พบเธอท่ามกลางซากปรักหักพัง

แรงลมมหาศาลจากใบพัดของเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะสีดำสนิททั้งสิบลำ พัดกระโชกจนเศษกระจกและเอกสารในห้องประชุมกิลด์ปลิวว่อนราวกับพายุหิมะ ไรอันทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น สองขาอ่อนแรงจนไม่สามารถพยุงร่างของตัวเองได้อีกต่อไป นัยน์ตาเบิกโพ้าง ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ขณะที่ทหารรับจ้างระดับตำนานนับร้อยนายยังคงคุกเข่าก้มศีรษะให้อาคินอย่างพร้อมเพรียง ความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมไปทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงคำรามต่ำๆ ของเครื่องยนต์เจ็ทที่สะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาท "พวกคุณ... ลุกขึ้นเถอะครับ" อาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาคมกริบกวาดมองร่างของไรอันที่กำลังสั่นเทาอยู่เบื้องลึก "ส่วนแก... ไรอัน จำใส่กะโหลกไว้ให้ดีว่า เกมระหว่างเราเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น" สิ้นคำพูด อาคินก็หันหลังให้เศษสَวะที่เคยเหยียดหยามเขา ร่างสูงโปรสง่างามก้าวเดินผ่านกลุ่มทหารรับจ้างตรงไปยังระเบียงกว้างที่ถูกแรงลมพัดเปิดออก ที่นั่น... แสงไฟสีแดงกะพริบจากระบบนำทางของเฮลิคอปเตอร์ลำหลักกำลังส่องสว่างรอรับการมาถึงของเขา เป้าหมายต่อไปไม่ใช่การเหยียบย่ำคนปลอมเปลือกเหล่านี้ให้จมดินอีกต่อไป แต่คือการเร่งรีบไปยัง 'เขตบูรณปฏิสังขรณ์โซนศูนย์' พื้นที่รกร้างนอกกำแพงเมือง ที่ซึ่งสัญญาณชีพของลูน่า—หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของเขากำลังกะพริบเตือนด้วยสีแดงฉานขั้นวิกฤต "ท่านอาคินครับ ทุกอย่างพร้อมแล้วครับ" เสียงรายงานจากหัวหน้าหน่วยทหารรับจ้างดังผ่านเครื่องสื่อสารไร้สาย "ทีมค้นหาตรวจพบร่องรอยการปะทะ และขณะนี้คุณลูน่ากำลังถูกไล่าโดย 'สไปเดอร์ควีน' บอสระดับต่ำที่หลุดลอดออกมาจากรอยแยกมิติครับ" หัวใจของอาคินกระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง แม้ระบบ 'จ่ายเพื่อชนะ' จะมอบอำนาจและความมั่งคั่งให้เขากวาดล้างกิลด์ใหญ่ได้ในพริบตา แต่เงินทองมหาศาลพวกนั้นก็ไม่อาจซื้อเวลาที่สูญเสียไปได้ "นำทางไป!" อาคินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่แฝงไปด้วยความร้อนรน นัยน์ตาคมกริบฉายแววดุดันราวกับพญาอินทรีที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสิ่งที่ขวางทาง ร่างของอาคินทะยานขึ้นสู่บันไดเชือกของเฮลิคอปเตอร์ ก่อนที่เครื่องยนต์ไอพ่นจะคำรามก้องและพุ่งทะยานแหวกฟ้ามืดมิดด้วยความเร็วสูงสุด มุ่งตรงสู่ซากปรักหักพังเบื้องล่างที่ไร้ซึ่งแสงไฟ *** ณ ใจกลางเขตบูรณปฏิสังขรณ์โซนศูนย์ ฝุ่นควันและกลิ่นอายความตายคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ตึกรามบ้านช่องพังทลายกลายเป็นกองอิฐปูน เศษเหล็กขึ้นสนิมระเกะระกะ ท่ามกลางความมืดมิด มีเงาร่างเพรียวบางของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังวิ่งสุดชีวิต ลมหายใจของเธอกระชั้นชิด เหงื่อกาฬไหลโทรมกายจนเสื้อผ้าขาดวิรุจ ลูน่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด มือเรียวบางที่เต็มไปด้วยรอยแผลถลอกกำกริชสั้นขึ้นมาป้องกันตัวอย่างสั่นเทา แถบสถานะเหนือศีรษะของเธอกะพริบเตือนเป็นสีแดงฉาน—*[HP: 4/100]* และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น แต้มสะสมของเธอติดลบถึงสามหลัก ทำให้สกิลพื้นฐานทั้งหมดถูกล็อกอย่างสมบูรณ์ "แฮก... แฮก... ทำไม... ทำไมโชคชะตาถึงต้องกลั่นแกล้งกันขนาดนี้ด้วยนะ" เสียงหวานเอ่ยพึมพำด้วยความสิ้นหวัง นัยน์ตากลมโตคู่สวยฉายแววเจ็บปวดแต่ไม่ยอมแพ้ เบื้องหน้าของเธอคือทางตัน กำแพงคอนกรีตสูงชันที่พังถล่มลงมาปิดกั้นเส้นทางหนี และเบื้องหลัง... เสียงกรีดแหลมสูงของอสูรกายแปดขากำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกขณะ *กรี๊ดกกกก—!