ฟื้นขึ้นมาในวันที่ถูกทอดทิ้ง

"เอาตัวมันไปทิ้งที่ท้ายหมู่บ้านเสีย! อย่าให้คนของตระกูลจางต้องมัวหมองเพราะสะใภ้ขี้โรคคนนี้อีกเลย ถ้ามันยังไม่ตายก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเวรกรรม แต่ถ้ามันตาย... ก็ถือว่าลดภาระข้าวสารไปได้อีกหนึ่งกระสอบ!" เสียงแหลมสูงบาดแก้วหูของ 'ป้าสะใภ้หลี่' ดังสะท้อนอยู่ในความมืดมิดที่กดทับสติสัมปชัญญะของผม... ไม่สิ ของเธอ หลินฟางรู้สึกถึงแรงกระชากที่ไหล่ กลิ่นเหม็นอับของพื้นดินชื้นแฉะและกลิ่นสาบของฟางเก่าๆ อบอวลอยู่ในจมูก ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่างราวกับกระดูกแต่ละชิ้นถูกบดละเอียด นี่ไม่ใช่ความตายที่เงียบสงบในห้องเช่าแคบๆ ที่ผมเคยรู้จัก... นี่คือบทลงโทษของความอ่อนแอที่เธอกำลังเผชิญ หลินฟางฝืนลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปครู่หนึ่งก่อนจะชัดเจนขึ้นเป็นใบหน้าบิดเบี้ยวของป้าสะใภ้หลี่ที่กำลังแสยะยิ้มอย่างสะใจ ถัดไปคือ 'จางหมิน' ลูกชายตัวดีของนางที่กำลังลากแขนเธอราวกับลากกระสอบข้าวเน่าๆ ไปยังรถเข็นไม้เก่าคร่ำคร่า "พวกท่าน... จะทำอะไร" เสียงของหลินฟางแหบพร่าและสั่นเครือ แต่มันเปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นที่ผิดวิสัย จางหมินชะงักฝีเท้า ก่อนจะถ่มน้ำลายลงบนพื้น "ตื่นมาก็ดี จะได้ไม่ต้องเสียแรงแบก! แกมันก็แค่ตัวกินข้าวเปลืองของตระกูลจาง พี่ชายฉันส่งเงินมาให้เท่าไหร่ แกก็เอาไปผลาญกับค่ายาหมด สู้เอาเงินนั่นมาให้แม่ฉันเก็บไว้ไม่ดีกว่าหรือไง? ไปเสียเถอะหลินฟาง อย่าได้กลับมาเป็นเสนียดที่บ้านนี้อีก!" หลินฟางกวาดสายตาผ่านความมืดมิดไปรอบๆ ความทรงจำของร่างนี้ไหลทะลักเข้ามาเหมือนเขื่อนแตก เธอถูกกระทำย่ำยี ถูกแย่งชิงสิทธิในเงินเบี้ยเลี้ยงทหารที่สามีส่งมาให้ แม้กระทั่งอาหารในแต่ละมื้อยังต้องกินเพียงก้นหม้อที่เหลือจากเศษเดนของคนในบ้าน 'ความอดทนคืออาวุธของผู้แพ้' เธอคิดในใจพลางกำมือแน่น ความรู้สึกประหลาดบางอย่างเริ่มไหลวนในกระแสเลือด มันไม่ใช่แค่ความแค้น แต่มันคือพลังงานบางอย่างที่เชื่อมต่อกับพื้นที่ว่างเปล่าสีขาวโพลนในจิตสำนึก... 'มิติลับ' ที่เธอยังไม่ทันได้สำรวจแต่มันส่งกระแสความอบอุ่นมาปลอบประโลมร่างกายที่บอบช้ำนี้ "ปล่อยฉัน" เธอออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาดจนจางหมินเผลอปล่อยมือออกโดยไม่รู้ตัว "แก... แกกล้าสั่งฉันเรอะ!" จางหมินเงื้อมมือจะตบ แต่หลินฟางอาศัยจังหวะที่เขายังงุนงง ยันกายลุกขึ้นยืนด้วยความเร็วที่เหนือธรรมชาติ เธอคว้าท่อนไม้ที่วางอยู่ข้างรถเข็นขึ้นมาประทับไว้ที่หน้าอกเขา "ก้าวเท้ามาอีกก้าวเดียว จางหมิน... นายจะได้รู้ว่าคนตายที่ฟื้นขึ้นมามีความแค้นฝังลึกแค่ไหน" แววตาของหลินฟางในตอนนี้มันวาวราวกับเสือหิวที่ถูกต้อนจนมุม