทร์กลับยืนหยัดมั่นคงราวกับหินผา ความรู้สึกในใจของเขาไม่ได้เจ็บปวดอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ ‘ตื่นขึ้น’ ภายในส่วนลึกของจิตวิญญาณ *‘ตรวจพบความกดดันถึงขีดจำกัด... ระบบคลังสมบัติเหนือจักรวาล เริ่มต้นกระบวนการเชื่อมต่อ’* เสียงสังเคราะห์ที่ดังขึ้นในโสตประสาททำให้รินทร์ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานมหาศาลที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย มันไม่ใช่พลังเวทมนตร์หรือพลังปราณที่ฮันเตอร์ทั่วไปรู้จัก แต่มันคือ ‘อำนาจ’ ที่อยู่เหนือตรรกะของโลกใบนี้ รินทร์ปัดมือคินออกจากไหล่อย่างช้าๆ แววตาของเขากลายเป็นประกายคมกริบ เขาไม่แม้แต่จะมองหน้าเมย์อีกต่อไป ก่อนจะก้มลงเก็บของเพียงไม่กี่ชิ้นที่หลงเหลืออยู่ แล้วเดินออกจากกิลด์ไปท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะเย้ยของสมาชิกกิลด์ที่เคยเรียกเขาว่าสหาย เขาเดินมาหยุดอยู่ที่ตรอกมืดๆ ท้ายกิลด์ ลมหายใจเริ่มหอบถี่ขึ้นเมื่อภาพโฮโลแกรมสีทองสว่างวาบขึ้นตรงหน้า [ยินดีต้อนรับ ‘ผู้ถือครอง’ ระบบคลังสมบัติเหนือจักรวาล] [สถานะปัจจุบัน: ทรัพย์สินติดตัว 0 เครดิต] [ภารกิจแรก: พิสูจน์ความไร้ค่าของผู้ที่เหยียดหยามท่าน] [รางวัลภารกิจ: บัตรเครดิตดำระดับจักรวาล (วงเงินไม่จำกัด) และทักษะ ‘เนตรราชันย์’] รินทร์แสยะยิ้มที่มุมปาก ในใจของเขากำลังคิดคำนวณราคาของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬที่เพิ่งไล่เขาออกมา ความโกรธแค้นในอดีตมลายหายไป เหลือเพียงความกระหายที่จะได้เห็นสีหน้าของคนที่ดูถูกเขาในวันที่เขากลายเป็นคนซื้อ ‘โลกทั้งใบ’ ของพวกเขามาไว้ในกำมือ ในวินาทีนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้องเหนือศีรษะ รินทร์เงยหน้าขึ้นมอง เฮลิคอปเตอร์หรูหราลำหนึ่งบินแหวกอากาศลงมาจอดสนิทที่ลานกว้างหน้ากิลด์ เสียงแรงลมพัดฝุ่นคลุ้งจนพวกที่ยืนอยู่หน้ากิลด์ต้องยกมือขึ้นบังตา ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก ชายชุดดำในสูทเนี๊ยบก้าวลงมา เขาเดินตรงดิ่งมาหารินทร์ที่ยืนอยู่นิ่งๆ ท่ามกลางความตื่นตะลึงของสมาชิกกิลด์พยัคฆ์ทมิฬที่วิ่งกรูออกมาดูเหตุการณ์ ชายคนนั้นโค้งคำนับรินทร์อย่างนอบน้อมที่สุด ก่อนจะยื่นซองจดหมายสีดำสนิทที่ประทับตราสัญลักษณ์ทองคำให้ “คุณรินทร์ครับ... นี่คือบัตรผ่านเข้าสู่การประมูลกิลด์พยัคฆ์ทมิฬที่จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า ท่านเจ้าของระบบสั่งมาว่า... ถ้าใครกล้าไล่คุณออก ท่านจะซื้อทั้งกิลด์แล้วไล่พวกมันออกเองทั้งหมดครับ” รินทร์รับซองจดหมายนั้นมา ก่อนจะหันไปสบตากับเมย์ที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่ไม่ไกล เขาหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่เพิ่งปรากฏขึ้นในมือขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มโอนเงินโชว์บนหน้าจอโฮโลแกรมให้เห็นกันสดๆ ตัวเลขจำนวนมหาศาลที่เกินกว่าที่ฮันเตอร์เกรด S ทั้งชีวิตจะหาได้ ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือน: [โอนเงินมัดจำการซื้อกิจการเรียบร้อย: 50,000,000,000 เครดิต] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับรินทร์ในจุดเริ่มต้นของการล้างแค้นนะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่ายังมีเรื่องราวที่เข้มข้นกว่านี้รอคุณอยู่ในตอนถัดไปค่ะ!