ความจริงเริ่มเปิดเผย

"หมอบลงค่ะ!" เสียงตะโกนพร้อมกับแรงกระชากอย่างรุนแรงที่หัวไหล่ ทำให้ร่างของหลินลู่เซถลาไปตามแรงเหวี่ยง ก่อนที่แผ่นหลังจะกระแทกเข้ากับเสาหินอ่อนหนาเตอะของห้องจัดเลี้ยงวีไอพี เสียงกระสุนเจาะทะลุกระจกกันกระสุนดังสนั่นหวั่นไหว เศษแก้วใสราวดาวกระจายร่วงหล่นราวกับหิมะโปรยปราย ในความมืดสลัวที่ระบบรักษาความปลอดภัยถูกตัดขาด จุดแสงเลเซอร์สีแดงฉานนับสิบจุดยังคงกวาดไวน์วอนอยู่บนผนังห้อง และเป้าหมายของพวกมันชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร—พวกมันต้องการชีวิตของเธอและคนที่อยู่ตรงนี้! ทว่า ในวินาทีเป็นตายเท่ากันนั้น แทนที่หลินลู่จะกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สตรีในหอคอยควรจะเป็น รอยยิ้มเยาะหยันกลับผุดขึ้นที่มุมปากอิ่มสวย ดวงตาคู่คมกวาดตามองรังสีสังหารเหล่านั้นด้วยความรวดเร็วราวดาวเคราะห์หมุนรอบตัวเอง *ห, ฮึ... คิดจะเล่นงานฉันด้วยของเล่นราคาถูกพวกนี้งั้นเหรอคะ?* มือเรียวบางควานหากระเป๋าถือหนังจระเข้รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นของชาเนลอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวยาวกดปลดล็อกสมาร์ทโฟนเข้ารหัสความปลอดภัยระดับทหารด้วยความเร็วสูง ปลายนิ้วแตะลงบนหน้าจอสามครั้งเพื่อเปิดใช้งานแอปพลิเคชันลับ 'Black Card Unlimited' ที่เชื่อมต่อกับดาวศุกร์—อ่า ไม่ใช่สิ เชื่อม0ต่อกับกองทุนส่วนบุคคลมูลค่าหลายแสนล้าน "ระบบ... โอนเงินหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์เข้าบัญชีฉุกเฉินของบริษัทรักษาความปลอดภัย 'Black Shield' เดี๋ยวนี้ค่ะ และขอโดรนสกัดกั้นรุ่นล่าสุดอีกสี่สิบลำ รัศมีป้องกันพิกัดนี้ทันที!" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนการทำธุรกรรมการเงินดังขึ้นเบาๆ ในความเงียบงัน พร้อมกับเสียงคำรามก้องของใบพัดโดรนติดอาวุธที่บินฝ่าความมืดเข้ามาสกัดกระสุนของมือสังหารกลางอากาศราวกับปาฏิหาริย์ เงินสามารถซื้อได้แม้กระทั่งลมหายใจ และวันนี้ หลินลู่ก็พร้อมจะซื้อความปลอดภัยให้ตัวเองด้วยตัวเลขในบัญชีที่ไม่มีวันหมดสิ้น! แต่ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายและการยิงปะทะกันอย่างดุเดือด สายตาคู่หนึ่งกลับจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะบรรยาย จิ่งหานซ่อนตัวอยู่หลังแนวเสาเดียวกัน ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษมีรอยเปื้อนฝุ่นเล็กน้อย แต่แววตาคมกริบของท่านประธานหนุ่มผู้เยือกเย็นกลับไม่ได้มองไปยังทิศทางของมือสังหารภายนอกเลย เขากลับจ้องมอง 'หลินลู่' ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดว่ารู้จักทะลุปรุโปร่ง—ผู้หญิงที่เอาแต่กรีดร้อง ง้องอน และใช้กำลังทำลายข้าวของเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา แต่นี่น่ะหรือ... หลินลู่ คนที่สั่งซื้อกองกำลังรักษาความปลอดภัยส่วนตัวมูลค่าร้อยล้านด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับกำลังสั่งกาแฟสักแก้ว? จิ่งหานหรี่ตาลงอย่างใช้ความคิด สมองอันชาญฉลาดของเขาประมวลผลเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่การลงทุนซื้อหุ้นบริษัทคู่แข่งอย่างไร้รอยต่อ การคาดการณ์วิกฤตเศรษฐกิจล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำราวนั่งทางใน ไปจนถึงความเด็ดเดี่ยวในแววตาคู่นั้น... แววตาที่ไม่ใช่เด็กสาวเอาแต่ใจอีกต่อไป แต่เป็นแววตาของนักล่าผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จ "คุณ... กำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่ครับ... เอ๊ย... คะ... หลินลู่?