เริ่มต้นเส้นทางเนโครแมนเซอร์สายปั่น

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณลอยคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิด ทว่าสิ่งที่ชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใดในวินาทีนี้ คือเสียงแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานที่กำลังกะพริบถี่รัวอยู่ตรงหน้าเรนเดล นักศึกษาปีสามภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ผู้กำลังคิดว่าเขาน่าจะเลือกนอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่มในวันหยุด มากกว่าการมานั่งสวมหมวกเนิฟรอน (Neuron-VR) เพื่อทดสอบเกมเสมือนจริงฟอร์มยักษ์ที่เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการอย่าง *“Chronicle of Infinite Dungeon”* “ผู้เล่นเรนเดล… กระบวนการเชื่อมต่อจิตสำนึกเสร็จสมบูรณ์ 99.9% ตรวจพบความผิดปกติในระบบคลาสเริ่มต้น… คำเตือน! ข้อมูลคลาสของท่านไม่สอดคล้องกับฐานข้อมูลหลัก กรุณายืนยันการรับมอบอาชีพ ‘ข้อผิดพลาดแห่งความมืด (Glitch Necromancer)’ ซึ่งถูกจัดให้อยู่ในลำดับความล้มเหลวสูงสุดของเซิร์ฟเวอร์” เสียงสังเคราะห์ของระบบ AI ส่วนกลางดังขึ้นด้วยโทนเสียงราบเรียบ ไร้อารมณ์ แต่มันกลับทำให้มุมปากของเรนกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้ เขากวาดสายตามองหน้าต่างสถานะสีแดงฉานที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ มิติรอบตัวเป็นห้องโถงหินปูนสไตล์โกธิคที่เย็นเยียบ ไร้ซึ่งผู้เล่นคนอื่น เนื่องจากเขาเลือกจุดเกิดแบบสุ่มที่ลึกที่สุดในดันเจี้ยนระดับทุรกันดาร “อาชีพที่ล้มเหลวที่สุดอย่างนั้นหรือครับ?” เรนพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ดวงตาคู่คมใต้กรอบแว่นใสฉายแววพินิจพิจารณาอย่างนักวิเคราะห์ระบบ “สำหรับคนอื่น ‘บั๊ก’ หรือ ‘ข้อผิดพลาด’ อาจหมายถึงหายนะที่ต้องรีบแจ้งทีมซัพพอร์ต แต่สำหรับวิศวกรซอฟต์แวร์ผู้ผ่านคืนวันส่งโปรเจกต์ไฟลนก้นมานับไม่ถ้วนแล้วล่ะก็… สิ่งนี้มันคือ ‘ช่องโหว่’ ชั้นดีในการสร้างฟีเจอร์ใหม่ชัดๆ ครับ” ในโลกของ *Chronicle of Infinite Dungeon* ที่ผู้เล่นนับล้านต่างแย่งกันเลือกอาชีพสายนักรบศักดิ์สิทธิ์ นักเวทธาตุ หรือนักฆ่าเงา เพื่อหวังจะเติบโตอย่างรวดเร็วและสง่างาม อาชีพ ‘เนโครแมนเซอร์’ หรือผู้ควบคุมความตายถูกมองว่าเป็นสายอาชีพที่เล่นยากและน่ารังเกียจอยู่แล้ว แต่คำว่า *‘Glitch Necromancer’* ที่เขากดสุ่มได้โดยบังเอิญในวินาทีที่เซิร์ฟเวอร์เกิดอาการแลค (Lag) ชั่วขณะ กลับไม่ใช่เนโครแมนเซอร์ธรรมดา ระบบอธิบายไว้ชัดเจนว่า เขานอกจากจะไม่สามารถเรียกกองทัพโครงกระดูกอันทรงพลังออกมาได้ตามตำราแล้ว วิญญาณที่เขาอัญเชิญมาทุกตนจะมี ‘อาการผิดปกติทางจิตวิญญาณ’ หรือพูดง่ายๆ ว่าเป็นมอนสเตอร์ตกรุ่นที่สมองกลับและสื่อสารไม่รู้เรื่อง *ติ๊ง!* [ท่านได้รับทักษะติดตัว: [ปั้นแต่งซากศพด้วยตรรกะวิบัติ (Logic Corruption)] - อนุญาตให้ท่านดัดแปลงโค้ดคำสั่งของวิญญาณเร่ร่อนให้ทำในสิ่งที่มันไม่ควรจะทำได้ แต่มีความเสี่ยง 89% ที่วิญญาณตนนั้นจะลุกขึ้นมาบ่นเรื่องสวัสดิการแรงงาน] [ท่านได้รับทักษะเรียกใช้งาน: [อัญเชิญสหายสายชิล (Summon Chill Soul)] - เรียกวิญญาณมอนสเตอร์ระดับต่ำสุดขึ้นมา 1 ตนเพื่อเป็นเพื่อนคุยแก้เหงาในดันเจี้ยน] “ให้ตายสิ นี่มันเกมผจญภัยแฟนตาซีหรือบริษัทสตาร์ทอัพที่กำลังขาดสภาพคล่องกันแน่ครับเนี่ย” เรนถอนหายใจยาวเหยียดพลางส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มยืนยันการรับอาชีพอย่างไร้ความลังเล ทันใดนั้น พื้นหินเบื้องหน้าก็สั่นสะเทือนเบาๆ หมอกสีม่วงเข้มพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแตกของพื้นดิน เสียงโหยหวนอันน่าสังเวชของวิญญาณเร่ร่อนดังระงมไปทั่วโถงถ้ำ บรรยากาศรอบตัวกดดันจนชวนให้ขนหัวลุก แต่นั่นเป็นเพียงฉากหน้าเพื่อความสมจริงเท่านั้น