ฟื้นคืนชีพในวันที่ครอบครัวกดขี่

"ถ้าพวกแกยังกล้าเอาเงินเบี้ยเลี้ยงทุรกันดารของสามีฉันไปส่งเสียให้ลูกชายพวกแกเรียนต่ออีกแม้แต่หยวนเดียว ฉันนี่แหละจะไปฟ้องกรมพลาธิการทหารให้มาตรวจบัญชีครัวเรือนนี้ด้วยตัวเอง!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นจนถ้วยชามกระเบื้องเคลือบราคาถูกบนโต๊ะอาหารสั่นสะเทือน หลินฟางสะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เคยรู้สึกราวกับถูกสาลี่บรรทุกถ่านทับถมมาทั้งคืนบิดเกร็งอย่างฉับพลัน ดวงตาที่เคยพร่ามัวและเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้น ค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น กวาดมองไปรอบห้องโถงดินอัดแน่นขนัดไปด้วยกลิ่นอับของคราบเหงื่อและกลิ่นควันถ่าน นี่ไม่ใช่ห้องพักหรูหราในปักกิ่งปี 2024 ที่เธอนอนป่วยตายอย่างโดดเดี่ยวบนเตียงโรงพยาบาล... นี่คือบ้านพักทหารเก่าคร่ำครึที่มณฑลจี๋หลิน ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 1982 ยุคสมัยที่ข้าวปลาอาหารยังต้องใช้คูปอง และเธอยังเป็นแค่ "สะใภ้บ้านนอก" ผู้โง่เขลาที่ถูกครอบครัวสามีจอมสูบเลือดสูบเนื้อโขกสับจนไม่เหลือชิ้นดี "นังสารเลวหลินฟาง! แกกล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่แม่ของฉัน!" เสียงแหลมปรี๊ดของจ้าวซิ่วหลาน พี่สะใภ้รองผู้มีใบหน้าหยักศกและริมฝีปากบางเฉียบดั่งใบมีด พุ่งเข้ามาหมายจะหยิกทึ้งแขนของเธอตามความเคยชิน ทว่า หลินฟางในเวลานี้ไม่ใช่คนเดิมที่ยอมก้มหน้ารับกรรมอีกต่อไป พรึบ! หลินฟางเอี้ยวตัวหลบอย่างรวดเร็วราวกับปลาไหล มือเรียวบางที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักคว้าเข้าที่ข้อมือของจ้าวซิ่วหลานแล้วบิดกระชากตามแรงเหวี่ยงอย่างแม่นยำ เป็นทักษะการป้องกันตัวที่ติดตัวอนักลงทุนสาวสายเหี้ยมผู้ต้องเผชิญหน้ากับเจ้าหนี้หน้าเลือดในตลาดหุ้นมานับไม่ถ้วน! "โอ๊ย! นังบ้า! แกกล้าทำร้ายฉันเหรอ แม่ดูมันสิ!" จ้าวซิ่วหลานร้องโอดครวญหน้าตาบิดเบี้ยว เมื่อข้อมือของนางถูกบีบจนแทบหัก แม่สามีอย่างนางถังที่นั่งหน้าถมึงทึงอยู่หัวโต๊ะ ถึงกับวางตะเกียบกระแทกชามข้าวเสียงดังสนั่น ดวงตาหรี่เล็กจ้องมองสะใภ้คนเล็กด้วยความตกตะลึงระคนโกรธเกรี้ยว นางไม่เคยเห็นหลินฟางกล้าต่อปากต่อคำ หรือมีแววตาดุดันเยียบเย็นเช่นนี้มาก่อน "หลินฟาง! แกกินดีหมีหัวใจเสือมาจากไหน ถึงได้กล้าทำกิริยาต่ำทรามใส่พี่สะใภ้แล้วยังกล้าขึ้นเสียงต่อหน้าฉัน ผู้หญิงไร้ค่าอย่างแกแต่งเข้าบ้านตระกูลหยางมาสามปี ผลิดอกออกผลก็ไม่ได้แถมยังกินข้าวเปลืองหลวง สามีแกส่งเงินเดือนมาเท่าไหร่ แกก็ต้องเอามาจุนเจือครอบครัวให้หมด นั่นคือหน้าที่ของแก!" คำพูดอันเห็นแก่ตัวและไร้ยางอายพรั่งพรูออกมาจากปากของแม่สามีผู้ไม่เคยเห็นค่าของใครนอกจากลูกชายคนโปรด หลินฟางแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แหบพร่าแต่กลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นมาทันตาเห็น หน้าที่หรือ? หน้าที่ที่ต้องส่งเงินเบี้ยเสี่ยงภัยของหยางเฉิง สามีผู้เอาชีวิตไปแขวนไว้บนเส้นด้ายที่ชายแดน มาให้ตระกูลจอมปลอมนี่เอาไปสร้างอนาคตให้น้องสามสอบจอหงวนงั้นหรือ? ช่างน่าขันสิ้นดี! ในชาติก่อน เธอก้มหน้าก้มตาทำงานหามรุ่งหามค่ำ ยอมแม้กระทั่งอดมื้อกินมื้อเพื่อส่งเงินทั้งหมดให้บ้านนี้ตามคำลวงว่า "เก็บไว้เป็นกองกลางของครอบครัว" แต่สุดท้ายเมื่อหยางเฉิงพิการและปลดประจำการกลับมา พวกเขากลับขับไล่ไสส่งสามีภรรยาคู่นี้ออกไปตากลมหนาวตายข้างถนนอย่างไร้เยื่อใย! ปัง! เสียงทุบโต๊ะครั้งที่สองดังขึ้น แต่คราวนี้ไม่ใช่เสียงของแม่สามี หากแต่เป็นเสียงที่มาจากพลังจิตใต้สำนึกบางอย่างที่สั่นสะเทือนอยู่ภายในหน้าอกข้างซ้าย [ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นสมองระดับสูง ระบบ 'เทรดเดอร์แห่งยุค' ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ 100%] [ยินดีต้อนรับกลับสู่อดีตครับ ท่านประธานหลิน ฟาง] เสียงสังเคราะห์ก้องกังวานขึ้นในห้วงความคิด พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งใสสีฟ้าครามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะสายตาของเธอ มันแสดงกราฟราคาหุ้น พอร์ตการลงทุนในอนาคต และที่สำคัญที่สุดคือ "มิติลับคลังสินค้า" ขนาดมหึมาที่บรรจุเสบียง ยา และทองคำแท่งบริสุทธิ์ไว้ล้นหลาม ซึ่งเธอบริหารจัดการมันมาตลอดชีวิตในชาติก่อน! หลินฟางสูดลมหายใจเข้าลึก 25 วินาที ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองหน้าทุกคนในครอบครัวทีละคนด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "เงินเดือนของหยางเฉิง เป็นหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อของสามีฉัน เขาไม่ได้เอาหน้าไปเสี่ยงตายที่ชายแดนเพื่อให้พวกคุณเอาเงินมาผลาญเล่น!" หลินฟางกวาดสายตามองหน้าแม่สามีอย่างไม่เกรงกลัว "นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป... เงินแม้แต่เฟินเดียวจากหยางเฉิง จะไม่มีทางหลุดลอดออกจากกระเป๋าฉันไปให้พวกปลิงดูดเลือดอีกแม้แต่แดงเดียว!" "นัง... นังเด็กเนรคุณ!" แม่สามีตัวสั่นเทาด้วยความโกรธจัดจนลมแทบจับ ชี้หน้าสะใภ้เล็กด้วยมือที่สั่นระริก "ถ้าแกกล้าตัดขาดเรื่องเงิน งั้นก็ไสหัวออกจากบ้านหลังนี้ไปซะ! อย่าอยู่ร่วมชายคาเดียวกันอีก!" จ้าวซิ่วหลานรีบเสริมทันทีด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย "ใช่! ออกไปเลย ไปให้พ้น! ดูซิว่าไม่มีตระกูลหยางคอยคุ้มหัว แกกับไอ้สามีพิการใกล้ตายของแกจะเอาปัญญาที่ไหนกินข้าว!" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบขาดผึ่ง ทุกคนต่างรอคอยให้หลินฟางร้องห่มร้องไห้กราบกรานขอขมาตามบทบาทที่ควรจะเป็น ทว่า หญิงสาวกลับเหยียดยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น "ไล่ฉันออกงั้นหรือคะ?" หลินฟางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากรัศมีของนักลงทุนพันล้านแผ่ซ่านออกมาจนคนในครอบครัวถึงกับผอยถอยหลัง "จำเอาไว้ให้ดี คนที่จะต้องออกไปจากบ้านหลังนี้... คือพวกคุณต่างหาก!" ในขณะที่ทุกคนกำลังอึ้งงันกับคำประกาศกร้าว ทันใดนั้นเอง ประตูไม้หน้าบ้านก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ความปรานี ลมหนาวพัดกรูเกลียวเข้ามาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มที่เต็มไปด้วยฝุ่นดินจากการเดินทางไกล ใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจางๆ ดวงตาคู่นคมดุจเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองสถานการณ์ภายในบ้านแวบเดียวก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของภรรยา "ใครกล้าไล่ภรรยาผมออกจากบ้าน... บอกผมมาซิครับ" เสียงทุบหูทุบตาอันทรงพลังและเปี่ยมด้วยไอสังหารของ "พันจ่าสิบเอกหยางเฉิง" ดังขึ้น พร้อมกับที่เขาก้าวเข้ามาบังร่างของหลินฟางไว้ด้านหลังอย่างปกป้องทันที หัวใจของหลินฟางกระตุกวูบ ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลทะลักเข้าสู่ขั้วหัวใจอย่างรุนแรง สามีผู้ซื่อสัตย์และรักเธอสุดชีวิตคนนี้... กลับมาทันเวลาพอดี ทว่า ก่อนที่ใครจะได้ทันเอ่ยคำพูดใดต่อ กลิ่นหอมเย้ายวนใจอันคุ้นเคยอย่างประหลาดก็โชยมาจากทิศทางห้องครัวหลังบ้าน เป็นกลิ่นเครื่องเทศเข้มข้นผสมผสานกับความหอมมันของเนื้อตุ๋นที่เคี่ยวจนเปื่อยนุ่ม ซึ่งเป็นเมนูเด็ดที่ไม่มีทางหาได้จากบ้านจนๆ หลังนี้อย่างแน่นอน! ดวงตาทุกคู่ในบ้านเบิกกว้างด้วยความตกใจ หันขวับไปมองทางห้องครัวพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ...กลิ่นหอมของ "เนื้อตุ๋นน้ำแดงสูตรลับ" ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้านอย่างรุนแรง ชนิดที่ต่อให้เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่ไกลออกไปสามลี้ก็ยังต้องน้ำลายสอ! ---------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" เสมอมานะครับ