งานเลี้ยงการกุศล

เสียงตบโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสนั่นสะเทือนไปทั่วห้องรับรองของสมาคมแม่บ้านทหารบก ใบหน้าอันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวของ "คุณหญิงรัตนา" ภรรยาอดีตนายพลผู้ทรงอิทธิพลในจังหวัด กำลังแดงก่ำด้วยความอับอายขายหน้า ดวงตาคู่นั้นจ้องมองใบเสนอราคาจัดเลี้ยงในมือราวกับมันคืองูพิษ "แค่ร้านอาหารบ้านๆ ในอำเภอชนบท กล้าดียังไงถึงเสนอราคาสูงลิ่วขนาดนี้! คิดว่าตัวเองเป็นภัตตาคารหรูในเมืองหลวงหรือยังไง รินรดา!" เสียงตวาดแหลมสูงทำให้แขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติที่นั่งอยู่รอบห้องหันมามองเป็นตาเดียว รินรดายืนสงบนิ่งอยู่กลางห้อง ร่างเพรียวระหงในชุดสูทผ้าลินินสีครีมตัดเย็บอย่างประณีตไม่มีทีท่าสะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย เธอยกมุมปากขึ้นยิ้มบางๆ อย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า "เรียนคุณหญิงรัตนาครับ... ราคาที่ดิฉันเสนอไป ไม่ได้สะท้อนแค่ต้นทุนวัตถุดิบอย่างเดียว แต่มันคือมูลค่าของ 'ความปลอดภัย' และ 'รสชาติ' ที่หาไม่ได้จากที่ไหนในจังหวัดนี้ และที่สำคัญ..." รินรดากวาดสายตามองเอกสารในมือ ก่อนจะเงยขึ้นสบตาผู้หญิงจอมปลอมคนนั้นตรงๆ "ในเมื่อทางสมาคมฯ เป็นผู้ติดต่อขอให้ร้าน 'ครัวป่ามหาเสน่ห์' ของดิฉันมารับหน้าเสื่อจัดเลี้ยงงานการกุศลครั้งนี้เอง เพราะภัตตาคารเจ้าประจำของคุณหญิงเกิดอาหารเป็นพิษจนเป็นข่าวใหญ่โต... การที่ท่านจะมาต่อรองราคากับคนกุมความอยู่รอดของงานนี้ เกรงว่าจะดูเสียมารยาทไปหน่อยนะครับ" คำพูดที่สวนกลับอย่างนิ่มนวลแต่เชือดเฉือนถึงกระดูกดำ ทำให้คุณหญิงรัตนากัดฟันกรอดจนกรามแทบแตก หล่อนทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากจำใจเซ็นอนุมัติงบก้อนโตนั้นด้วยมืออันสั่นเทา เพราะถ้าไม่มีฝีมือการทำอาหารระดับเซียนของรินรดามาช่วยกู้หน้า งานการกุศลการกุศลระดมทุนประจำปีที่แขกเหรื่อระดับประเทศจะมาร่วมงาน คงกลายเป็นงานประจานความล้มเหลวของตระกูลหล่อนอย่างแน่นอน ในขณะเดียวกัน ที่ห้องครัวเตรียมการจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ด้านหลัง ผู้กองศิลายืนสวมผ้ากันเปื้อนสีเข้มทับชุดทหารพรางอย่างทะมัดทะแมง สองมือแกร่งกำลังจัดการกับเนื้อวัวออร์แกนิกเกรดพรีเมียมที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากมิติลับของภรรยา ความเงียบขรึมและรัศมีเยือกเย็นตามแบบฉบับนายทหารรบพิเศษ ทำให้ลูกมือและเชฟรับจ้างคนอื่นๆ ในครัวไม่กล้าส่งเสียงดัง แม้แต่พ่อครัวใหญ่จากโรงแรมดังที่ถูกจ้างมาเสริมทัพ ยังต้องแอบลอบมองด้วยความเกรงใจ "ผู้กองครับ ผักสลัดชุดนี้สดจนเหมือนเพิ่งเด็ดออกจากต้นเมื่อกี้เลยครับ ความกรอบกับกลิ่นหอมนี่มัน..." ลูกมือคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความทึ่งขณะยกตะกร้าผักขึ้นมา ศิลาไม่ตอบ เขากลับยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อยเมื่อนึกถึงใบหน้ายามที่ภรรยาตัวน้อยเข้าไป 'จัดการ' สวนป่ามหาเสน่ห์เพื่อคัดสรรวัตถุดิบที่ดีที่สุดสำหรับงานนี้ มือหนาบรรจงหั่นเนื้อด้วยความประณีต ทุกท่วงท่าเปี่ยมไปด้วยความมั่นคงและทรงพลัง สมกับที่รินรดาเคยเอ่ยชมไว้เสมอว่า 'สามีคนนี้คือผู้ช่วยมือหนึ่งที่พึ่งพาได้ในทุกสถานการณ์' "เตรียมเตาถ่านให้พร้อมครับ..." เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยสั่งการ "ภริยาผมกำชับว่า