แผนซ้อนแผน

เสียงปรบมือเยาะเย้ยในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทวิศวกรรมชั้นนำดังขึ้นราวกับเสียงหัวเราะเยาะของภูตผี เมธาวีลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงเชิดขึ้นอย่างผู้ชนะ แววตาของเธอจ้องมองรินรดาด้วยความสมเพชเวทนา เอกสารแบบร่างโครงสร้างโปรเจกต์ร้อยล้านถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกเสียงดังสนั่น ราวกับต้องการประกาศศักดาว่าใครคือเจ้าของผลงานตัวจริงในห้องนี้ "น่าเสียดายนะคะวิศวกรสาวฝีปากกล้า... มั่นหน้ามั่นโหนกว่าเก่งนักหนา แต่สุดท้ายผลงานชิ้นเอกก็ตกเป็นของคนที่มีปัญญาจ่ายมากกว่าอยู่ดี" เมธาวีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน กวาดสายตามองผู้บริหารระดับสูงที่นั่งเงียบกริบราวกับใบไม้ไหว ทุกคนต่างก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีใครกล้าปริปากปกป้องหญิงสาวแม้แต่คนเดียว เพราะอำนาจเงินตราและนามสกุลของเมธาวีกำลังค้ำคอพวกเขาอยู่ รินรดาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวอย่างที่อีกฝ่ายคาดคิด เธอยังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ มุมปากสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างเยือกเย็น ราวกับกำลังดูการแสดงตลกราคาถูกบนเวที หญิงสาวใช้ปลายนิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ สะท้อนความมั่นใจที่เปี่ยมล้นจนเมธาวีเริ่มรู้สึกขัดตา "มั่นใจจังเลยนะคะ... ว่าสิ่งที่ขโมยมามันจะเป็นของคุณไปได้ตลอดกาล" รินรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียաբเรื่อย ทว่าเฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทันจนเมธาวีชะงักไปชั่วขณะ "เธอพูดบ้าอะไร! มีหลักฐานหรือไงว่าฉันขโมย! อยากจะฟ้องก็เชิญตามสบาย เพราะต่อให้เธอไปฟ้องศาล ศาลเขาก็เชื่อคนที่มีเงินจ้างทนายเก่งกว่าอยู่ดี!" เมธาวีแผดเสียงออกมาด้วยความร้อนรน สีหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ทว่า ก่อนที่บรรยากาศในห้องจะเดือดดาลไปมากกว่านั้น ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้þมารยาท ร่างสูงสง่าของคิรากร ซีอีโอมหาเศรษฐีผู้กุมอำนาจการเงินครึ่งหนึ่งของประเทศก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าไร้รอยยิ้ม ออร่าความเย็นชาและกดดันแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนทุกคนต้องกลั้นหายใจ รองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นห้องเงียบเชียบแต่น่าเกรงขาม เมธาวีเปลี่ยนสีหน้าจากเกรี้ยวกราดเป็นยิ้มหวานหยาดเยิ้มทันที เธอก้าวเข้าไปหาชายหนุ่มพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อ "คุณคิรากรคะ มาก็ดีเลยค่ะ ผู้หญิงคนนี้ไม่ยอมรับความจริงแถมยังกล่าวหาว่าฉันขโมยผลงานอีก คุณต้องช่วยเมย์ด้วยนะคะ..." คิรากรปรายตามองเมธาวีเพียงหางตา รังสีความรังเกียจพุ่งทะยานออกมาอย่างไม่ปิดบัง เขาก้าวผ่านร่างของไฮโซสาวไปราวกับเธอเป็นเพียงธาตุอากาศ สร้างความหน้าชาให้กับเมธาวีเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มเดินตรงไปหยุดยืนเคียงข้างรินรดา ก่อนจะวางมือหนาลงบนพนักเก้าอี้ของหญิงสาวอย่างแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน "กล่าวหาเหรอครับคุณเมธาวี..." คิรากรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่น่ากลัว เขายกสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาปลดล็อก ก่อนจะหมุนหน้าจอให้ทุกคนในห้องได้เห็นภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดชัดเจนแจ่มแจ้ง "ผมคงต้องบอกข่าวร้าย... ว่าผมรู้เรื่องนี้ตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณแอบย่องเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของรินรดาแล้วล่ะครับ" ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นเมธาวีกำลังแอบคัดลอกไฟล์งานทั้งหมดลงในแฟลชไดรฟ์อย่างลนลาน สีหน้าของเมธาวีซีดเผือดลงทันทีราวกับคนไร้เลือด เม็ดเหงื่อผุดซึมตามไรผม ร่างกายเริ่มสั่นเทาจนควบคุมไม่อยู่ "ไม่... ไม่จริง! นี่มันภาพตัดต่อ!" เมธาวีกรีดร้องออกมาด้วยความสติหลุด เธอพยายามพุ่งเข้ามาแย่งโทรศัพท์แต่มือหนาของบอดี้การ์ดด้านหลังได้ล็อกตัวเธอไว้เสียก่อน "ตัดต่ออย่างนั้นเหรอครับ?" คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ สายตาคมกริบราวกับใบมีดกวาดมองผู้บริหารที่เคยเข้าข้างเมธาวีจนทุกคนต้องรีบหลบสายตา "นอกจากภาพวงจรปิดแล้ว ฝ่ายกฎหมายของผมยังตรวจพบเส้นทางการเงินที่คุณโอนเงินใต้โต๊ะให้กับกรรมการบริษัทสามคนเพื่อฮุบโปรเจกต์นี้ด้วย... เตรียมตัวรับหมายศาลข้อหาลักทรัพย์ลิขสิทธิ์และติดสินบนเจ้าพนักงานในภาคเอกชนได้เลยครับ เพราะผมจะไม่มีทางยอมความเด็ดขาด" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวเมธาวีที่กำลังทรุดฮวบคราบน้ำตาไหลพรากด้วยความสิ้นหวัง หญิงสาวโน้มตัวลงกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ดังพอให้ได้ยินกันทั้งห้อง "บอกแล้วไงคะ... ว่าของปลอมต่อให้เอาทองมาเคลือบยังไงมันก็คือของปลอมวันยังค่ำ รสนิยมต่ำๆ แบบคุณน่ะ เหมาะกับการนั่งมองฉันเหยียบย่างขึ้นไปจุดสูงสุดมากกว่านะ" เมธาวีกรีดร้องออกมาอย่างคลุ้มคลั่งเมื่ออนาคตและชื่อเสียงของตนเองพังทลายลงในพริบตาเดียว ทว่าความวินาศสันตะโรยังไม่จบลงเพียงแค่นั้น เมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือของประธานกรรมการบริหารบริษัทดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับข้อความด่วนจากตลาดหลักทรัพย์ที่ส่งตรงมายังหน้าจอของทุกคนในห้องประชุม "คุณ... คุณคิรากรครับ! หุ้นของบริษัทเมธาวีโฮลดิ้งกำลังดิ่งลงเหว... มีคนกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดและสั่งเทขายในเวลาเดียวกัน... ตอนนี้บริษัทกำลังจะล้มละลายแล้วครับ!" เสียงของประธานกรรมการสั่นเครือด้วยความหวาดผวา คิรากรยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น เขาปรายตามองเมธาวีที่ตอนนี้ทรุดลงไปนอนกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง ก่อนจะเอ่ยประโยคพิฆาตที่ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับช็อกตาค้าง "ของขวัญชิ้นเล็กๆ น้อยๆ จากผม... หวังว่าคุณจะชอบมันนะ6ครับ เพราะความจริงแล้ว... บัญชีธนาคารทั้งหมดของคุณ ถูกอายัดโดยคำสั่งศาลตามคำร้องขอของผมตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้วล่ะครับ" ด้วยรักจากใจ... ไอศกรีมมินต์ช็อกค่ะ