การปะทะด้วยอิทธิพล

"ถ้าคุณยังไม่หยุดยุ่งกับหุ้นกลุ่มพลังงานในพอร์ตของธันวา... วันพรุ่งนี้คุณอาจจะไม่ได้ตื่นมาดูหน้าจอเทรดอีกต่อไป" ปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบแตะเข้าที่ขมับของผมเบาๆ ในความมืดสลัวของที่จอดรถใต้คอนโดหรู กลิ่นน้ำมันเครื่องผสมกับกลิ่นบุหรี่ราคาถูกโชยเข้าจมูก ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์สามคนยืนปิดทางหนี ผมไม่ได้สะทกสะท้าน หัวใจที่ผ่านความเป็นความตายมาแล้วครั้งหนึ่งเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคงราวกับเครื่องจักร ผมค่อยๆ วางสมาร์ทโฟนลงบนฝากระโปรงรถด้วยความใจเย็น ก่อนจะเอียงคอเล็กน้อย สบตาชายผู้ถือปืนผ่านกระจกมองข้าง "บอกธันวาไปนะครับ ว่าตลาดหุ้นน่ะ... มันไม่เคยมีความปรานีให้กับคนที่ใช้กำลังแทนความรู้" "แกไม่มีสิทธิ์มาสั่งเจ้านายฉัน!" ชายคนนั้นกดปากกระบอกปืนลึกลงไปอีก แรงกดนั้นทำให้ผิวหนังตึงเปรี๊ยะ แต่ผมกลับยิ้มมุมปาก "ถ้าฆ่าผมตอนนี้ คุณคิดว่าเงินในพอร์ตของธันวาที่ผมกำลังชอร์ตเซลล์อยู่ มันจะปลดล็อกได้ไหมล่ะ? ความมั่งคั่งของเขาน่ะ ขึ้นอยู่กับรหัสอัลกอริทึมที่ผมผูกไว้กับเซิร์ฟเวอร์ ถ้าชีพจรผมหยุดเต้นเมื่อไหร่... เงินในบัญชีลับของเขาทั้งหมดจะถูกกระจายเข้าสู่มูลนิธิการกุศลแบบกู้คืนไม่ได้ทันที" ชายฉกรรจ์ชะงัก สายตาที่เคยดุดันเริ่มมีความลังเลวาบผ่าน ผมรู้ดีว่าธันวาเป็นคนอย่างไร เขาเห็นแก่ตัวและรักเงินยิ่งกว่าชีวิต หากผลลัพธ์ของการมาข่มขู่ครั้งนี้คือการสูญเสียทรัพย์สินมหาศาล ธันวาคงไม่ให้อภัยคนของมันแน่ "ถอยไปครับ" ผมพูดเสียงเรียบแต่ทรงพลัง "แล้วไปบอกเจ้านายคุณว่า ถ้าอยากคุยเรื่องธุรกิจ ให้ใช้สมอง อย่าใช้เครื่องมือของอันธพาล เพราะถ้าผมต้องเล่นเกมสกปรก ผมมั่นใจว่าที่ยืนของธันวาในตลาดหลักทรัพย์จะหายไปเร็วกว่าที่คุณเหนี่ยวไกปืนนี้เสียอีก" ชายคนนั้นขบกรามแน่น เขารู้ดีว่าถ้าทำพลาดงานนี้มีแต่ตายกับตาย สุดท้ายพวกมันก็ลดปืนลงและล่าถอยไปพร้อมเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ ผมยืนมองเงาของพวกมันหายไปในความมืด ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันที่รินรดาเขียนขึ้นเป็นพิเศษ "กวินครับ... เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า? ทำไมค่าความร้อนของซีพียูในระบบคลาวด์พุ่งสูงขึ้น?" เสียงของรินรดาดังผ่านหูฟังบลูทูธของผม "ธันวาส่งสุนัขรับใช้มาขู่ถึงที่จอดรถครับริน" ผมถอนหายใจพลางเช็ดคราบเหงื่อที่ซึมออกเพียงเล็กน้อยบนหน้าผาก "แต่มันจบแล้วล่ะ วันนี้เราได้คำตอบที่ชัดเจนแล้วว่าธันวากำลังลนลานแค่ไหน" "แปลว่าเขาเริ่มจนมุมแล้ว?" รินรดาถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ใช่ครับ และนี่คือจังหวะที่เราจะทำลายกำแพงป้องกันด่านสุดท้ายของเขา ทุ่มทุนทั้งหมดที่เรามีในตอนนี้... ชอร์ตหุ้นกลุ่มอสังหาฯ ของเขาให้ร่วงติดฟลอร์ทันทีที่ตลาดเปิด" ผมก้าวขึ้นรถ สตาร์ทเครื่องยนต์ ความเงียบภายในรถทำให้ผมได้ยินเสียงความคิดของตัวเองชัดเจน ในชาตินี้ ผมจะไม่ปล่อยให้ธันวาได้ลิ้มรสชัยชนะแม้แต่เศษเสี้ยวของเงินที่เขาควรจะสูญเสียไป ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะเลี้ยวรถออกจากที่จอดรถ หน้าจอแท็บเล็ตบนเบาะข้างคนขับก็แจ้งเตือนอีเมลฉบับหนึ่งเข้ามา มันเป็นอีเมลจากบัญชีที่ไม่ระบุตัวตน ภายในมีเพียงไฟล์แนบเดียวและข้อความสั้นๆ ว่า *'ผมรู้ว่าคุณคือใคร กวิน... และผมก็รู้ด้วยว่าคุณย้อนเวลากลับมาทำอะไร'* หัวใจของผมกระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นผ่านสันหลังไม่ใช่จากปลายกระบอกปืนอีกต่อไป แต่เป็นจากความจริงที่ว่า... มีคนอื่นที่ได้รับ 'ของขวัญ' ชิ้นนี้เช่นกัน ผมรีบกดเปิดไฟล์นั้นทันที ดวงตาของผมเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพถ่ายที่เป็นหลักฐานมัดตัวตัวตนในชาติก่อนของผม รวมถึงรูปถ่ายของรินรดาที่ถูกแอบถ่ายจากมุมที่เธอไม่เคยรู้ตัว ในวินาทีนั้นเอง แสงไฟจากรถยนต์คันหนึ่งที่จอดซุ่มอยู่มุมมืดก็สว่างวาบขึ้น มันพุ่งตรงมาทางรถของผมด้วยความเร็วสูงโดยไม่มีทีท่าว่าจะเบรก! ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านช่วงเวลาที่แสนผันผวนไปกับผมนะครับ แล้วพบกันในตอนหน้าครับ