* ดวงตาสสีแดงฉานนับคู่ของ 'สไปเดอร์ควีน' ส่องประกายวาวโรจน์ในความมืด มันคือแมงมุมยักษ์กลายพันธุ์ระดับต่ำที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอายความอ่อนแอ ขาหน้าอันแหลมคมราวกับใบมีดกวาดฟาดเข้าใส่เศษซากตึกจนแหลกละเอียดเป็นจุล แรงลมจากการโจมตีทำให้ร่างของลูน่าปลิวไปกระแทกกับกำแพงอย่างจัง *อัก!* หญิงสาวสำลักลิ่มเลือดออกมาคำโต ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วแผ่นหลัง เธอยันกายลุกขึ้นพิงกำแพงอย่างยากลำบาก มองดูเงาดำมหึมาที่กำลังเงื้อมก้ามอันน่าสะพรึงขึ้นสูงเพื่อปลิดชีพเธอในคราเดียว "จบกันแค่นี้สินะ..." ลูน่าหลับตาลงช้าๆ น้ำใสๆ เอ่อคลอเบ้า แต่วินาทีสุดท้ายก่อนที่ความมืดจะกลืนกิน เธอกลับไม่ได้นึกถึงความอยุติธรรมของระบบ แต่ภาพใบหน้าของชายหนุ่มผู้เงียบขรึมคนนั้น... อาคิน กลับผุดขึ้นมาในห้วงคำนึง "ขอโทษด้วยนะ... อาคิน ฉันคงอยู่ดูวันที่คุณประสบความสำเร็จไม่ได้แล้ว..." *ฉับพลัน!* ก่อนที่ก้ามมקרมของอสูรกายจะตวัดลงมา เสียงคำรามก้องของเครื่องยนต์เจ็ทความเร็วสูงก็แหวกอากาศลงมาดั่งสายฟ้าฟาด! ลำแสงสปอตไลท์ทรงพลังจากเฮลิคอปเตอร์รบพุ่งตรงลงมากวาดล้างความมืดมิดในรัศมีร้อยเมตร เผยให้เห็นร่างของแมงมุมยักษ์ที่ถูกตรึงไว้ด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูงจากโดรนรบจู่โจมที่บินลงมาล้อมรอบในพริบตา ลูน่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เธอมองผ่านแสงจ้าของสปอตไลท์ไปยังร่างสูงโปร่งที่กระโดดลงมาจากเชือกของเฮลิคอปเตอร์ด้วยความเร็วสูง ร่างนั้นลงสู่พื้นดินอย่างสง่างามโดยไม่แม้แต่จะมีฝุ่นเกาะติดกาย และก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยชื่อของเขา อาคินก็ก้าวเข้ามาประชิดตัว ช้อนร่างอันบอบบางของเธอลุกขึ้นสู่อ้อมอกที่อบอุ่นและมั่นคง ปลายนิ้วเรียวอุ่นเกลี่ยคราบเลือดและหยาดเหงื่อออกจากแก้มเนียนอย่างแผ่วเบา "มาสายไปสินะครับ... คนดีของผม" เสียงทุ้มนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจเอ่ยกระซิบข้างใบหู ลูน่าซบหน้าลงกับอกแกร่ง น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ไหลทะลักออกมาทันที "อาคิน... ทำไม... คุณถึงมาอยู่ที่นี่..." อาคินไม่ตอบคำถามนั้น เขายกมือขึ้นแตะอากาศเบื้องหน้า หน้าต่างอินเทอร์เฟซสีทองอร่ามของระบบพิกเซลเด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังชัดเจนจนก้องไปทั่วบริเวณซากปรักหักพัง *[ระบบตรวจพบความเสียหายของคู่ชีวิต: เปิดใช้งานโหมด 'ล้างบางอัตโนมัติ' (Auto-Purge Mode)]* *[ท่านต้องการชำระเงินจำนวน 10,000,000 เครดิต เพื่อซื้อสิทธิ์ขาดในการทำลายล้างเป้าหมายทั้งหมดในรัศมี 1 กิโลเมตร หรือไม่?]* *[กด [ยืนยัน] เพื่อกวาดล้างซากสวะ และซื้อความสุขคืนให้ยัยนักล่าแต้มติดลบ]* อาคินจ้องมองหน้าต่างระบบด้วยแววตาเย็นชาไร้ความปรานี นิ้วเรียวกดปุ่มยืนยันลงไปบนหน้าจอโฮโลแกรมอย่างไร้ความลังเล *ติ๊ง!* เสียงอนุมัติจากบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดดังขึ้นอย่างกังวาน ทันใดนั้น ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือเขตซากปรักหักพังก็ถูกย้อมด้วยแสงสีทองอร่ามระยิบระยับราวกับดวงดาวนับล้านดวงกำลังร่วงหล่นลงมา ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความสะใจระดับพรีเมียมในตอนนี้นะครับ --- **[CLIFFHANGER HOOK - อ่านตอนต่อไปทันที]:** แสงสีทองระยิบระยับจากระบบพิกเซลไม่ได้เพียงแค่กำจัดสไปเดอร์ควีนจนสลายกลายเป็นฝุ่นผงในพริบตาเท่านั้น แต่แรงระเบิดจากวงเงินมหาศาลกลับไปกระชากผนึก 'ประตูมิติปริศนา' ที่ฝังอยู่ใต้ดินลึกลงไปสามร้อยเมตรให้เปิดออก พร้อมกับเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวของ 'ราชาแห่งความมืด' ที่ถูกกักขังมานานนับพันปี และดวงตาสีแดงคู่มหึมาที่กำลังจ้องมองตรงมาที่อาคินกับลูน่าจากความมืดมิดเบื้องล่าง!