เนื้อยواส่วนนี้ต้องใช้ไฟอ่อนจากไม้ผลเพื่อดึงกลิ่นหอมเฉพาะตัว ห้ามให้ผิดพลาดเด็ดขาด" เวลาล่วงเลยจนถึงยามค่ำคืน แสงไฟระยิบระยับจากโคมไฟคริสตัลส่องกระทบผืนผ้าปูโต๊ะสีขาวบริสุทธิ์ในห้องจัดเลี้ยงหลัก แขกเหรื่อผู้มีเกียรติแต่งกายด้วยชุดราตรีและเครื่องเพชรระยิบระยับกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส ทว่า ทันทีที่ประตูห้องครัวเปิดออกพร้อมกับขบวนรถเข็นอาหารที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่ว บรรยากาศการสนทนาก็พลันเงียบลงโดยฉับพลัน กลิ่นหอมหวนชวนน้ำลายสอของเนื้อยواรมควันสมุนไพรป่า ผสมผสานกับความสดชื่นของน้ำซุปใสเคี่ยวจากกระดูกวัวนานกว่าสิบสองชั่วโมง และซอสสูตรลับเฉพาะตัวที่รินรดาบรรจงปรุงแต่งขึ้นมาด้วยพลังงานจากมิติลับ มันเตะจมูกของทุกคนจนต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ สายตาทุกคู่เปลี่ยนจากความระแวงสงสัย กลายเป็นความกระหายใคร่รู้ทันที รินรดาก้าวออกมาในชุดราตรีสั้นสีมรกตขับผิวผ่อง เธอส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้แก่แขกผู้มีเกียรติ ก่อนจะเริ่มแนะนำเมนูแรกด้วยน้ำเสียงไพเราะน่าฟัง ขณะที่ผู้กองศิลายืนคุมเชิงอยู่ไม่ห่าง คอยสอดส่องความเรียบร้อยด้วยสายตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยว จานแรกถูกเสิร์ฟลงตรงหน้าคุณหญิงรัตนา เป็นสเต็กเนื้อสันนอกย่างราดซอสไวน์แดงผสมผลไม้ป่าออร์แกนิก เนื้อสีชมพูฉ่ำน้ำส่งควันกรุ่นจางๆ ทันทีที่ใช้มีดหั่นลงไป ความนุ่มละมุนไร้ที่ติก็ปรากฏให้เห็น คุณหญิงรัตนาที่ตั้งใจจะหาจุดบกพร่องเพื่อประจานความล้มเหลวของรินรดา จำต้องตักเข้าปากช้าๆ ตามมารยาท ทว่า... ทันทีที่รสชาติอันล้ำLụcระเบิดขึ้นบนปลายลิ้น ดวงตาฝ้าฟางของผู้หญิงจอมหยิ่งก็เบิกกว้างขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา ความหวานฉ่ำของเนื้อที่ละลายในปาก ผสานกับความกลมกล่อมของซอสที่ซึมซาบเข้าถึงเนื้อใน ทำให้หล่อนถึงกับพูดไม่ออก สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ รสชาตินี้... มันเหนือกว่าภัตตาคารระดับมิชลินสตาร์ที่หล่อนเคยบินไปกินถึงต่างประเทศเสียอีก! เสียงชื่นชมเริ่มดังเซ็งแซ่จากโต๊ะรอบข้าง แขกผู้ใหญ่ต่างพากันตักอาหารเข้าปากด้วยความหลงใหล จนลืมมารยาทในสังคมชั้นสูงไปชั่วขณะ รินรดายืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ แผนการยกระดับชื่อเสียงร้านอาหารของเธอในคืนนี้ประสบความสำเร็จเกินคาดหมาย เม็ดเงินมหาศาลและอำนาจต่อรองในมือของเธอกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างไม่มีใครหยุดยั้งได้ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปอย่างชื่นมื่น เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับร่างของชายแปลกหน้าในชุดสูทสีเข้มราคาแพงคนหนึ่ง ก็เดินแหวกฝูงชนตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะของรินรดา สายตาของชายคนนั้นจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นนามบัตรสีทองอร่ามมาให้ พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้ผู้กองศิลาต้องหรี่ตาลงทันที "สวัสดีครับคุณรินรดา... ผมได้รับคำสั่งจาก 'นายใหญ่' ให้มารับซื้อสูตรอาหารทั้งหมดในร้านของคุณ ในราคาที่คุณไม่มีวันปฏิเสธได้..." ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลหนาเตอะวางลงบนโต๊ะกลางงานเลี้ยง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของฟาร์มเมอร์สุขใจด้วยดีเสมอมานะครับ