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางเสียงปืนที่เริ่มสงบลง จิ่งหานขยับเข้าไปใกล้ร่างบางโดยไม่รู้ตัว กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของเขาลอยปะปนกับกลิ่นดินปืนจางๆ แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยความสงสัยระคนหวาดระแวงอย่างที่หลินลู่ไม่เคยเห็นมาก่อน หลินลู่ชะงักไปเล็กน้อย หัวใจเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบที่ราวกับจะมองทะลุเข้าไปถึงวิญญาณข้างใน เธอลืมตัวไปชั่วขณะว่าความฉลาดเป็นกรดของจิ่งหานนั้นไม่ใช่เรื่องที่จะตบตาได้ง่ายๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเผลอแสดงความสามารถระดับปีศาจออกมาต่อหน้าเขาหลายต่อหลายครั้งในช่วงนี้ "ฉันจะไปปิดบังอะไรคุณคะ จิ่งหาน" หลินลู่หัวเราะกลบเกลื่อน น้ำเสียงพยายามปรับให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าเหงื่อเม็ดเล็กๆ จะเริ่มซึมตามไรผม "ฉันก็คือหลินลู่... คู่หมั้นของคุณไงคะ หรือว่าคุณถูกกระสุนเฉี่ยวหัวจนสมองกระทบกระเทือนเข้าแล้ว?" "ผู้หญิงที่ร้องไห้ฟูมฟายเพราะซื้อกระเป๋าไม่ได้คนนั้น ไม่มีทางออกคำสั่งควบคุมโดรนทางยุทธวิธีด้วยความเร็วระดับนั้นได้หรอกครับ" จิ่งหานก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอมากขึ้นเรื่อยๆ จนแผ่นหลังบางแนบติดกับเสาหินเย็นเฉียบ ไหล่กว้างกักขังเธอไว้ในพื้นที่แคบๆ ระหว่างเขากับกำแพง ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดร่องแก้มเนียน สายตาของเขาไม่ได้มีความเย็นชาเหมือนเก่า แต่มันกลับเต็มไปด้วยประกายความอยากรู้อยากเห็นและการจับผิดที่เฉียบคมราวกับใบมีดโกน "คุณไม่ใช่หลินลู่คนเดิม... บอกผมมาสิครับ ว่าคุณเป็นใครกันแน่? หรือว่า... คุณส่งตัวจริงไปไว้ที่ไหนแล้ว?" ประโยคคำถามนั้นเยือกเย็นและจริงจังเสียจนหลินลู่รู้สึกสันหลังวาบ เธอเม้มริมฝีปากแน่น สมองหมุนติ้วเพื่อหาข้อแก้ตัวที่ฟังขึ้นที่สุด แต่ทว่า ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากแก้ต่างอะไรออกไป ปลายนิ้วอุ่นจัดของจิ่งหานก็เอื้อมขึ้นมาแตะที่ปลายคางมนของเธอ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ "ถ้าคุณไม่ยอมบอกความจริงกับผมในตอนนี้..." จิ่งหานโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมหีบปากอิ่ม น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตรายที่ทำเอาใจสั่นไหว "...ผมคงต้องใช้วิธี 'สืบหาความจริง' ในแบบฉบับของผมเอง... ซึ่งรับรองว่ามันอาจจะต้องใช้เวลาอยู่ด้วยกัน... ทั้งคืนเลยล่ะครับ" รี้ดเดอร์คะ... งานนี้บอกเลยว่าความลับแตกไม่แตกไม่รู้ แต่หัวใจยัยน้องกำลังจะละลายคามือท่านประธานหมาโบ้คลั่งรักแล้วค่ะ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" เสมอนะคะ!