เพราะเมื่อกลุ่มหมอกจางลง สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเรนกลับไม่ใช่โครงกระดูกถือเคียวหรืออัศวินความมืดน่าเกรงขาม แต่มันคือ… สไลม์สีฟ้าใสที่กำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น ส่งเสียงกรนเบาๆ *ฟี้… คร่อก…* แถมยังมีป้ายกระดาษเล็กๆ แขวนไว้ที่ลำตัวเขียนด้วยลายมือโย้เย้ว่า *‘กำลังพักร้อน ห้ามรบกวน’* เรนกะพริบตาปริบๆ เขานั่งยองๆ ลงตรงหน้าเจ้าสไลม์ตัวนั้น ยื่นนิ้วไปจิ้มเบาๆ ที่เนื้อนิ่มๆ ของมัน “นี่คุณวิญญาณครับ ตื่นครับ นี่มันเวลาทำงาน ไม่ใช่เวลามานอนกราบพื้นถ้ำนะครับ” สไลม์ตัวนั้นสะดุ้งสุดตัว มันเด้งดึ๋งขึ้นมาลอยเคว้งคว้างในอากาศ ดวงตากลมโตสองข้างกะพริบปริบๆ ก่อนจะอ้าปากกว้าง (ทั้งๆ ที่ไม่มีปาก) แล้วส่งเสียงแหลมสูงออกมาด้วยความตกใจ *“เฮ้ย! ใครวะ! แกกล้าดียังไงมาปลุกคนกำลังฝันหวานว่าได้กินพุดดิ้งมะม่วงยักษ์ฟะ! รู้ไหมว่าฉันทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมาสามร้อยปีโดยไม่ได้ค่าโอทีแล้วนะเว้ย!”* เรนยิ้มกว้างอย่างเป็นกันเอง ผิดวิสัยผู้เล่นใหม่ทั่วไปที่คงจะชักดาบออกมาฟันสไลม์ตัวนี้ทิ้งไปนานแล้ว “สวัสดีครับ ผมเรนเดล เจ้านายคนใหม่ของคุณเองครับ ในเมื่อเราต้องร่วมงานกันในดันเจี้ยนนี้ ผมว่าเรามาตกลงเรื่องสวัสดิการและเป้าหมายร่วมกันก่อนดีกว่าไหมครับ” ในจังหวะที่เจ้าสไลม์กำลังจะอ้าปากด่าทอเจ้านายคนใหม่ด้วยถ้อยคำหยาบคายตามประพฤติกรรมมอนสเตอร์ตกงาน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์มืดเบื้องหน้า กลิ่นอายคุกรุ่นของออร์คลาดตระเวนระดับ 15 พุ่งตรงเข้ามาด้วยความเร็วสูง พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่แสดงถึงความกระหายเลือด เรนหันไปมองตามต้นเสียง ดวงตาหลังกรอบแว่นเป็นประกายวาววับขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ในขณะที่เจ้าสไลม์ตัวนั้นร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนก *“ชิบหายแล้วนายจ้า! หัวหน้าหมู่บ้านออร์คเลือดเดือดมาเองเลย แบบนี้พวกเราโดนสับเป็นหมูบดแน่ๆ หนีเร็ว!”* “หนีทำไมล่ะครับ?” เรนหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางสะบัดมือเรียกหน้าต่างระบบการเขียนโค้ดคำสั่งเฉพาะตัวขึ้นมา นิ้วเรียวยาวรัวพิมพ์ข้อความลงไปในอากาศด้วยความเร็วระดับโปรแกรมเมอร์มือฉกาจ “ในเมื่อพวกมันมาถึงถิ่นเราแล้ว เราก็แค่… แก้ไขบั๊กชีวิตให้พวกมันนิดหน่อยก็พอครับ” *ติ๊ง!* [ระบบตรวจพบการใช้ทักษะ [Logic Corruption] แทรกแซงเป้าหมาย: ออร์คลาดตระเวน (ระดับ 15) จำนวน 5 ตัว] [กำลังทำการเขียนทับพฤติกรรม… เปลี่ยนสถานะจาก ‘ไล่ล่าฆ่าฟัน’ เป็น ‘ประท้วงหยุดงานเรียกร้องสิทธิแรงงาน’] ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนสิ้นสุดลง เสียงฝีเท้าที่กำลังวิ่งเข้ามาด้วยความเกรี้ยวกราดก็พลันชะงักกึก กลายเป็นเสียงตะโกนโวยวายด้วยความไม่พอใจของฝูงออร์คแทน เรนยืนกอดอกรอยิ้มมุมปากอย่างใจเย็น รอคอยการปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญที่จะมาเปลี่ยนโฉมหน้าการเล่นเกมเนโครแมนเซอร์ของเขาไปตลอดกาล ทว่า ในเสี้ยววินาทีก่อนที่เงาร่างของออร์คตัวแรกจะพ้นขอบมุมมืดของอุโมงค์ หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่ไม่มีใครคาดคิดก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีแดงเข้มที่ทำให้ลมหายใจของเรนสะดุดไปชั่วขณะ [คำเตือนฉุกเฉินจากระบบหลัก: ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบเงา (Admin Shadow)... รหัสตัวตนของท่าน ‘เรนเดล’ กำลังถูกตรวจสอบโดยบุคคลที่สาม… และในขณะนี้ มีบางสิ่งกำลังตื่นขึ้นมาจากชั้นที่ 0 ของดันเจี้ยนไร้ขีดจำกัด… สิ่งที่แม้แต่ระบบก็ไม่เคยบันทึกไว้ในฐานข้อมูล!] --- ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" เสมอมานะครับ