ไม่ใช่หญิงสาวขี้โรคผู้อ่อนแอคนเดิมอีกต่อไป บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไป กลิ่นไอของความตึงเครียดทำให้ป้าสะใภ้หลี่ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นหัวเราะเยาะ "สำแดงเดชอะไรของแก! ผีเข้าหรือไง! รีบไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้!" หลินฟางไม่รอให้พวกมันได้ตั้งตัว เธอเบี่ยงตัวหลบและอาศัยสัญชาตญาณที่เฉียบคมวิ่งกะเผลกๆ เข้าไปในป่าหลังหมู่บ้าน ทิ้งให้คนของตระกูลจางยืนงงอยู่ตรงนั้น เธอรู้ดีว่าร่างนี้อ่อนแอเกินกว่าจะปะทะตรงๆ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหาแหล่งกบดานและใช้มิติลับนี้เพื่อรักษาร่างกาย เมื่อหลุดพ้นสายตาของพวกญาติใจโฉด หลินฟางทรุดตัวลงพิงต้นไม้ใหญ่ในป่าลึก ความเจ็บปวดโหมกระหน่ำจนเธอต้องหลับตาแน่น เธอตั้งจิตเรียกหาพื้นที่สีขาวในหัว ทันใดนั้น ร่างของเธอก็หายวับไปจากโลกภายนอก เข้าสู่พื้นที่มิติลับที่เป็นฟาร์มและคลังสินค้าขนาดใหญ่ที่เปี่ยมไปด้วยเสบียงและของมีค่ามากมายมหาศาล ที่นี่... คือสมบัติล้ำค่าที่สุดที่พระเจ้ามอบให้เธอหลังจากที่ปล่อยให้เธอต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในอดีตชาติ หลินฟางสูดหายใจลึก กลิ่นหอมจางๆ ของข้าวสารชั้นดีและสมุนไพรหายากที่วางเรียงรายอยู่ทำให้อะดรีนาลีนในตัวพุ่งพล่าน เธอเดินตรงไปยังครัวขนาดกะทัดรัดภายในมิติลับ เตาฟืนถูกจุดขึ้นด้วยพลังแห่งมิติ ในหม้อใบใหญ่เธอจัดการตุ๋นไก่ตุ๋นโสมด้วยวัตถุดิบชั้นเลิศจากในมิติ กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำซุปที่เคี่ยวจนงวดเริ่มฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ แม้ในพื้นที่มิติจะปิดสนิท แต่กลิ่นความหอมนี้กลับทรงพลังจนน่าเหลือเชื่อ มันเยียวยาร่างกายที่บอบช้ำให้รู้สึกฟื้นคืนชีพในชั่วพริบตา ทว่า ในขณะที่เธอกำลังตักซุปคำแรกเข้าปาก เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านนอกของโลกแห่งความเป็นจริง... เสียงฝีเท้าที่บ่งบอกถึงการฝึกฝนทหารมาอย่างโชกโชนหยุดลงตรงหน้าจุดที่เธอหายตัวไป "หลินฟาง? เจ้าอยู่ที่นี่ใช่ไหม..." เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความกังวลที่เธอโหยหามาตลอดชีวิตดังขึ้น แรงสั่นสะเทือนจากฝีเท้าของเขาทำให้มิติลับสั่นไหวเล็กน้อย หลินฟางชะงักค้าง มือถือช้อนค้างไว้กลางอากาศ สามีของเธอ... จางเหว่ย กลับมาแล้ว และเขากำลังยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับไอสังหารที่แผ่ออกมาจนแม้แต่ต้นไม้ในป่ายังต้องสั่นไหว เมื่อเห็นรอยเลือดบนพื้นดินที่พวกจางหมินทิ้งไว้! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางแห่งการล้างแค้นและสร้างตัวนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา