รหัสลับในเงามืด

กลิ่นอายของความตายและความเย่อหยิ่งคละคลุ้งอยู่ทั่วพื้นที่มืดมิดในห้องทำงานส่วนตัว เบื้องหลังประตูเหล็กกล้าหนาเตอะที่ถูกล็อกตายด้วยระบบนิรภัยขั้นสูงสุด รินรดาแทบจะสำลักความตึงเครียดที่กดทับลงบนแผ่นอกจนแทบหายใจไม่ออก แฮกเกอร์สาวอัจฉริยะอย่างเธอไม่เคยคิดเลยว่า แผนการเจาะระบบเซิร์ฟเวอร์ที่วางไว้อย่างไร้รอยต่อ จะกลายเป็นเพียงอุ้งมือของราชสีห์ที่จงใจเปิดประตูต้อนรับเหยื่อให้เดินเข้าไปติดกับดักด้วยความสมัครใจ ความเงียบงันภายในห้องทำงานกว้างขวางถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทหยุดยืนอยู่ตรงหน้า แสงไฟสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะสาดส่องกระทบสันจมูกโด่งคมและดวงตาคู่นคมกริบดั่งพญาเหยี่ยว คาร์ลอส วาเลนไทน์ จ้องมองเธอนิ่งนาน ราวกับกำลังประเมินราคาชิ้นส่วนของเหยื่อที่ดิ้นรนอยู่บนเขียง "เก่งมาก... ที่พาตัวเองมาถึงห้องนี้ได้โดยไม่ต้องให้ฉันออกแรงไล่ล่า" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เยือกเย็นจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้น รอยยิ้มหยันที่มุมปากของเขาไม่ได้สื่อถึงความขบขันแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักล่าผู้กำชัยชนะ รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือด รสชาติเค็มปร่าราดรดความหวาดกลัวในโพรงปาก แต่ศักดิ์ศรีที่ค้ำคออยู่ทำให้เธอยังคงเชิดหน้าสู้ สายตาคู่สวยตวัดมองตอบอย่างไม่เกรงกลัว แม้แผ่นหลังจะชนเข้ากับผนังเย็นเฉียบของตู้เซิร์ฟเวอร์ด้านหลังแล้วก็ตาม "คุณจับฉันมาได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณจะได้ข้อมูลที่ต้องการจากฉัน คาร์ลอส" เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟันด้วยความถือดี คาร์ลอสแค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็วจนรินรดาไม่ทันตั้งตัว กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความเย็นชาและกลิ่นอายอันตรายแผ่ซ่านโอบล้อมตัวเธอไว้ในพื้นที่แคบๆ มือหนาเอื้อมออกไปคว้าข้อมือเรียวเล็กไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ออกแรงบีบเพียงนิดเดียวก็ทำให้ความชาแล่นริ้วขึ้นมาถึงข้อศอก "เธอมันก็แค่ลูกแมวหลงทางที่คิดว่าตัวเองเป็นเสือดาว รินรดา" คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมา กระซิบชิดริมหูจนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหง "คิดเหรอว่าฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่... ทุกคีย์สโตรก ทุกบรรทัดโค้ดที่เธอเขียนส่งเข้าเซิร์ฟเวอร์ของฉัน มันอยู่ภายใต้การควบคุมของฉันตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเหยียบเข้ามาในตึกนี้แล้ว" หัวใจของรินรดากระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง คำพูดของเขายืนยันความจริงอันโหดร้ายว่าเธอกำลังเล่นเกมที่ไม่มีทางชนะตั้งแต่แรก แต่วินาทีที่ปลายนิ้วเรียวแกร่งของเขาไล่เรื่อยจากข้อมือขึ้นมาสัมผัสกับท้องแขนเนียนนุ่ม สัมผัสวาบหวามที่แฝงด้วยความคุกคามกลับจุดประกายความเร่าร้อนแปลกประหลาดขึ้นในกระแสเลือด ความกลัวถูกแทนที่ด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่ตึงเครียดและอันตรายจนน่าหวาดหวั่น รินรดาสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บของห้องปรับอากาศ แต่เป็นเพราะสัมผัสรุกรานที่จงใจบีบคั้นอารมณ์ของเธอให้เตลิดเปิดเปิง เธอยกมืออีกข้างขึ้นพยายามผลักแผงอกกว้างออกไป แต่แรงของเธอกลับเปรียบเสมือนการสะกิดผิวกายของภูเขาหินผา คาร์ลอสไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ซ้ำร้ายเขายิ่งก้าวล้ำเข้ามาจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างร่างกาย "ปล่อยฉันนะ..." เธอพยายามกดเสียงให้มั่นคงที่สุด แม้เสียงนั้นจะสั่นพร่าด้วยแรงปรารถนาอันปั่นป่วนที่เขาจงใจปลุกเร้า "ถ้าฉันปล่อย... แล้วใครจะรับผิดชอบความเสียหายที่เธอเป็นคนก่อขึ้นล่ะ?" คาร์ลอสกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก สายตาคมกราดกวาดมองสำรวจใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นด้วยความกระหายใคร่รู้ แรงดึงดูดดิบเถื่อนระหว่างคนทั้งสองพุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดในความเงียบงันของห้องนิรภัย ก่อนที่รินรดาจะทันได้โต้เถียงคำใด มือใหญ่อีกข้างก็รวบเอวบางเข้ามาชิดแนบกายอย่างไร้ความปรานี ร่างบางถูกตรึงเข้ากับแผ่นอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เนื้อตัวของเธ้าร้อนผ่าวราวกับถูกไฟแผดเผาเมื่อแนบชิดกับความกำยำของเขา คาร์ลอสไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว ปลายคางมนถูกปลายนิ้วแข็งแรงเชยขึ้นบังคับให้แหงนรับการคุกคาม นัยน์ตาคมปลาบมองลึกเข้ามาในดวงตากลมโตที่ฉายแววตื่นตระหนกปนรัญจวน และก่อนที่สติสัมปชัญญะครั้งสุดท้ายจะขาดผึ่ง ร่างสูงก็โน้มลงมาประทับริมฝีปากร้อนผ่าวบดขยี้กลีบปากนุ่มของเธออย่างดุดัน เร่าร้อน และไร้ซึ่งความปรานีใดๆ เป็นการลงทัณฑ์ที่หวานล้ำจนคนถูกกระทำแทบละลายคาอ้อมแขน ทว่า... ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังเดือดดลด้วยแรงพิศวาสอันเร่าร้อน เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งคฤหาสน์ พร้อมๆ กับหน้าจอคอมพิวเตอร์หลักในห้องทำงานที่กะพริบวาบปรากฏข้อความแปลกปลอมที่รินรดาไม่ได้เป็นคนสร้างขึ้น! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและร่วมดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันตรายนี้ไปพร้อมกับ 'เพลิงกุหลาบดำ' นะคะ